tag:blogger.com,1999:blog-78551616590912264272012-01-05T10:33:10.949+05:30ఉయ్యాలప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.comBlogger571100tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-67572899269144134872012-01-05T10:33:00.000+05:302012-01-05T10:33:10.965+05:30ధ్వంసమైన స్వప్నం - బ్రోకెన్ రిపబ్లిక్ ... అరుంధతీ రాయ్ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both;"></div><div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7f1-ejPuDNY/TwUu8V3gpAI/AAAAAAAAB0c/pIEFTMHFhOw/s1600/ArundhatiRoy+Book.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7f1-ejPuDNY/TwUu8V3gpAI/AAAAAAAAB0c/pIEFTMHFhOw/s320/ArundhatiRoy+Book.jpg" width="229" /></a></div><div>అరుంధతీ రాయ్ రాసిన 'బోకెన్ రిపబ్లిక్' ను మలుపు, హైదరాబాద్ వారు తెలుగులో 'ధ్వంసమైన స్వప్నం' పేరుతో ప్రచురించారు. గత సంవత్సరం ఆగస్ట్ 20న హైదరాబాద్లో ప్రొఫెసర్ ఘంటా చక్రపాణి అధ్యక్షతన జరిగిన సభలో, అరుంధతీ రాయ్ సమక్షంలో ఎకనమిక్ అండ్ పొలిటికల్ వీక్లీ డిప్యూటీ ఎడిటర్ బెర్నార్డ్ డిమెల్లో ఈ పుస్తకాన్ని ఆవిష్కరించారు. వీక్షణం సంపాదకులు ఎన్.వేణుగోపాల్ పుస్తకపరిచయం చేశారు. </div><div><br /></div><div>ఈ పుస్తకం ముందుమాట ('తొలి మలుపు')లోంచి కొన్ని భాగాలు:</div><div><br /></div><div>ఒక్క నెత్తుటి చ్కు కూడా నేలరాలకుండా సమాజంలో విప్లవాత్మక మార్పులు తేగలిగే శక్తి ఒక్క ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకు మాత్రమే ఉంది అంటారు ఆధునిక భారతదేశ నిర్మాతల్లో ఒకరైన డా.బి.ఆర్.అంబేడ్కర్. అది ఆయన స్వప్నం కూడా. </div><div><br /></div><div>భిన్న జాతులు, తెగలు, మతాలూ కులాలు, సంస్కృతులు వాటి ప్రాతిపదికన ఏర్పడ్డ అసమానతల దొంతరలతో ఉన్న భారతీయ సమాజానికి ప్రజాస్వామ్యం ఒక్కటే శరణ్యమని ఆయన గట్టిగా భావించారు. ఆ మేరకు ఆయన నేతృత్వంలో రూపొందిన రాజ్యాంగంలో అనేక రక్షణలను పొందుపరిచారు. కానీ గడిచిన అరవై ఏళ్లలో మన పాలకులు ప్రజాస్వామ్యానికి విలువ లేకుండా రాజ్యాంగం పట్ల గౌరవం లేకుండా చేసారు.</div><div><br /></div><div>ఇప్పుడు ఆ స్వప్నం ధ్వంసమైపోయింది.</div><div><br /></div><div>ఇవాళ ప్రజలు ఆ ప్రజాస్వామ్య విలువలను కాపాడడం కోసం రాజ్యాంగాన్ని రక్షించుకోవడం కోసం నెత్తురోడి పోరాడవలసి వస్తోంది. ప్రజలకు ధర్మకర్తగా ఉండవలసిన ప్రభుత్వం మీద ప్రాణాలకు తెగించి పోరాడవలసివస్తోంది. అదీ ఇప్పటి విషాదం!</div><div><br /></div><div>...</div><div><br /></div><div>... ఇలాంటి సందర్భంలో కూడా మొక్కవోని ధైర్యంతో పీడిత వర్గాల పక్షాన నిలబడి పోరాడుతోన్న అరుదైన మేధావి అరుందతీ రాయ్. ఆమె ఇటీవల చత్తీస్ఘడ్లో పరిణామాలపై ఇంగ్లీషులో రాసిన ''చిదంబరం'స్ వార్, వాకింగ్ విత్ కామ్రేడ్స్, ట్రికిల్డౌన్ రెవొల్యూషన్'' వ్యాసాల తెలుగు అనువాదమే ఈ ''ధ్వంసమైన స్వప్నం.'' </div><div><br /></div><div>ఇందులో వున్న మూడు వ్యాసాలు ప్రస్తుతం దేశంలో అభివృద్ధి పేరుతో జరుగుతున్న విధ్వంసాన్ని కళ్లకు కట్టి చూపిస్తాయి.</div></div><br /><br /><br />.....<br /><br /><b><span style="color: red; font-size: large;">ధ్వంసమైన స్వప్నం</span></b><br /><b><span style="color: red; font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: blue;">చిదంబర రహస్యం. కారడవిలో కామ్రేడ్స్తో. మానవజాతి మనుగడకోసం విప్లవం.</span></b><br /><b><i><span style="color: purple;">- అరుంధతీ రాయ్</span></i></b><br /><b><br /></b><br /><b>ఆంగ్లమూలం: Chidambaram's War, Walking with Comrades, Trickledown Revolution.</b><br /><b><br /></b><br /><b>అనువాదం : ప్రభాకర్ మందార. పి.వరలక్ష్మి. కడలి.</b><br /><b><span style="color: #351c75;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #351c75; font-size: large;">208 పేజీలు, వెల: రూ. 75</span></b><br /><br />ప్రచురణ: మలుపు, హైదరాబాద్<br />ఇ మెయిల్ : malupuhyd@gmail.com<br /><br />ప్రతులకు:<br />2-1-1/5/5, నల్లకుంట, హైదరాబాద్ - 500 044<br /><br />.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-6757289926914413487?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-76695359423058816552012-01-03T20:11:00.001+05:302012-01-03T20:11:22.667+05:30హిందూ మతానంతర భారతదేశం ... పోస్ట్ హిందూ ఇండియా ... కంచ ఐలయ్య ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ErFip8OQrM8/TwMTVQ5bNeI/AAAAAAAAB0E/SeMHChCwaug/s1600/HMB+Kancha.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-ErFip8OQrM8/TwMTVQ5bNeI/AAAAAAAAB0E/SeMHChCwaug/s320/HMB+Kancha.jpg" width="203" /></a></div><br />ప్రొఫెసర్ కంచ ఐలయ్య రచించిన ''పోస్ట్ హిందూ ఇండియా''ను ఎమెస్కో హైదరాబాద్ వారు ''హిందూ మతానంతర భారతదేశం'' పేరిట తెలుగులో ప్రచురించారు. 28 డిసెంబర్ 2011న హైదర్గూడ ఎన్ఎస్ఎస్లో ఈ పుస్తకాన్ని ఒక ప్రైవేటు ఇంగ్లీషు మీడియం పాఠశాలలో 9వ తరగతి చదువుతున్న దళిత బాలిక ఎం. ఝాన్సీ ఆవిష్కరించింది. నాటి కార్యక్రమంలో రచయితతో పాటు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వ మాజీ ప్రధాన కార్యదర్శి శ్రీ కాకి మాధవరావు, ఎమెస్కో సంపాదకులు శ్రీ డి. చంద్రశేఖర్ రెడ్డి పాల్గొన్నారు.<br /><br />ఆ పుస్తకం లోని ఉపోద్ఘాతం నుంచి కొన్ని భాగాలు:<br />...<br />భారతజాతి అంతర్యుద్ధ ప్రమాదం అంచున వుందన్న గాఢమైన భావనలోంచి ఈ పుస్తకం పుట్టింది.<br />హిందూమతం అనేక శాతాబ్దాల నుంచి పెంచి పోషిస్తూ వస్తున్న కుల వ్యవస్థ లోలోపల కుతకుతలాడుతోంది. హిందూ సంస్కృతి తనలోని స్వీయ వినాశక వైరుధ్యాలను తనే ఒక్కటొక్కటిగా బయటపెట్టుకుంటోంది. కుల సమాజమంతటా అది ఉద్రిక్తతలను సృష్టిస్తోంది. ఈ పుస్తకం దళితబహుజనుల సాంస్కృతిక, శాస్త్రీయ, ఆర్థిక జ్ఞాన వ్యవస్థలను లోతుగా పరిశీలిస్తుంది. దళితబహుజనుల పరస్పర సంబంధాలనూ, అ లాగే వారికి<br /><br />హిందూ ఆధ్యాత్మిక వ్యవస్థతో వున్న సంబంధాలనూ సమగ్రంగా విశ్లేషిస్తుంది.<br />దళితబహుజన సమాజాలు ఎన్నో సంవత్సరాలుగా శాస్త్ర, సాంకేతిక, ఉత్పత్తి జ్ఞాన వ్యవస్థలను అభివృద్ధి పరుస్తూ వస్తే - బ్రాహ్మణీయ హిందూమతం ఉత్పత్తి వ్యతిరేక, అశాస్త్రీయ, అనైతిక విధానాలను అనుసరిస్తూ వచ్చిందనే వాస్తవాన్ని చాటిచెప్తుంది.<br />...<br />నిమ్నకులాలకూ - అగ్రకులాలకూ మధ్య వున్న విభేదాలు నిత్య ఘర్షణలకు కారణమవుతున్నాయి. ఒకపక్క చారిత్రకంగా అణగారిన కులాల ఆధ్యాత్మిక, రాజకీయ ఆశలూ, ఆకాంక్షలూ పెరుగుతున్నాయి. క్రైస్తవ, బౌద్ధ, ఇస్లాం తదితర ఆధ్యాత్మిక ప్రజాస్వామిక మతాల విస్తరణకు అవి దోహదం చేస్తున్నాయి. మరోపక్క అగ్రకులాల ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడేందుకు నూతన రాజకీయ పార్టీలు సిద్ధపడుతున్నాయి.<br /><br />ఆధ్యాత్మిక, రాజకీయ, సామాజిక అధికారం కోసం దళితబహుజన కులాలు ముందుకు కదులుతూ యుద్ధభేరీలు మ్రోగిస్తున్నాయి.<br />....<br />ప్రపంచంలోని నాలుగు ప్రధాన మతాల్లో ఒకటైన హిందూ మతం - తను అనుసరించే విధానాల వల్ల ఎలా మరణశయ్యమీదకు చేరుతోందో వివరించే ప్రయత్నమిది. హిందూమత మరణం ప్రపంచ సంస్కృతులను పెద్ద ఎత్తున పునస్సమీకరిస్తుంది. హిందూ మతానంతర భారతదేశం ఎలా వుంటుందో ఊహించి చెప్పడం సాధ్యం కాదు. అయితే, హిందూ దేహాన్ని చీల్చి (డిసెక్ట్ చేసి) అది స్వయంగా సృష్టించుకున్న కుల కేన్సర్ యొక్క ప్రాణాంతక స్వభావాన్ని ఈ పుస్తకం చూపిస్తుంది. ఆ కేన్సర్ని ఆధునిక శస్త్ర చికిత్స ద్వారా తొలగించుకునేందుకు అంగీకరించకుండా హిందూమతం తన చావును తనే ఏవిధంగా కోరి తెచ్చుకుంటోందో వివరిస్తుంది.<br />...<br />ప్రధానమైన నాలుగు మత ప్రపంచాల్లో మార్పునకు వీలులేని ఆధ్యాత్మిక పునాదిపై ఏర్పడ్డ హిందూ ప్రపంచమే అతి చిన్నదీ, కడు బీదదీ.<br />హిందూ మత ప్రపంచానికి చెందిన ఆధునిక వ్యాఖ్యాతలందరూ ఇదెంతో గొప్ప మతం అంటూ ఆకాశానికి ఎత్తేశారు. నిజానికి వాళ్లంతా హిందూమత అపరిపక్వ మనసుకు ప్రతీకలు. ఆదిశంకరాచార్య మొదలుకొని సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ వరకూ బ్రాహ్మణీయ వ్యాఖ్యాతలంతా బ్రాహ్మణీయ ప్రాతిపదికతనీ, కుల సంస్కృతినీ కీర్తించారు. ప్రతికూలతే వారికి ధర్మంగా తోచింది. ఈ దేశంలో కులతత్వానికీ, అంటరానితనానికీ హిందూమతమే కారణ మన్న విషయాన్ని వాళ్లసలు పట్టించుకోలేదు.<br />...<br />జనాన్ని ప్రభావితం చేసే శక్తిని మిగతా మతాలు కోల్పోవడానికంటే ఎంతో ముందే హిందూ మతం చచ్చిపోతుందని వారు గ్రహించడంలేదు.<br />ఇవాళ ప్రపంచంలో ఆధ్యాత్మిక ప్రజాస్వామ్య విస్తరణకు మరెక్కడాలేనంత జనం కేవలం భారతదేశంలో మాత్రమే అందుబాటులో వున్నారు. జాతీయ జనాభాలో అత్యధిక సంఖ్యలో వున్న దళితబహుజన ప్రజలు క్రమక్రమంగా హిందూ ఆధ్యాత్మిక నిరంకుశత్వానికి దూరంగా వెళ్లిపోతున్న వైనాన్ని హిందూ పండితులు గమనించలేకపోతున్నారు.<br />...<br />భారత, నేపాల్ దేశాలకు కొన్ని వందల సంవత్సరాల నుంచి మాత్రమే హిందూమత గుర్తింపు వుంది. అయితే, హిందూమతానికి మూలమైన బ్రాహ్మణిజం మాత్రం ఈ ప్రాంతంలో ఎంతో కాలంగా ఉనికిలో వుంది.<br />ప్రాచీన బ్రాహ్మణీయ ఆధ్యాత్మిక వ్యవస్థకు అల్బెరూనీ వంటి ముస్లిం మేధావులు ''హిందూ'' గుర్తింపును ప్రసాదించారు. తన సుప్రసిద్ధ గ్రంథం ''అల్ హింద్'' లో అల్ బెరూనీ తొలిసారిగా 'హిందూ' అన్న పదాన్ని ఉపయోగించాడు. ఆతరువాతే హిందూ పాలకులూ, ఆధ్యాత్మిక శక్తులూ ఆ పదాన్ని ఆమోదించి, సొంతం చేసుకున్నాయి.<br />క్రైస్తవం, బౌద్ధం, ఇస్లాం మతాల్లో మాదిరిగా హిందూయిజం అన్న మాట మత ప్రవక్త పేరు మీదుగానో లేక ఆధ్యాత్మిక కృషిలోంచో రూపుదిద్దుకున్నది కాదు. క్రైస్తవం, బౌద్ధమతం అన్న పేర్లు ఆ మతాల మూలపురుషులైన జీసస్ క్రీస్తు, గౌతమ బుద్ధుడి జీవితాల్లోంచి వచ్చాయి. ఇక ఇస్లాం అన్న మాటకి 'దేవుడి లోకం' అని అర్థం. ముస్లింలను వాళ్ల మూలపురుషుడూ, ప్రవక్తా అయిన మహమ్మదు పేరుమీదుగా 'మహమ్మదీయులు' అని వ్యవహరించడం తెలిసిందే.<br />కానీ మన బ్రాహ్మణ మేధావులకు తెలివి లేకపోవడం వల్ల ''హిందూయిజం'' అన్న పేరును సైతం పరాయి వాళ్లనుంచి అరువు తెచ్చుకోవలసి వచ్చింది. మధ్య యుగాల నాటి ముస్లిం మేధావులు మనకా పేరు పెట్టారు. వారి దృష్టిలో హిందువులంటే సింధ్ (హింద్) ప్రాంతంలో నివసించేవారు, ఆదిమ కాలపు అనాగరికులు, ఆధ్యాత్మిక ఐక్యత లేనివాళ్లు. బ్రాహ్మణ, వైశ్య సామాజిక వాణిజ్య శక్తులు కులాలూ, ఆదిమ లక్షణాలూ, మూఢనమ్మకాలూ, అనాగరికతతో కూడిన మతాన్ని రూపొందించాయన్నది ముస్లిం మేధావుల అంచనా. ఈ దృష్ట్యానే వారు ఆ మతానికి ప్రతికూల పద్ధతిలో నామకరణం చేశారు. అదే పేరును సానుకూలమైనదిగా భావించి మన బ్రాహ్మణ మేధావులు నెత్తిన పెట్టుకున్నారు.<br />...<br />భారతీయ భాషల సంస్కృత మూలాన్ని ఇంగ్లీషు విచ్ఛిన్నం చేయగలుగుతుంది కాబట్టి ఇంగ్లీషు విద్య విస్తరించడానికీ, క్రైస్తవ మత ప్రచారానికీ మధ్య సన్నిహిత సంబంధం వుంటుంది. దళితబహుజనులలో ఇంగ్లీషు విద్యను నేర్చుకునే ధోరణి కొనసాగుతోంది. బ్రాహ్మణ హిందువులకు ఇంగ్లీషు విద్యను అడ్డుకునే శక్తి లేదు. ఎందుకంటే స్వయంగా వాళ్లే ఇంగ్లీషులో మునిగి తేలుతున్నారు.<br />...<br />బౌద్ధం, క్రైస్తవం, ఇస్లాం మతాలు శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాల అభివృద్ధితో ఎలా సయోధ్యను సాధించాయో గ్రహించడం చాలా ముఖ్యం. తొలి శాస్త్రీయ ఆవిష్కరణలు బౌద్ధ ప్రపంచంలో చైనా, జపాన్ దేశాల్లో చోటు చేసుకున్నాయి. దిక్సూచి, గన్పౌడర్ (తుపాకి మందు), కాగితం, ముద్రణా యంత్రాలను కనుగొన్నది చైనా బౌద్ధులే. అదేవిధంగా జపాన్ బౌద్ధులు కూడా ప్రాచీన కాలం నుంచీ అనేక చిన్న సాంకేతిక పరికరాలను కనుగొంటూ వచ్చారు.<br />తొలినాళ్ల క్రైస్తవం సామూహిక చర్చి వ్యవస్థకు ఇంకా రూపురేఖలను తీర్చిదిద్దుకుంటున్న నాటికే బౌద్ధమతం విశ్వాసానికీ సైన్సుకూ మధ్య సయోధ్యను సాధించింది. బౌద్ధ మత ఆధ్యాత్మిక దృక్పథంలోని విధివాద వ్యతిరేక భావజాలం, హేతువాదంల మూలంగానే చైనా, జపాన్ దేశస్థులు సైన్సుకీ నమ్మకానికీ మధ్య సయోధ్యను సాధించగలిగారు.<br />రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చి వ్యవస్థ ఏర్పడిన తరువాత కారణానికీ (రీజన్), విశ్వాసానికీ (ఫెయిత్) మధ్య శత్రుపూరిత ధర్మబోధనా విధానాన్ని అనుసరించింది. అది శాస్త్రీయ పరిశోధనలకూ, సాంకేతిక ఆవిష్కరణలకూ కొత్త పరిస్థితులను సృష్టించింది. తొలినాళ్లలో కోపెర్నికస్, గెలీలియో వంటి శాస్త్రవేత్తల ఆవిష్కరణలను చర్చి ఆమోదించలేదు. అంతేకాదు వాళ్లను అణిచివేయాలని కూడా చూసింది. ఆ తరువాత క్రమక్రమంగా శాస్త్రీయ ఆలోచన మీద తన పట్టును సడలించుకుంటూ వచ్చింది. తత్ఫలితంగానే న్యూటోనిక్ విప్లవం రూపుదిద్దుకోగలిగింది. భూమి బల్లపరుపుగా వుందన్న క్రైస్తవ విశ్వాసం అట్లా వుండగానే సైన్స్ చెప్పిన భూమి గుండ్రంగా వుందనే, భూమికి ఆకర్షణ శక్తి వుందనే సిద్ధాంతాలకు అనుగుణంగా తన విశ్వాసాన్ని సవరించుకుంది.<br />...<br />క్రైస్తవ ప్రపంచం విజ్ఞాన శాస్త్ర సిద్ధాంతంతో పాటు రాజకీయ, ఆర్థిక, సామాజిక సిద్ధాంతాల్లో కూడా గొప్ప మేధావులను సృష్టించింది. మాచియావెల్లీ నుంచి కారల్ మార్క్స్ వరకూ క్రైస్తవ ప్రపంచం నుంచి వచ్చిన మేధావులు చర్చినే సవాలు చేశారు. సామ్యవాద, లౌకిక, ప్రజాస్వామిక రాజ్యం చర్చి కంటే గొప్పదని నిరూపించారు.<br />...<br />ఒకపక్క మడీ-మైల అనే సిద్ధాంతాన్ని కఠోరంగా పాటించిన కారణంగా బాల్య వివాహాలూ, సతీ సహగమనాలూ పుట్టుకురాగా, మరోపక్క హిందూ దేవుళ్ల విశృంఖల శృంగారం పౌర జీవితం మీద నైతికంగా తీవ్రమైన ప్రభావం చూపింది. కామసూత్ర విన్యాసాలను హిందూ దేవాలయాలమీద శిల్పాలుగా చెక్కి స్త్రీలపై సాగించే సకల వేధింపులకు ఆధ్యాత్మిక ఆమోదాన్ని కల్పించారు.<br />ఇంకోపక్క అదే మతం బ్రాహ్మణ జీవితం అతి పవిత్రమైనదనీ, బ్రహ్మచర్యం పూజ్యనీయమైనదనీ ప్రబోధాలు చేసింది.<br />ఇలాంటి సాంస్కృతిక వాతావరణంలో చాలామంది జనానికి ఏ పైశాచిక లైంగిక సంబంధాలూ, ఏ చెడు నైతిక సూత్రాలూ లేని ఇస్లాం మతమే విముక్తిని ప్రసాదించగలదనిపించింది.<br />అందుకే కులం, అంటరానితనం, నయవంచనలతో కూడిన హిందూమతంలోని లక్షలాది దళితబహుజనులు ఇస్లాం మతంలోకి మారారు.<br />ఐరోపాలో సైతం ఇస్లాం ప్రబోధించిన నూతన వివాహ నీతి నియమాలూ, ఇస్లామిక్ ఆధ్యాత్మికతతో వాటి సంబంధం క్రైస్తవమత పరిధిలో సంక్షోభాన్ని సృష్టించింది. మార్టిన్ లూథర్ వయసు మళ్లిన తరువాత తన సుదీర్ఘ బ్రహ్మచర్య జీవితానికి స్వస్తిచెప్పి పెళ్లి చేసుకోవడం... ''నేనూ రక్త మాంసాలున్న మనిషినే, నాకూ లైంగిక వాంఛలుంటాయి (నేనేం రాయీరప్పను కాను)'' అని బాహాటంగా ప్రకటించడం క్రైస్తవ లైంగిక నీతి పునరాలోచనలో పడేట్టుచేసింది.<br />...<br />హిందూ ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం తన ప్రజానీకాన్ని మూఢనమ్మకాల ఉక్కు పిడికిలిలో బంధించింది. ఋగ్వేదం మొదలుకుని రామాయణం (దళితబహుజనులను అణగదొక్కే పథకంలో భాగంగా వెలువడిన చిట్ట చివరి గ్రంథం) వరకూ, భగవద్గీతతో సహా ఏ గ్రంథమూ కులాలనీ, మూఢనమ్మకాలనీ నిర్మూలించే సృజనాత్మక ఆలోచనలకు ఏమాత్రం అవకాశాన్నివ్వలేదు. వాటిని నిర్మూలించలేకపోయినా కనీసం ఒక శాస్త్రీయ భారతదేశం ఆవిర్భవించేందుకు అనువైన మార్గాన్ని కూడా ఏర్పరచలేదు. ఈనాడు భారతదేశం వినియోగించుకుంటున్న విజ్ఞాన శాస్త్రమంతా మిగతా మూడు ప్రపంచాలనుంచి, అందులోనూ మరీ ఎక్కువగా క్రైస్తవ ప్రపంచం నుంచి అరువు తెచ్చుకున్నదే.<br />...<br />హిందూ మతం ఉత్పత్తిని కాలుష్యం (మైల) గా, ఉత్పత్తి ప్రక్రియలో పాలుపంచుకునే వాళ్లని అంటరానివాళ్లుగా పరిగణించడంతో వారిలోని ఆత్మవిశ్వాసం, ఆత్మగౌరవం, చొరవా దెబ్బతిన్నాయి.<br />ఇక రెండో అంశం చదవడం, రాయడం అనేవి కేవలం ద్విజులు మాత్రమే చేయాల్సిన పనులుగా నిర్దేశించింది. దానివల్ల ఉత్పత్తి వర్గానికి చదువు సంధ్యలు లేకుండా పోయాయి.<br />విద్య నేర్చుకోవడం, గ్రంథాలు చదవడం, రాయడం కొందరికే పరిమితమవడం వల్ల హిందూ సమాజంలో విజ్ఞానం వికసించేందుకు, విజ్ఞానాన్ని ఇతర్లతో కలిసి పంచుకునేందుకు వీలులేకుండాపోయింది. తత్ఫలితంగా భారతదేశంలో విజ్ఞాన శాస్త్ర ఎదుగుదలకు అవకాశాలను చిదిమేసినట్టయింది. ఇది ఏవిధంగా జరిగిందో ఒక్కో కులం అనుభవాలను ప్రాతిపదికగా చేసుకుని ఈ పుస్తకం వివరిస్తుంది.<br />...<br />సైన్సును ఎదగనివ్వకుండా కుల అడ్డుగోడలు నిర్మించబడటానికి సైన్సు వ్యతిరేక హిందూ మతానిదే ప్రధాన బాధ్యత. తన మతధర్మశాస్త్రాన్ని అది సరైన రీతిలో ఏనాడూ సమీక్షించుకోకపోవడం వల్లనే మానవ ఆచరణను, లిఖిత గ్రంథాలను విశ్లేషించే జ్ఞాన వ్యవస్థను నిర్మించలేదు. ఏమాత్రం ప్రతిస్పందనలకు వీలులేకుండా ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలను వల్లెవేసే, చదివే (బట్టీపట్టే) పద్ధతిని అది అనుసరించింది. నైతిక విలువలతో కూడిన ఒక్క ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాన్ని అయినా అది అభివృద్ధిపరచలేదు. హిందూ ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలన్నీ యుద్ధం గురించీ, శృంగారం గురించీ రాసినవే. హిందూ ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాలు వర్ణించిన యుద్ధాలలో అత్యధికం దురాక్రమణదారులు మూలవాసుల మీద చేసిన యుద్ధాలు (అన్నీ వైదిక యుద్ధాలు) లేదంటే అంతర్గత అంతర్యుద్ధాలు (రామాయణ, మహాభారతాలు).<br />కాకపోతే కొన్ని గ్రంథాలు మాత్రం హిందూ దేవతల, కథానాయకుల శృంగార ప్రయోగాల మీద రాయబడ్డాయి. అ లాంటి వాటిలో వాత్సాయన కామసూత్రం తొలి బృహగ్రంథం. దురదృష్టవశాత్తూ ప్రపంచ పుస్తకాల మార్కెట్లో భారతదేశానికి ఈ పుస్తకమే ప్రాతినిథ్యం వహిస్తోంది. ఇది హిందూమత బలహీనతను చాటుతోంది తప్ప బలాన్ని కాదు.<br />...<br />భారతదేశంలోని దళితబహుజనులు అన్ని జీవనరంగాలలో క్రియాశీలక పాత్రను పోషించేలా చేయడానికి ఈ పుస్తకం ఉద్దేశించబడింది. ఆధ్యాత్మిక ప్రజాస్వామ్యం - ఆధ్యాత్మిక నియంతృత్వం ఎంత పరస్పర విరుద్ధమైన వ్యవస్థలో చూపడం, అవి మన జీవితంలో ఎలాంటి పాత్రను పోషిస్తాయో నిర్వచించేందుకు కూడా ఈ పుస్తకం ప్రయత్నిస్తుంది<br />...<br /><br /><b><span style="color: red; font-size: large;">హిందూ మతానంతర భారతదేశం</span></b><br /><b><span style="color: blue;">సామాజిక, ఆధ్యాత్మిక, శాస్త్రీయ రంగాల్లో దళిత బహుజన విప్లవం</span></b><br /><b><span style="color: #274e13;">రచన : కంచ ఐలయ్య</span></b><br /><b><span style="color: #274e13;"><br /></span></b><br />ఆంగ్ల మూలం : Post Hindu India<br />తెలుగు అనువాదం : ప్రభాకర్ మందార<br /><span style="color: #351c75; font-size: large;">391 పేజీలు, వెల: రూ.150/-</span><br /><br />ప్రతులకు, వివరాలకు:<br />ఎమెస్కో బుక్స్,<br />1-2-7, బానూ కాలనీ, గగన్ మహల్ రోడ్, దోమల్గూడ,<br />హైదరాబాద్ - 500 029<br />ఫోన్/ఫాక్స్: 040-23264028<br />E Mail : emescobooks@yahoo.com<br /><br /><br />పంపిణీదారులు:<br />సాహితీ ప్రచురణలు<br />29-13-53, కాళేశ్వరరావు రోడ్డు, సూర్యాపేట, విజయవాడ-2<br />ఫోన్: 0866-2436643, 0866-6460633<br />E Mail : sahithi.vja@gmail.com<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-7669535942305881655?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-49433621322161857412012-01-01T11:01:00.001+05:302012-01-01T11:10:49.421+05:30తెలుగు బ్లాగర్ల రచనలకు 'ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతి' నీరాజనం!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7fG_H3-Qf2k/Tv_vX9WNbsI/AAAAAAAABz4/13tMqNwgBl8/s1600/Andhra+Jyothi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7fG_H3-Qf2k/Tv_vX9WNbsI/AAAAAAAABz4/13tMqNwgBl8/s320/Andhra+Jyothi.jpg" width="231" /></a></div><b><span style="color: #073763;">ఈ కొత్త సంవత్సరం తెలుగు బ్లాగులు మరింత ఉజ్వలంగా వెలిగిపోనున్నాయా? </span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">ఆరోగ్యకరమైన చర్చలతో, ఆలోచింపజేసే రచనలతో, జీవితానుభవాలనూ వినోదాన్నీ, విజ్ఞానాన్నీ పంచే పోస్టులతో మరింత విస్తృతంగా నెటిజనులను ఆకర్షించనున్నాయా?</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">అవుననే అనిపిస్తోంది ఇవాళ్టి (1-1-12) ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతిని చూస్తుంటే!</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">మొత్తం సంచికను తెలుగు బ్లాగర్ల రచనలకు అంకితం చేయడం నిజంగా అద్భుతమనిపించింది. </span></b><br /><b><span style="color: #073763;">నూతన సంవత్సరం తొలి ఉదయమే మహదానందం కలిగించింది.</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">ఇందులో పొందుపరచిన బ్లాగర్ల రచనలు, బ్లాగుల వివరాలు ఇలా వున్నాయి:</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">1. లుంగి - వీజె : golisoda.in</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">2. పందిరాజము - అనిల్.ఎస్.రాయల్ : anilroyal.wordpress.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">3. మగపిల్లాడు పిల్లమగాడు - డి.ఎస్.గౌతమ్ : thotaramudu.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">4. డెమ్మ డెక్కడాలి - యర్రపు రామనాధరెడ్డి : yarnar.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">5. అసూబా'ల ఆహార్యం - వై.ఎ.రమణ : yaramana.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">6. వెజిటెబుల్ సలాడ్ - పద్మార్పిత : padma4245.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">7. చిన్న గీత - సుస్మిత : kothavakaya.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">8. పాడమని నన్నడగవలెనా - నేస్తం : jaajipoolu.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">9. నాకు ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకునే యోగ్యత లేదా? - బులుసు సుబ్రహ్మణ్యం : bulususubrahmanyam.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">10. సుత్తి! సుతిమెత్తగా!! - లలిత : naaspandhana.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">11. ఐ యామ్ ఓకె, యు ఆర్ నాట్ ఓకె - కృష్ణప్రియ : krishna-diary.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;">12. చుక్కల మొక్కు - మధురవాణి : madhuravani.blogspot.com</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><b><span style="color: #073763;">పై బ్లాగర్లకు </span></b><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><b><span style="color: #073763;">హృదయపూర్వక </span></b></span><b><span style="color: #073763;">అభినందనలు, శుభాకాంక్షలు !</span></b><br /><b><span style="color: #073763;"><br /></span></b><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><b><span style="color: red;">తప్పక చదవండి <a href="http://www.andhrajyothyweekly.com/" target="_blank">ఆదివారం ఆంద్ర జ్యోతి</a>: </span></b></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"> </span><a href="http://www.andhrajyothyweekly.com/" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.8; text-align: -webkit-auto;">http://www.andhrajyothyweekly.com/</a><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.8; text-align: -webkit-auto;"> </span> <br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.8; text-align: -webkit-auto;"><br /></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.8; text-align: -webkit-auto;"><br /></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.8; text-align: -webkit-auto;">..</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-4943362132216185741?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-90320400767375840152012-01-01T06:04:00.005+05:302012-01-01T06:19:03.447+05:30నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dAECeBhnXdU/Tv-tAvOIuwI/AAAAAAAABzs/6xJWRhXRRBg/s1600/2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-dAECeBhnXdU/Tv-tAvOIuwI/AAAAAAAABzs/6xJWRhXRRBg/s400/2012.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: blue; font-size: large;">గతం అనే గొంగళి పురుగులోంచి </span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><span style="color: red; font-size: large;">ఆవిర్భవించింది వర్తమాన సీతాకోక చిలుక </span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: red; font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;"> </span><span style="font-size: large;"> అది ఆస్వాదించేందుకు ఈ </span> <span style="font-size: large;">సువిశాల </span><span style="font-size: large;"> ప్రపంచంలో </span></span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: lime;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><span style="color: purple; font-size: large;">ఎన్నెన్ని అందమైన పుష్పాలో ...</span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: purple; font-size: large;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: blue; font-size: large;"> </span><span style="color: magenta; font-size: large;">మీ అందరికీ ఆనందమయమైన భవిష్యత్తును ఆకాంక్షిస్తూ ...</span><br /><span style="color: magenta; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: magenta; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: magenta; font-size: large;">.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-9032040076737584015?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-38121006331276782412011-11-09T17:05:00.004+05:302011-11-09T19:55:36.770+05:30కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ పురస్కార గ్రహీతలకు ఆత్మీయ సత్కారం<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">...<br /><br /><br />వంగూరి ఫౌండేషన్ ఆఫ్ అమెరికా సంస్థవారు 23 అక్టోబర్ 2011 నాడు హైదరాబాద్ త్యాగరాయ గాన సభలో కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారాన్ని అందుకున్న తెలుగు కవులు, రచయితలు, అనువాదకులను ఘనంగా సత్కరించారు.<br /><br />నాటి అపూర్వమైన కార్యక్రమంలో అనేకమంది సాహితీ దిగ్గజాలతో కలిసి సత్కారం పొందే అవకాశం లభించడం నిజంగా నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను. గత సంవత్సరం ఆగస్టు 20న గోవాలో అసలు అవార్డు అందుకున్నప్పటికంటే ఈ సత్కారం అమితానందాన్ని, మధురానుభూతిని కలిగించింది.<br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">వంగూరి ఫౌండేషన్ వ్యవస్థాపకులు డా. చిట్టెన్ రాజుగారికీ, శ్రీ వంశీ రామరాజు గారికీ, శ్రీమతి తెన్నేటి సుధ గారికి, మిత్రులు రాంపా, ఆర్.వి.రమణ లకూ కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటూ ఆనాటి కొన్ని ఛాయా చిత్రాలను ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను.</div></div><br />,,,<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-yjEF7FWS-2U/TrpkimdvZ9I/AAAAAAAABXg/-lGx16m8Lzw/s1600/S8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-yjEF7FWS-2U/TrpkimdvZ9I/AAAAAAAABXg/-lGx16m8Lzw/s320/S8.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oXGIyYpDu04/TrpktdIlYQI/AAAAAAAABXo/ltRgK-_DS7I/s1600/S3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-oXGIyYpDu04/TrpktdIlYQI/AAAAAAAABXo/ltRgK-_DS7I/s320/S3.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-7xCH3_F7lFo/Trpk1nh2hEI/AAAAAAAABXw/zzNExGUbw38/s1600/S4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-7xCH3_F7lFo/Trpk1nh2hEI/AAAAAAAABXw/zzNExGUbw38/s320/S4.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nx_5IAxi8SE/TrplGVR0bpI/AAAAAAAABX4/drrXlD9gQm0/s1600/S13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-nx_5IAxi8SE/TrplGVR0bpI/AAAAAAAABX4/drrXlD9gQm0/s320/S13.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Q3dQ3Kvw-cY/TrplO3p45aI/AAAAAAAABYA/r0p8kzhl8PE/s1600/S+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-Q3dQ3Kvw-cY/TrplO3p45aI/AAAAAAAABYA/r0p8kzhl8PE/s320/S+1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ValmF0aDywA/TrplYrG6_NI/AAAAAAAABYI/VrlHflwR7Uo/s1600/Sahitya+Akademy+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-ValmF0aDywA/TrplYrG6_NI/AAAAAAAABYI/VrlHflwR7Uo/s1600/Sahitya+Akademy+1.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-J5zEr6cjLnU/TrpoYHn9dhI/AAAAAAAABYQ/X0bu3gfn2I4/s1600/Book+Release.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://1.bp.blogspot.com/-J5zEr6cjLnU/TrpoYHn9dhI/AAAAAAAABYQ/X0bu3gfn2I4/s640/Book+Release.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AjjghhIEk6c/TrpoiPwo9LI/AAAAAAAABYY/XwfOHU49DiM/s1600/VF+Memento.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-AjjghhIEk6c/TrpoiPwo9LI/AAAAAAAABYY/XwfOHU49DiM/s400/VF+Memento.jpg" width="188" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3812100633127678241?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-55456118168055394932011-08-16T10:30:00.004+05:302011-08-25T21:48:25.566+05:30''కావాలంటే నీ కోసం నా ప్రాణాలిస్తాను... కానీ నా పుస్తకాలను మాత్రం ఇవ్వను!''<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: purple;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dpQcDRWTfYI/Tkn9unvuwyI/AAAAAAAABUY/h5lMtIyPoa0/s1600/Huch+Network.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-dpQcDRWTfYI/Tkn9unvuwyI/AAAAAAAABUY/h5lMtIyPoa0/s1600/Huch+Network.jpeg" /></a><br /><span style="font-size: large;"> కొంతకాలం కిందట హచ్ ఫోన్ వాళ్ల వ్యాపార ప్రకటనలు హోరెత్తిస్తుండేవి. వోడా ఫోన్లో విలీనం కావడం వల్ల కాలగర్భంలో కలిసిపోయినా ఇప్పటికీ అవి చాలామందికి గుర్తుండేవుంటాయి.</span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> ఒక చిన్నారి 'పగ్' జాతి కుక్కపిల్లతో - ''మీరు ఎక్కడికి వెళ్లినా (మా నెట్వర్క్) తోడుగా వస్తుంది'' ... ''మీకు సహాయం చేయడమంటే దీనికి మహా ఇష్టం'' వంటి శీర్షికలతో చేసిన ఆ ప్రచారాలు ఎంతో ముచ్చటగా, ఆలోచింపజేసేలా వుండేవి. హచ్ వాళ్ల హోర్డింగులు, టీవీ ప్రకటనలు చూపు తిప్పుకోనిచ్చేవి కావు. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> ఆ చిన్నారి కుక్కపిల్ల స్నేహపూర్వక విన్యాసాలు చూసినప్పుడల్లా దీనిలాగా సహాయం చేసే గుణం మనుషులందరికీ వుంటే ఎంత బాగుండేదో అనిపించేది.</span><br /><span style="font-size: large;"> <br /> పురుషులందు పుణ్య పురుషులు వేరయా (స్త్రీలయందు పుణ్య స్త్రీలు వేరమ్మా?) అన్నట్టు ... అట్లాంటి వాళ్లు మనుషుల్లో లేకపోలేదు. వున్నారు.</span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> అపకారికి నుపకారం చేసేవాళ్లున్నారు.<br /> నుపకారికి అపకారం చేసేవాళ్లున్నారు. <br /> అపకారికి అపకారం - ఉపకారికి ఉపకారం చేసే నిష్టాగరిష్టులున్నారు. <br /> ఆ జన్మాంతం ఎవరికీ అపకారం, ఎవరికీ ఉపకారం చేయని మహానుభావులున్నారు. <br /> సహాయం చేసే గుణం లేశమాత్రం లేకపోయినా ఉచిత సలహాలిస్తూ... క్లాసులు పీకుతూ... తెగ సహాయాలు చేసిపారేస్తున్నట్టు నటించే వాళ్ల్లూ వున్నారు. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> సరే, ఆ గొడవని అట్లా వుంచి అసలు శీర్షిక విషయానికి వస్తాను...<br /> నేను వరంగల్ ఎవివి మల్టీపర్పస్ హైస్కూల్లో పన్నెండో తరగతి చదువుతున్నప్పటి సంగతి ఇది. ఇప్పుడు అంతగా కనిపించడంలేదు గానీ - అప్పట్లో సామూహిక అధ్యయనాలు ఎక్కువగా వుండేవి. పరీక్షల భయం నుంచి బయటపడేందుకు నలుగురు ఒకచోట చేరి చదువుకునేవాళ్లు. కాస్త విశాలమైన ఇళ్లున్న సహవిద్యార్థి ఎవరైనా కలసి చదువుకుందాం రా అంటే నా బోటి ప్రశాంతంగా చదువుకునే వాతావరణం లేని బీద విద్యార్థులు ఉత్సాహంగా వెళ్లేవాళ్లు. పనికిమాలిన ముచ్చట్లతో, కాఫీ-టీ సేవనాలతో చాలా సమయం వృధా అయినప్పటికీ వాటి వల్ల మాకు మేలేజరిగేది. ఇంట్లో కంటే అక్కడ ఎంతో కొంత చదువుకోగలిగేవాళ్లం. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;"> వార్షిక పరీక్షలకు నెల రోజుల ముందు - కొంతకాలం పరశురామన్ అనే నా సహ విద్యార్థి అధీనంలోని ఇంట్లో నేనూ, రాజేష్ అనే మరో మిత్రుడూ కలసి చదువుకున్నాం. పరశురామన్, నేనూ మిల్ కాలనీలోనే వుండేవాళ్లం. పరశురామన్ ఫాదరూ మా నాయినా ఆజాం జాహీ మిల్లులో పనిచేసేవారు. కాకపోతే ఆయన ఇంజనీరైతే, మా నాయిన మామూలు కార్మికుడు. చూడ్డానికి మిల్ కాలనీ అంతా ఒక్కలాగే కనిపించేది కానీ ఉద్యోగుల హోదాలకు తగినట్టు ఐదు రకాల ... ఎ క్లాస్, బి క్లాస్, సి క్లాస్, డి క్లాస్ క్వార్టర్లు... వాటితో పాటు కొన్ని సువిశాలమైన బంగళాలు వుండేవి. పరశురామన్ వాళ్లు ఒక బంగళాలో వుండేవాళ్లు. </span></div></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> అదే మిల్లులో పనిచేసే పరశురామన్ వాళ్ల బంధువు ఒకరు మద్రాస్లో మరో ఉద్యోగం రావడంతో వెంటనే రాజినామా చేయకుండా తన ఎ క్లాస్ క్వార్టర్ని వీళ్లకి అప్పగించి వెళ్లి పోయాడు. అందులో మా కంబైండ్ స్టడీ. ఐదు గదులూ, విశాల మైన ఆవరణా, చుట్టూ ప్రహరీ గోడా ... ఆ లంకంత ఇంట్లో మేం ముగ్గురం! ఓహ్, ఎంత స్వేచ్ఛగా, ఎంత ఉల్లాసంగా వుండేదో. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> నేనూ, రాజేష్ తిండికి తప్ప మా ఇళ్లకు వెళ్లే వాళ్లమే కాదు. పరశురామన్ మాత్రం రాత్రి పడుకోడానికి వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లిపోయేవాడు. రాజేష్, నేనే ఆ ఇంట్లో ఎక్కువ సేపు గడిపేవాళ్లం. ఒకవిధంగా అది మా సొంత ఇల్లుగా మారింది. పరశురామన్ తమ ఇంటి నుంచి పెద్ద ఫ్లాస్కులో హార్లిక్స్ కలిపిన పాలు తెచ్చేవాడు. తరచూ రకరకాల చిరుతిళ్లను తీసుకొస్తుండేవాడు. అతని జేబుల్లో ఎప్పుడూ నోట్ల కట్టలు కనిపించేవి. మా పంట్లాములకు కూడా జేబులుండేవి (రెండు పక్కలా రెండు, వెనకాల ఒకటి వెరసి మూడు జేబులు) కానీ అవి మాకు డబ్బులు పెట్టుకునేందుకు కాకుండా ఎప్పుడైనా చేతులు దూర్చి పోజులు కొట్టడానికి మాత్రమే పనికొచ్చేవి. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> అప్పట్లో చాలామందికి లాగే మాకూ చుట్టూ నాలుగిళ్లకు వినపడేలాగా పైకి చదివే అలవాటుండేది. ఆ అలవాటు వల్ల మేం ముగ్గురం మూడు గదుల్లో సెటిలై సీరియస్గా చదువుకునేవాళ్లం. (అయినా ఇంకా రెండు గదులు ఖాళీనే). ఎప్పుడైనా కబుర్లు చెప్పుకోడానికి, అతను తెచ్చిన చిరుతిళ్లను తినడానికి మాత్రమే ఒకగదిలో చేరేవాళ్లం.</span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> మేం టెక్స్ట్ పుస్తకాలతో కుస్తీ పడుతుంటే పరశురామన్ మాత్రం ఎప్పుడూ నోట్ పుస్తకాలనే తిరిగేస్తుండేవాడు. అదేంటీ టెక్స్ట్ పుస్తకాలను చదవవా అని ఒకసారి అడిగితే ఆ అవసరం నాకు లేదు. ట్యూషన్లో యిచ్చిన ఈ నోట్స్ చదివితే చాలు ఫస్ట్ క్లాస్ గ్యారంటీ అని మా సార్లు చెప్పారు అన్నాడు. మాకైతే నెలకు మూడు రూపాయల స్కూల్ ఫీజు కట్టడమే కనా కష్టంగా వున్న ఆ రోజుల్లో అతను నాలుగువందల యాభై రూపాయల ఫీజు కట్టి ట్యూషన్కు వెళ్తుండేవాడు. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: purple; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> ''ఏదీ ఒకసారి నోట్స్ ఇవ్వవా చూసిస్తాం'' అంటే- ''ఇది మాత్రం అడగొద్దు. నేనివ్వను.'' అని ఖరా కండీగా చెప్పాడు. ''అదేంటి మేం నీ స్టడీస్ని ఏమీ డిస్టర్బ్ చెయ్యం నువ్వు చదవని సబ్జెక్ట్ నోట్సే ఇవ్వొచ్చుకదా'' అంటే - ''డిస్టర్బెన్స్ అని కాదు. మా ఫాదర్ నాలుగువందల యాభై రూపాలు పెట్టి నన్ను చదివించేది మీకు ఇవ్వడానికి కాదు. వీటిని కాకుండా ఇంకేదైనా అడగండి తెచ్చిస్తాను. వీటిని మాత్రం చచ్చినా ఇవ్వను.'' అని మొహమాటం లేకుండా చెప్పాడు....యమధర్మరాజు సావిత్రిని ''ఏదైనా వరంబు కోరుకొనుము ఇచ్చెద'' అంటూనే ''అదియునూ నీ పతి ప్రాణంబు దక్క'' అని మెలిక పెట్టినట్టుగా!</span></div><div style="color: purple; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"> ఆ క్షణంలో అతను మాకు పరాయివాడిగా అనిపించాడు. ఫ్రెండ్స్మి కదా నోట్స్ ఇస్తే అతనికొచ్చే నష్టం ఏమిటి? మాకు ఇచ్చినట్టు వాళ్ల నాన్నకి ఎవరు చెప్తారు? ఎంతో మంచి వాడు ఇంత సంకుచితంగా మాట్లాడుతున్నాడేమిటి అని బాధ కలిగింది. కానీ, అనవసరపు వాదనతో మా స్నేహాన్ని చెడగొట్టుకోవద్దు అని ఆ విషయం ఎత్తడం మానేశాం. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> అతను ఎప్పుడు బయటకెళ్లినా తన నోటు పుస్తకాలని బీరువాలో పెట్టి తాళం వేసుకుని వెళ్లేవాడు. మిగతా అన్ని విషయాల్లో ఎంతో 'దిల్దార్'గా వుండే అతని ప్రవర్తన ఆ ఒక్క విషయంలో మాత్రం మిత్ర పూరితంగా కాకుండా శత్రుపూరితంగా వున్నట్టు అనిపించేది. ఏం, పుస్తకాలు ఇస్తే ఏమవుతుంది? మాకోసం ఇంత ఖర్చు పెడుతున్నాడు. ఇంత గొప్ప సౌకర్యం కల్పించాడు. ఆ పుస్తకాలు కూడా చదవనిస్తే ఏం పోతుంది? మాకు మంచి మార్కులొస్తే అతనికి వచ్చే నష్టమేంటి? నిజంగా మా బాగును కోరేవాడు చేసే పనేనా ఇది అనిపించేది. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> ఇలా వుండగా ఒకరోజు వాళ్ల ఇంటినుంచి పిలుపొస్తే హడావిడిలో నోటు పుస్తకాలని అట్లాగే వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు పరశురామన్. రాజేష్ అంతకు ముందే భోజనానికి వెళ్లాడు. నేనొక్కడినే ఇంట్లో వున్నాను.అతను వెళ్లిపోయాక అప్రయత్నంగా నా దృష్టి ఆ నోటు పుస్తకాల మీద పడింది. వాటి ఆకర్షణశక్తి నన్ను నిలబడనియ్యలేదు. నాలోని చెడు నిద్రలేచింది. తప్పు ...ఒద్దు ...ఒద్దు అనుకుంటూనే వాటిని అందుకుని ఆబగా తిరగేయడం మొదలుపెట్టాను. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> పరీక్ష పేపర్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని రూపొందించిన నోట్స్ అది. చదువుతుంటే ఎంత హాయిగా, ఎంత సులువుగా వుందో. టెక్స్ట్ పుస్తకాలకూ - ఆ నోటు పుస్తకాలకూ మధ్య కీకారణ్యానికీ - బృందావన్ గార్డెన్కీ మధ్య వున్నంత తేడా వుంది. (అప్పట్లో ప్రతి సినిమాలో బృందావన్ గార్డెన్ కనిపించేది లెండి). ఒక్క నాలుగు రోజులు వాటిని చదవనిస్తే పరీక్ష పేపర్లన్నీ దున్నిపారేయొచ్చనిపించింది. నన్ను నేను మరచిపోయి ఒక సబ్జెక్ట్ తరువాత మరో సబ్జెక్ట్ నోట్స్ని గబగబా తిరగేస్తూ కూచున్నాను. ఎంత సేపయిందో తెలియదు. ఎప్పుడొచ్చాడో గానీ పరశురామన్ గట్టిగా అరుస్తూ ఒక్కసారిగా నా చేతిలోని పుస్తకాలని లాగేసుకుని నన్ను ఒక్క తోపు తోశాడు. ఎప్పుడూ నవ్వుతూ, సరదాగా వుండే అతనిలో అంత కోపం చూడడం అదే మొదటిసారి. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> నన్ను అతను అన్న మాటలు మక్కీకి మక్కీగా గుర్తులేవు కానీ వాటి సారాంశం ఏమిటంటే 'అ లగా జనంతో డబ్బున్న వాళ్లు స్నేహం చేయకూడదనీ... తక్కువ కులం వాళ్లని ఎక్కడ వుంచాలో అక్కడ వుంచాలనీ... వాళ్లు ఇటెటు రమ్మంటే ఇళ్లంతా నాదే అంటారనీ... వాళ్ల రక్తంలోనే దొంగబుద్ధి వుంటుందనీ, నైంటీనైన్ పర్సెంట్ క్రిమినల్సేననీ... జాగ్రత్త అనీ...వాళ్ల నాన్న ఎప్పుడో చెప్పాడట. నా ఫ్రండ్స్ అట్లాంటి వాళ్లు కాదు అని తను వాదించాడట. చివరికి మా నాన్న అన్నదే నిజమయింది. నాకు బాగా బుద్ధి చెప్పావు...' </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> నేను నిజంగా ఆ రోజు సిగ్గుతో చచ్చిపోయాను. జీవితంలో అంత గిల్టీగా ఎప్పుడూ ఫీల్ కాలేదు. ఇంత చిన్న విషయానికి అతను అంత హర్ట్ అవుతాడనీ, అంత రెచ్చిపోతాడనీ నేను ఊహించలేదు. వాటిని చదవడం అంత ఘోరమైన నేరమా? నేను సమాధానం చెప్పబోయినా కొద్దీ అతను మరింత రెచ్చిపోయాడు. దాంతో చేసేదేంలేక తలవంచుకుని సారీ చెప్పి నా పుస్తకాలను సర్దుకుని ఏడుస్తూ మా ఇంటికి వెళ్లిపోయాను. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> ఆ తరువాత చాలా కాలం మా మధ్య మాటలు లేవు. స్కూల్లో ఎడమొహం పెడమొహంగా వుండేవాళ్లం. అదే నా చిట్టచివరి కంబైన్డ్ స్టడీ. పరీక్షలైపోయాయి. ఫలితాలు వచ్చాయి. ఇద్దరం సెకండ్ క్లాస్లో పాసైనా విచిత్రంగా పరశురామన్ కంటే నాకే పదో పదిహేనో మార్కులు ఎక్కువ వచ్చాయి. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> ఒకరోజు స్కూల్లో టీసీ తీసుకునేటప్పుడు కౌంటర్ వద్ద ఇద్దరం ఎదురుపడ్డాం. నేను చూపులు తిప్పుకుని మౌనంగా నిలబడ్డాను. చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించసాగింది. అయితే, ఉన్నట్టుండి అతను దగ్గరకొచ్చి, నా చేయి పట్టుకుని 'సారీ' అన్నాడు. నేను నిర్ఘాంతపోయాను. ''చాలా ఫూలిష్గా బిహేవ్ చేశాను'' అన్నాడు. ఏమైంది అని ఇతర విద్యార్థులు ఆరా తీస్తుంటే ఏంలేదు అంటూ నన్ను బలవంతంగా టీ తాగుదాం పదా అంటూ పక్కనే వున్న హోటల్కి తీసుకెళ్లాడు. చాలాసేపు పశ్చాత్తాప పడ్డాడు. ''తను స్వార్థపరుడు కాదనీ, తనది నలుగురికి సహాయం చేసే మనస్తత్వమనీ, ఆ ఒక్క విషయంలో అంత తెలివితక్కువగా ఎలా బిహేవ్ చేశానో తనకే అర్థం కావడం లేదనీ, నాన్న మాటలే తనని మిస్గైడ్ చేశాయనీ'' పరిపరివిదాలుగా నొచ్చుకున్నాడు ''నేను చేసింది కూడా తప్పే కదా. నిన్ను ఒప్పించి, అడిగి తీసుకోవాలి తప్ప అట్లా దొంగతనంగా చదవడం నేరమే కదా'' అని నేను కూడా అతనికి అపాలిజీ చెప్పాను. అప్పటి నుంచీ మళ్లీ మా స్నేహం ఎప్పటిలా చిగురించింది. </span></div><div style="color: purple;"><span style="font-size: large;"><br /> అతను వరంగల్లోనే బిఎస్సి చదివాడు. ఆతరువాత వాళ్ల నాన్న రిటైర్ కావడంతో మద్రాస్కి వెళ్లిపోయాడు. అక్కడి నుంచి తరచూ ఉత్తరాలు రాసేవాడు. అతను ఎన్ని సార్లు రమ్మన్నా నేను ఆర్థిక సమస్యల వల్లా, అతని తల్లిదండ్రులంటే వున్న బెదురు వల్లా ఒక్కసారైనా మద్రాస్ వెళ్లలేకపోయాను. తరువాత పరశురామన్ ఉద్యోగరీత్యా త్రివేండ్రం వెళ్లాడు. అక్కడి నుంచి బొంబాయి వెళ్లాడు. బొంబాయి తాజ్ మహల్ హోటల్లో చెఫ్గా చాలా కాలం పనిచేశాడు. ఆతరువాత సూరత్కీ, అక్కడినుంచి అహ్మదాబాద్కి వెళ్లాడు. ''పెళ్లి చేసుకుంటే స్వార్థం పెరుగుతుంది... స్వేచ్ఛ పోతుంది... కాబట్టి జన్మలో పెళ్లి చేసుకోను'' అనేవాడు. మా ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాల్లో ఆ అంశం మీదనే ఎక్కువగా చర్చ జరిగేది. నేను అతణ్ని కన్విన్స్ చేయలేకపోయాను. అతను రకరకాల ఉద్యోగాలు చేశాడు. ఎందరికో సహాయం చేశాడు. కానీ, ఎందుకో ఒకచోట కుదురుగా వుండలేకపోయాడు. అహ్మదాబాద్ నుంచి కొన్నాళ్లు ఉత్తరాలు వచ్చి హఠాత్తుగా ఆగిపోయాయి. నేను ఎన్ని ఉత్తరాలు రాసినా జవాబు లేదు. ఇప్పుడు పరశురామన్ ఎక్కడున్నాడో, ఎలావున్నాడో తెలియదు. <br /><br />Don’t Give a Friend a Fish. Teach Him How To Fish Instead.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dpQcDRWTfYI/Tkn9unvuwyI/AAAAAAAABUY/h5lMtIyPoa0/s1600/Huch+Network.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-5545611816805539493?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-89897824486028690282011-06-01T09:20:00.010+05:302011-06-01T11:02:19.020+05:30శత్రువుతో పాతికేళ్ల సహజీనం ....!<span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:130%;" >మేం విడిపోయి అప్పుడే పదేళ్లవుతోంది...!<br />మా తెగదెంపుల దశమ వార్షికోత్సవ సందర్భమిది...!!<br />ఒకటి కాదు రెండు కాదు పాతికేళ్ల సహజీవనం మాది...!<br />అంత సుదీర్ఘ అనుబంధాన్ని నేను ఎలా తెంచుకో గలిగాను?!<br /><br />తను సదా నా హృదయంలో నిదురించిన చెలి... మనసున మనసై బ్రతుకున బ్రతుకైన నెచ్చలి... చీకటి మూసిన ఏకాంతంలో నేనున్నాని నిండుగ పలికిన ఆపద్భంధువు... చికాకుతో, ఒత్తిడితో సతమవుతున్నప్పుడు అక్కున చేర్చుకుని ఊరటనిచ్చిన ఆత్మీయురాలు... అలాంటి తనకి దూరమవుతానని నేను కలలో కూడా అనుకోలేదు.<br /><br />నా తుదిశ్వాసతోనే మా బంధం అంతమవాలి తప్ప - కంఠంలో ప్రాణం వున్నంతవరకూ తనని నేనూ, నన్ను తనూ ఒక్క పూటైనా వదలివుండే ప్రసక్తే లేదని గట్టిగా నమ్మాను.<br />ఆ నమ్మకం ఎలా వమ్మయింది?<br />తను నా మిత్రువు కాదు- ఆగర్భ శత్రువు అన్న నిజం నాకు ఎప్పుడు ఎలా తెలిసింది!<br />ఒక్కసారి వెనుదిరిగి చూసుకుంటే అంతా చిత్రమనిపిస్తుంది.<br /><br />మాది లవ్ ఎట్ ఫస్ట్ సైట్ కాదు. ఆ మాట కొస్తే నాకు తొలిరోజుల్లో తనంటే ఆకర్షణ కాదు కదా వికర్షణ వుండేది. <span></span></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:130%;" >తనే <span></span></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:130%;" ><span>నా</span> జీవితంలోకి <span></span>బలవంతంగా చొచ్చుకొచ్చింది. ఆ తర్వాతే నేను తనని ఆరాధించడం మొదలుపెట్టాను. పాతికేళ్లు ఏదో వశీకరణకు గురైనట్టు తన మాయలో పడిపోయాను.<br /><br />ఇక అసలు విషయంలోకి వస్తే-<br />గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తయిన వెంటనే నాకు మా వరంగల్లోని ఆజం జాహీ మిల్లులో 'టెంపరరీ రిలీవింగ్ పూల్ క్లర్క్' అనే ఉద్యోగం దొరికింది.<br />ఎవరైనా రెగ్యులర్ క్లర్కు సెలవు పెడితే వెళ్లి ఆ స్థానంలో పనిచేయాలి. లేదంటే ఇంటికి వెళ్లిపోవాలి. అదీ ఉద్యోగం. ఐదేళ్లు చేశానక్కడ.<br /><br />దాదాపు ఐదువేల మంది కార్మికులు, నూటాయాభై మంది క్లర్కులూ వుండేవాళ్లు. మరో పదివేల కుటుంబాలన్నా పరోక్షంగా ఆ మిల్లు మీద ఆధారపడి బతికేవి. ఆసియాలోనే అతిపెద్ద కాంపోజిట్ బట్టల మిల్లు. నిజాం కాలం నాటిది. అనేక దశాబ్దాలపాటు కళకళలాడిన ఆ మిల్లు ఎన్టీసీ అధీనంలోకి వెళ్లాక అవినీతి వైరస్కు గురై జబ్బుపడ్డది. అనేక గద్దలు, రాబందులు మిల్లును నిలువునా పీక్కు తిన్నాయి. ఇప్పుడు ఆ మిల్ల్లు లేదు, మిల్లునూ, మిల్లు కాలనీనీ నేలమట్టం చేసి ప్లాట్లుగా కోసి అమ్మి పారేసింది ప్రభుత్వం. అదో పెద్ద కథ. ఆ కధతో ఈ కథకు సంబంధం లేదు కాబట్టి దాన్ని ఇంతటితో వదిలేద్దాం.<br /><br />అక్కడ జనరల్ షిఫ్టలో ఎక్కువ మంది క్లర్కులు, సెకండ్, థర్డ్ షిప్ట్లో తక్కుమంది క్లర్కులు పనిచేసేవారు. నాది టెంపరరీ ఉద్యోగం కాబట్టి అన్ని షిఫ్టుల్లో, అన్ని ఖాతాల్లో (డిపార్ట్మెంట్లలో) పనిచేయాల్సి వచ్చేది. మూడో షిఫ్టు రాత్రి పదకొండు నుంచి ఉదయం ఏడు వరకు వుంటుంది. తెల్లవారే వరకూ నిద్రని ఆపుకోవాలి కాబట్టి పదేపదే టీలు తాగేవాళ్లం. టీ సీటు దగ్గరకే వచ్చేది. స్పెషల్ టీ కావాలనుకున్నప్పుడు మాత్రం కాంటీన్కు వెళ్లేవాళ్లం. అప్పుడు కప్పు టీ ఐదు పైసలే.... టైపింగ్ తప్పు కాదు నిజంగా ఐదే ఐదు పైసలు. టీ తాగగానే దాదాపు ప్రతి ఒక్కరూ బయటికి వెళ్లి సిగరెట్ తాగేవాళ్లు. (కొందరు బీడీలు, చుట్టలు కాల్చేవాళ్లు). టీకీ, సిగరెట్కీ ఆ అవినాభావ సంబంధం ఏమిటో....!<br /><br />ఆజంజాహీ మిల్లు పొగ గొట్టమే తెల్లరంగులో ఒక పెద్ద కింగ్ సైజ్ సిగరెట్లా వుండేది.<br />మిల్లులో ... టాయిలెట్లలో, ఆవరణలోని చెట్ల కింద ఎక్కడ చూసినా కుప్పలు కప్పలుగా బీడీలు, సిగరెట్ పీకలే. పొగతాగనివాళ్ల సంఖ్య వేళ్ల మీదుండేది.<br /><br />నలుగురైదుగురు క్లర్కులం టీ తాగాక ఖాతాకు కాస్త దూరంగా వుండే ఆఫీసు గదిలో తలుపులు పెట్టుకుని కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కూచునేవాళ్లం. అక్కడ సిగరెట్ కాల్చకూడదు కాబట్టి ఎవరూ చూడకుండా తలుపులు మూసేసేవారు. ఆఫీసర్లు, హెడ్ క్లర్కులూ వుండరు కాబట్టి రాత్రి షిఫ్ట్ ఎంతో స్వేచ్ఛగా అనిపించేది. నాకు అప్పటికి సిగరెట్ కాల్చే అలవాటు లేదు. తలుపులు మూసిన గదిలో మిత్రులు వదిలే పొగతో నాకూ సిగరెట్ తాగినంత పనయ్యేది.<br /><br />అంతేకాదు ఆరోజుల్లో థియేటర్లలో జనం దర్జాగా సిగరెట్లు కాలుస్తూ సినిమా చూసేవాళ్లు. ప్రొజెక్టర్ వెలుగులో తెల్లని పొగ మేఘాలు తెరమీద బొమ్మలతో పాటు తేలియాడుతుండేవి. హాలు నుంచి బయటికి వచ్చాక చూసుకుంటే బట్టలు పొగచూరి కంపు కొట్టేవి. ఆతర్వాత ధియేటర్లలో పొగ తాగరాదు అన్న నిషేదం అమలు లోకి వచ్చింది. అయినా కొత్తలో కొందరు సినిమా చూస్తూ రహస్యంగా సిగరెట్ తాగడం.... మఫ్టీలో వున్న పోలీసులు వాళ్లని పట్టుకుని దొంగల్ని తీసుకుపోయినట్టు బయటకు తీసుకుపోవడం... అలా కొన్ని రోజులు సాగింది.<br /><br />అట్లాగే మా ఇంట్లో మా నాన్న తెగ బీడీలు కాల్చేవాడు. ప్రతి నెల సరుకుల జాబితాలో రెండో మూడో <span></span> పెద్ద కోహినూర్ బీడీల పాకెట్లు విధిగా వుండేవి. ఆయన ప్రంఢ్స్ వచ్చినప్పుడు వాళ్లు కూడా మా ఇంట్లోనే నాలుగు గోడల మధ్య కూచుని మా ముందే బీడీలు కాల్చేవాళ్లు. ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేమిటంటే ఆ రోజుల్లో ప్రత్యక్షంగా పొగ తాగకపోయినా ప్రతి ఒక్కరూ ఇప్పటికంటే ఎక్కువగా పాసివ్ స్మోకింగ్కు గురైయ్యేవాళ్లు.<br /><br />నైట్ షిఫ్ట్లో మిత్రులు నాకు పదే పదే సిగరెట్ ఆఫర్ చేసేవారు. చాలా రోజులు నిరాకరిస్తూ వచ్చాను. పాసివ్ స్మోకింగ్ కారణంగా ఆ పొగ వాసన అంటేనే ఎలర్జీగా వుండేది . ''అరె ఏమయా ఆడపిల్లలాగ సిగ్గుపడ్తున్నవ్. ఇయ్యాల రేపు ఆడోళ్లు కూడా తాగుతున్నరు. అన్నిట్ల వుండాలె. అన్ని చూడాలె. మడిగట్టుకుని కూచుంటె ఎట్ల. రోజు తాగమంటున్నమా?'' అంటూ సీనియర్లు సూటిపోటి మాటలతో రెచ్చగొట్టేవాళ్లు. చివరికి ఒకరోజు రాత్రి ఓ బలహీన క్షణాన మొదటి సిగరెట్ పెదాల మధ్యకు వచ్చింది. తొలి అనుభవం చాలా పేలవంగా, వెగటుగా అనిపించింది. ఏముంది దీన్లో ... ఎందుకు ఇంత మంది దీనికి బానిసలవుతున్నారు అనుకున్నాను.<br /><br />''సిగరెట్ పొగను నోటితో పీల్చి ముక్కుతో వదలాలి. అప్పుడు తెలుస్తుంది దాన్ల మజా...''<br />అదో ఛాలెంజ్ నాకు.<br />కొత్తలో ఆ ప్రయత్నం చేసి నప్పుడల్లా పొగ నషాళానికి అంటి ఉక్కిరి బిక్కిరి అయ్యేది. కళ్లల్లోంచి నీళ్లొచ్చేవి. ఓ పది పదిహేను సిగరెట్లు తగలేసిన తర్వాత గానీ నాకు పొగను ముక్కులోంచి వదలడం చాతకాలేదు. అలా అలా నెమ్మదిగా ఆ ఊబిలో కూరుకుపోయాను.<br />అప్పటి నా అభిమాన హీరో నాగీశ్వరరావు ఎవర్ గ్రీన్ 'దేవదాసు' మొదలుకుని అనేక సినిమాల్లో స్టైల్గా సిగరెట్ తాగిన దృశ్యాల ప్రభావం కూడా నా మీద బాగా పనిచేసింది.<br /><br />ఒక మిత్రుడు సిగరెట్ పొగను గాలిలో రింగులు రింగులుగా వదిలేవాడు. ఆఫీసు గదిలో ఫాన్ ఆపి అతను సిగరెట్ పొగతో రింగులు సృష్టించడం అవి నెమ్మదిగా విస్తరిస్తూ గాలిలో కలసిపోవడం ఓ అద్భుత దృశ్యం. నేను కూడా అట్లా రింగులు సృష్టించాలని చాలా చాలా ప్రయత్నించాను. కానీ పాతికేళ్లయినా ఆ విన్యాసాన్ని సాధించలేకపోయాను... అది వేరే విషయం.<br /><br />నేను ఇతర్లలా సిగరెట్కు బానిసను కాను, కాబోను అనే అనుకున్నాను మొదట్లో.<br />నైట్ షిఫ్టులో మిత్రులతో తప్ప బయట తాగనని కఠోర నిర్ణయమే తీసుకున్నాను.<br />సిగరెట్ నాకు తాత్కాలిక హాబీ మాత్రమే తప్ప వ్యసనం కాదనే భావించాను. ఎప్పుడంటే అప్పుడు నేను అవలీలగా సిగరెట్ మానేస్తాను అని అతి విశ్వాసానికి పోయాను.<br /><br />బహుశా సిగరెట్ తాగడం మొదలుపెట్టిన కొత్తలో ప్రతి ఒక్కరూ ఇలాగే అనుకుంటారేమో.<br /><br />ఆజంజాహీ మిల్లు ఉద్యోగం వదిలి ఆర్టీసీలో చేరి హైదరాబాద్ వచ్చాక ఇక నా సిగరెట్ వ్యసనానికి అడ్డనేదే లేకుండా పోయింది. అంతకు ముందు తాగాలనిపించినప్పుడల్లా ఒకే ఒక్క సిగరెట్ కొనుక్కుని తాగేవాణ్ని. అట్లాంటిది హైదరాబాద్ వచ్చాక జేబులో సిగరెట్, అగ్గిపెట్టెలు పెట్టుకోవడం మూడొచ్చినప్పుడల్లా కాల్చడం మొదలయింది... రూంలో కూడా కావలసినన్ని సిగరెట్ పెట్టెలు స్టాక్ వుంచుకునేవాణ్ని. ఒక దశలో నా తిండి ఖర్చుకంటే టీ సిగరెట్ల ఖర్చే ఎక్కువయింది.<br /><br />ఆ తర్వాత పెళ్లయింది. ఒక గది ఇంటి లోంచి రెండు గదుల ఇంటిలోకి మారాం. ఖర్చులు పెరగడం వల్ల రోజూ కాల్చే సిగరెట్ల సంఖ్య తగ్గింది. పొగ వాసన పడక శ్రీమతి ఇబ్బంది పడుతుంటే ఇంట్లో కాకుండా వీధి అరుగు మీద కూర్చుని సిగరెట్ కాల్చి ఆ తర్వాత ఇంట్లోకి వచ్చేవాణ్ని. ఆర్థిక ఇబ్బందుల కారణంగా సిగరెట్ మానేద్దామని నాలుగైదు సార్లు ప్రయత్నించాను కానీ ఎప్పుడూ రెండు మూడు రోజులకు మించి మానేయలేకపోయాను. ఒకే ఒక్కసారి అనుకుంటా ఓ ఇరవై రోజుల పాటు మానేశాను కానీ ఆ తర్వాత మళ్లీ షరా మామూలే. సిగరెట్ కాల్చకపోతే తోచేది కాదు. పిచ్చెత్తినట్టుండేది.<br /><br />ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టాక ఒక్క జీతంతో ఇల్లు గడవడం మరింత కష్టం అయింది. దాంతో అదనపు ఆదాయం కోసం ఏదో ఒక పార్ట్టైమ్ జాబ్ చేయాల్సి వచ్చేది. ఇన్ని ఇబ్బందులు ఎదుర్కొంటూ కూడా నేను సిగరెట్ ను మాత్రం వదులుకోలేకపోయాను. జేబులో డబ్బులు లేనప్పుడు నలిపేసిన సిగరెట్ పీకల్ని మళ్లీ వెలిగించి రెండు మూడు దమ్ములు లాగిన రోజులున్నాయి. పాతిక సంవత్సరాలపాటు సిగరెట్ అలా నన్ను విడవకుండా అంటిపెట్టుకుని వుంది. పైగా అది నా కష్టాల్లో పాలు పంచుకుంటున్నట్టు, నేనున్నానని ఉపశమనం కలిగిస్తున్నట్టు, ఆత్మస్థైర్యాన్నిస్తున్నట్టు ఓ పిచ్చి ఫీలింగ్. ఇంక ఎట్లా మాన్తాను? అనేకసార్లు ఖళ్ ఖళ్ మని దగ్గుతూ కూడా సిగరెట్ని ముద్దాడుతూనే వచ్చాను.<br /><br />సిగరెట్ స్మోకింగ్ ఈజ్ ఇంజూరియస్ టు హెల్త్....<br />సిగరెట్ తాగితే ఊపిరితిత్తుల కాన్సర్ వస్తుంది....<br />ఒక్క సిగరెట్ వల్ల ఏడు నిమిషాల ఆయుర్దాయం తగ్గిపోతుంది....<br />ఏటా ఇన్ని లక్షల మంది అకాల మృత్యువుకు గురవుతున్నారు... వంటి హెచ్చరికలూ, వార్తలూ, సమాచారం ఏదీ నా మైండ్ మీద పనిచేయలేదు.<br /><br />సిగరెట్ ఈజ్ మై బెస్ట్ ఫ్రెండ్.... దట్సాల్ !<br /><br />ఇలా వుండగా ఒకసారి రెండు కుటుంబాలవాళ్లం కలసి తిరుపతి వెళ్లాం. కొండమీద సిగరెట్లు దొరకవు కాబట్టి ముందు జాగ్రత్తగా ఓ నాలుగు సిగరెట్ పెట్టెలు వెంట తీసుకెళ్లాను. ఒకరోజు వుండి దర్శనం చేసుకుని వద్దామని బయల్దేరాం. కానీ అది అన్సీజన్ అవడం వల్ల దానికి తోడు అక్కడక్కడా భారీ వర్షాల కురవడం వల్ల అప్పుడు తిరుమలలో ఏమాత్రం రద్దీ లేదు. ధర్మదర్శనం కూడా మంత్రులకు, విఐపీలకు అయినట్టు శీఘ్ర దర్శనం అవుతోంది. ఏ పూజకైనా టికెట్లు సులువుగా దొరుకుతున్నాయి. కాటేజీలు, క్యాంటీనూ అన్నీ ఖాళీఖాళీగా వున్నాయి. దాంతో మా ఒక రోజు యాత్ర మూడు రోజులకు పెరిగింది.<br /><br />అందరూ రోజుకు మూడు పూటలా తనివితీరా దర్శనం చేసుకుంటున్నారు. ఏవేవో పూజలు చేయిస్తున్నారు. నేను పెద్ద భక్తుణ్ని ఏమీ కాదు. ఒకసారి దర్శనం చేసుకుని వచ్చాక మళ్లీ రానని కాటేజీలోనే వుండిపోయాను.<br /><br />అప్పుడు ఏదో చిన్న అనువాదం చేయాల్సిన (జాబ్ వర్క్) పుస్తకాన్ని కూడా వెంట తీసుకెళ్లాను. ఆ పనిచేసుకుంటూ కూచున్నాను. తీసుకెళ్లిన సిగరెట్లు ఒక్క రోజులోనే అయిపోయాయి. రెండో రోజునుంచీ సిగరెట్ల కోసం వేట... పదిమందిని అడిగితే ఒక్కరి దగ్గర అతి రహస్యంగా ఒకటో రెండో ఏవో బ్రాండ్ సిగరెట్లు రెట్టింపు ధరకు దొరికేవి. సిగరెట్లు దొరకనప్పుడు బీడీలు తీసుకునేవాణ్ని. అవీ లేనప్పుడు గుట్కా పాకెట్లు కూడా. అలా రెండు రోజులు ఏది పడితే అది తాగి, గుట్కాలు (జీవితంలోనే మొదటిసారి) తిని మొత్తం నా ఆరోగ్యాన్ని గుల్ల చేసుకున్నాను. కొండ దిగే సమయానికే నాకు ఆయాసం, దగ్గు ఎక్కువయింది. హైదరాబాద్ చేరేసరికి మాట పడిపోయింది. ఏంత గట్టిగా అరవబోయినా గుసగుస శబ్ధం తప్ప నోట్లోంచి మాట బయటికి రావడం లేదు. ముక్కుమూసుకు పోయి ... నోటితో కూడా ఊపిరి పీల్చుకోలేని పరిస్థితి ఏర్పడింది. నేరుగా హాస్పిటల్కు వెళ్లాను. డాక్టర్ చాలా సీరియస్గా వుంది పరిస్థితి అన్నారు. ఏడు రోజుల పాటు రకరకాల చికిత్సల అనంతరం గానీ మామూలు మనిషిని కాలేకపోయాను.<br />అంతే...!<br /><br />పాతికేళ్లలో మొట్టమొదటిసారిగా సిగరెట్ నా శత్రువు అన్న భావన కలిగింది.<br />సిగరెట్ నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ కానే కాదు అన్న వాస్తవం తెలిసి వచ్చింది.<br />అదే ఈ వ్యసనంలో కీలకమైన మలుపు.<br />మిత్రుణ్ని వదులుకోవడం కష్టం కానీ శత్రువును వదులుకోవడం ఏం కష్టం?<br />ఈ విధంగా పదేళ్ల క్రితం సిగరెట్తో నా దోస్తీ కాస్త దుష్మనీగా మారింది.<br />పాతికేళ్ల మా ఫాల్స్ రిలేషన్కి పర్మనెంట్ గా తెరపడింది.<br /><br />................................................................................................<br /><br />ఈ దిగువ కార్టూన్ జయదేవ్ గారిది . వారికి నా కృతజ్ఞతలు.<br />మిగతా చిత్రాలు గూగుల్ నుంచి సేకరించినవి.<br /></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lRnlpO6vitc/TeW372bKrhI/AAAAAAAABSE/YsUSgw7kn10/s1600/Jaydev%2BCartoon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 219px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lRnlpO6vitc/TeW372bKrhI/AAAAAAAABSE/YsUSgw7kn10/s320/Jaydev%2BCartoon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613094749436816914" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_uFZ32C0Xls/TeW77T56mRI/AAAAAAAABSM/GZdTvHsuCZg/s1600/Smoke%2BLungs.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 315px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_uFZ32C0Xls/TeW77T56mRI/AAAAAAAABSM/GZdTvHsuCZg/s320/Smoke%2BLungs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613099138217056530" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-d62e_YdvdnM/TeW8JQLGnUI/AAAAAAAABSU/vFt0Ssex6Bc/s1600/NoSmoke%2B1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-d62e_YdvdnM/TeW8JQLGnUI/AAAAAAAABSU/vFt0Ssex6Bc/s320/NoSmoke%2B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613099377733573954" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-G5iaaj3vcUQ/TeXNepROgcI/AAAAAAAABSs/2Wy7u_4NspE/s1600/NoSmoke%2B2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-G5iaaj3vcUQ/TeXNepROgcI/AAAAAAAABSs/2Wy7u_4NspE/s320/NoSmoke%2B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613118436945068482" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OxPgY21OtNE/TeXNrnBy5KI/AAAAAAAABS0/Gs0qLWsE3Vc/s1600/I%2BQuit%2BSmoke.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 279px; height: 273px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-OxPgY21OtNE/TeXNrnBy5KI/AAAAAAAABS0/Gs0qLWsE3Vc/s320/I%2BQuit%2BSmoke.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613118659681772706" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cZ4ro2GadSY/TeXN41eJd3I/AAAAAAAABS8/6TMJ2gdjCkw/s1600/Choice%2Bis%2Byours.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 307px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-cZ4ro2GadSY/TeXN41eJd3I/AAAAAAAABS8/6TMJ2gdjCkw/s320/Choice%2Bis%2Byours.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613118886897088370" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-8989782448602869028?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-9653172195336373102011-04-22T22:50:00.001+05:302011-04-22T22:53:03.787+05:30ఇంగ్లీషూ తెలుగూ - ఏ భాషనూ సరిగా నేర్పలేకపోతున్న మన చదువులు!... ఇంగ్లీషూ తెలుగూ - ఏ భాషనూ సరిగా నేర్పలేకపోతున్న మన చదువులు! ...<br /><br />ఈమధ్య ''తెలుగు భాషను రక్షించుకుందాం'' అనే నినాదం తరచుగా వినిపిస్తోంది. <br />అదే క్రమంలో ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో ఒకటో తరగతినుంచే ఇంగ్లీషును ప్రవేశపెట్టాలన్న నిర్ణయంపై విమర్శలూ వెల్లు వెత్తుతున్నాయి. <br />నిజానికి ఒక భాషను రక్షించాలంటే మరో భాషను నిరసించాల్సిన అవసరం లేదు. <br />తెలుగును తప్పకుండా రక్షించుకోవాల్సిందే. <br />తెలుగుతో పాటు ఉర్దూ, కోయ, గోండు, లంబాడా తదితర భాషలన్నింటినీ కాపాడుకోవాల్సిందే. <br />ఏ భాషా కాలగర్భంలో కలిసిపోకుండా ప్రభుత్వం తగిన చర్యలు తీసుకోవాల్సిందే.<br /> <br />మెజారిటీ ప్రజలు మాట్లాడే తెలుగు భాషలో పరిపాలన సాగితే సామాన్య ప్రజానీకానికి ఎంతో సౌలభ్యంగా వుంటుంది. <br />అదేసమయంలో విద్యార్థులు ఈనాటి పోటీ ప్రపంచంలో రాణించేందుకు ఇంగ్లీషు భాషా పరిజ్ఞానం విశేషంగా తోడ్పడుతుంది. <br /><br />అయితే అష్టకష్టాలు పడి, పదిహేను సంవత్సరాలపాటు పాఠశాలల్లో, కళాశాలల్లో, బండెడు పుస్తకాలతో కుస్తీ పట్టి, పట్టా సంపాదించుకునే నేటి సగటు విద్యార్థికి ఏ భాషలోనూ పరిపూర్ణ పరిజ్ఞానం లభించకపోవడం ఒక విషాదం. <br />ఇవాళే విడుదలైన ఇంటర్ మొదటి సంవత్సరం పరీక్షా ఫలితాలు దిగ్భ్రాంతిని కలిగిస్తున్నాయి. <br />మొత్తం ఎనిమిదిన్నర లక్షల మంది విద్యార్థులు పరీక్ష రాస్తే ... <br />అందులో లక్షా 80 వేల మంది విద్యార్థులు ఇంగ్లీషులో ఫెయిలయ్యారు. <br />వారిలో 36,505 మంది విద్యార్థులకు 0 ... అక్షరాలా సున్నా మార్కులొచ్చాయి. <br />అదేసమయంలో తెలుగులో ఫెయిలైన విద్యార్థుల సంఖ్య కూడా తక్కువేమీ లేదు. <br />మొత్తం 62,426 మంది విద్యార్థులు తెలుగులో ఫెయిలయ్యారు. <br />వారిలో 24,029 మంది విద్యార్థులకు సున్నా మార్కులొచ్చాయి. <br /><br />ఒకపక్క వేలకువేల ఫీజులు వసూలు చేసే కార్పొరేట్ కళాశాలలు తాము సాధించిన ఫలితాలను గురించి లక్షలకులక్షలు గుప్పించి పత్రికా ప్రకటనలతో, టీవీ యాడ్లతో సంబరాలు జరుపుకుంటుంటే - ఇంకోపక్క దిగువ మధ్య తరగతి, నిరుపేద విద్యార్థులు చదివే ప్రభుత్వ, ఎయిడెడ్ పాఠశాలలు మూతపడే పరిస్థితికి చేరుకుంటున్నాయి.<br />ఎన్ని సంవత్సరాలు చదివినా మనకు మన మాతృభాష రాదు. <br />ఎన్ని సంవత్సరాలు ఎన్ని పుస్తకాలు బట్టీయం పట్టినా మనం ఇంగ్లీషులో తప్పులులేకుండా రాయలేం, మాట్లాడలేం. (కాన్వెంట్ చదువుల గురించి పక్కన పెట్టి ప్రభుత్వ, ఎయిడెడ్ పాఠశాలలు, కళాశాలల గురించి మాట్లాడుకుందాం). ఎంత దారుణమిది.<br />ఎక్కడుంది లోపం?<br /><br />మన దేశానికి మానవ వనరులే తిరుగులేని సంపద. ఇంతటి బృహత్తరమైన సంపద మరే దేశానికీ లేదు. అ లాంటి మానవవనరులను సక్రమంగా వినియోగించుకోవడంలో ఎందుకు విఫలమౌతున్నాం? ఎక్కడ విఫలమవుతున్నాం? <br />పాఠ్యపుస్తకాలలో, సిలబస్లో దారుణమైన లోపాలేవో వున్నాయి. <br />అందుకే ఎన్ని సంవత్సరాలు వాటిని తిరగేసినా ఫలితాలు రావడం లేదు. <br />దీనికి తోడు ఇంగ్లీషు బోధించే ఉపాధ్యాయులకే సరైన భాషా పరిజ్ఞానం వుండటంలేదు. వాళ్లకే రానప్పుడు పిల్లలకేం చెప్తారు. <br /><br />మరోపక్క నిన్నమొన్నటి వరకు ఇంగ్లీషులో మనకంటే ఎంతో వెనకబడి వున్న <br />మన ప్రత్యర్థి దేశం చైనా అతి కొద్ది సంవత్సరాలలోనే మనల్ని దాటి ముందుకు దూసుకుపోతోందన్న వార్తలు వస్తున్నాయి. <br />ఇంగ్లీషు నైపుణ్యం విషయంలో మొత్తం 44 దేశాల జాబితాలో చైనా 29వ స్థానంలో వుంటే, భారతదేశం 30వ స్థానంలో వున్నట్టు ఒక సర్వేలో తేలింది. <br />చైనా ప్రభుత్వం ఇంగ్లీషు బోధించే టీచర్లకు మంచి శిక్షణ యిచ్చి, ఆకర్షణీయమైన జీతాలిచ్చి, అనేక ప్రోత్సహకాలు కల్పించి ఈ అభివృద్ధిని సాధించింది.<br /> <br />మన దేశం ఇదే అ లసత్వాన్ని కొనసాగిస్తే మునుముందు మనం చైనాకంటే మరింత వెనుకబడిపోయే ప్రమాదం వుంది. అక్కడ వాళ్లు తమ మాతృభాషను అ లక్ష్యం చేయకుండానే, <br />ఇంకా చెప్పాలంటే దేశీయంగా పరిపాలనా, న్యాయ, వైద్య తదితర అన్ని రంగాలలో చైనా భాషను అమలు పరుచుకుంటూనే, అభివృద్ధిపరచుకుంటూనే కొద్ది సంవత్సరాలలో ఇంగ్లీషులో ఈ తిరుగులేని ఆధిక్యతను సాధించారు.<br /> <br />మనం కూడా తెలుగు భాషాభివృద్ధికి కృషి చేస్తూనే ఆంగ్ల భాషా పరిజ్ఞానాన్ని పెంపొందించుకోవాల్ని అవసరం వుంది. <br />తెలుగుకు ఇంగ్లీషు, ఇంగ్లీషుకు తెలుగు వ్యతిరేకం కావన్న వాస్తవాన్ని గ్రహించి ఆంగ్ల భాషాభివృద్ధికి మరింత బలమైన పునాదులు వేసుకోవాలి. <br />ఇంగ్లీషు భాషాపరిజ్ఞానం దళితబడుగువర్గాల సత్వర సర్వతోముఖాభివృద్ధికి కూడా విశేషంగా దోహదం చేస్తుంది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-965317219533637310?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-45666458862511680212011-03-22T22:09:00.001+05:302011-03-22T22:11:28.265+05:30ట్రెయిన్లో పోయిన బ్యాగు మళ్లీ దొరుకుతుందనుకోలేదు!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-9NeS1dp8I7s/TYjRKjE0DiI/AAAAAAAABMQ/1TyrIv40o3c/s1600/Air%2BBag.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 311px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-9NeS1dp8I7s/TYjRKjE0DiI/AAAAAAAABMQ/1TyrIv40o3c/s320/Air%2BBag.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586945316897426978" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ట్రెయిన్లో పోయిన బ్యాగు మళ్లీ దొరుకుతుందనుకోలేదు!</span><br /><br />మాది రిజర్వేషన్ ప్రయాణం కాదు. కూర్చున్న సీటు నెంబర్ తెలీదు. బోగీ నెంబర్ చూసుకోలేదు. <br />కొత్తగా కొన్న బ్యాగు కాబట్టి దాని ఆనవాళ్లైనా సరిగా చెప్పలేని స్థితి. అప్పటికే ట్రైన్ వెళ్లిపోయి దాదాపు పదినిమిషాలు కావస్తోంది. <br />బ్యాగు దొరకడం అసంభవం అన్నారు విన్నవాళ్లు. స్టేషన్ మాస్టర్ కూడా పెదవి విరిచారు.<br />''డబ్బూ, నగలూ ఏమైనా వున్నాయా అందులో?''<br />''లేవు సార్. నావి రెండు జతల బట్టలు, మా ఆవిడవి నాలుగు పట్టు చీరెలు, మ్యాచింగ్ గాజులూ వున్నాయి.''<br />''ఉత్త బట్టలకోసం ఇంత బాధ పడుతున్నారా? వృధా ప్రయాస. పోయాయనుకుని కొత్తవి కొనుక్కోండి.'' <br />''ఈ సాయంత్రం దగ్గరి బంధువుల ఇంట్లో పెళ్లికి అటెండ్ కావాలి సర్. ఒక్కసారి ప్రయత్నించండి ప్లీజ్.''<br /><br />మాది కష్టార్జితమైన సొమ్ము కాబట్టి తప్పక దొరుకుతుందని ఏమూలో ఓ చిన్న ఆశ. దుర్బలమైన సెంటిమెంటు. మా ఆందోళనను గుర్తించి చివరికి ఫోన్ రిసీవర్ అందుకున్నారు స్టేషన్ మాస్టర్ . <br /><br />రైల్వేల గురించీ, రైల్వే ఉద్యోగుల గురించీ అంతవరకూ నాలో వున్న దురభిప్రాయాన్ని తుడిచేసిన ఈ సంఘటన ఇటీవలే 4 ఫిబ్రవరి 2011న జరిగింది. <br /><br />ఆరోజు నేనూ, మా ఆవిడా, మా చిన్న తమ్ముడి భార్యా, వాళ్ల ఇద్దరు పిల్లలూ కలిసి హైదరాబాద్ నుంచి వరంగల్కు ఇంటర్సిటీ ఎక్స్ప్రెస్లో బయలుదేరాం. మేం ప్లాట్ఫాం మీదకు చేరుకునే సరికే ''...సికిందరాబాద్ నుండి గుంటూరునకు వెళ్లు ఇంటర్ సిటీ ఎక్స్ప్రెస్ బయలుదేరుటకు సిద్ధముగా వున్నది...'' అన్న ప్రకటన వినబడుతోంది. పరుగు పరుగున వెళ్లి ఎక్కేశాం. పెళ్లిళ్ల సీజన్ వల్ల కాబోలు ట్రైన్ కిటకిటలాడుతోంది. వాళ్లనీ వీళ్లనీ బతిమిలాడి ఎలాగోలా ముగ్గురం మూడు చోట్ల మూడు అర సీట్లు సంపాదించుకుని కూచున్నాం. <br /><br />డబ్బూ నగలూ వున్న చిన్న హ్యాండ్ బ్యాగ్ మా ఆవిడదగ్గరుంది. బట్టలున్న ఎయిర్ బ్యాగ్ నా దగ్గరుంది. మా తమ్ముడి పిల్లలు ఒక చోట కుదురుగా కూచోకుండా అటూ ఇటూ ఒకరి దగ్గరనుంచి మరొకరి దగ్గరకు ఉరుకులు పెడుతున్నారు. పెద్దాడి వయసు ఆరేళ్లూ, చిన్నాడి వయసు నాలుగేళ్లూ వుంటాయి. చిడుగులు. రెండున్నర గంటల ప్రయాణం వాళ్లను చూసుకోవడంతోనే సరిపోయింది. వరంగల్లో దిగేప్పుడు పిల్లల్ని పట్టుకుని జాగ్రత్తగా దించి స్టేషన్ బయటకు తీసుకొచ్చాను. ఆటోస్టాండ్ వద్ద వాళ్లని పంపించేసిన మరుక్షణం నా చేతులు వెలితిగా వున్నట్టనిపించింది. అంతవరకూ బ్యాగు విషయం మా ముగ్గురిలో ఎవ్వరికీ గుర్తులేదు. గుండె ఢమాల్ మంది. <br />వరంగల్ స్టేషన్లో ట్రైన్ ఒక్క నిమిషం కంటే ఎక్కువ ఆగదు. ఎప్పుడో వెళ్లిపోయిందది. <br />చాలా సేపటి వరకు ఆ షాక్ నుంచి తేరుకోలేకపోయాం. ఐదారు శాల్తీల్లో ఒక దాన్ని మరచిపోయామంటే అర్థం వుంది కానీ వున్న ఒక్క బ్యాగునూ ట్రైన్లో వదిలేసి చేతులూపుకుంటూ దిగడమేమిటి? ఒకరికి కాకపోతే మరొకరికైనా దాని గురించిన ఆలోచన రాకపోవడమేమిటి? అని ఒకటే బాధ... ఒకటే ఆవేదన... మా ఆవిడ కళ్లల్లో అప్పటికే నీళ్లు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. ప్రయాణంలో నలిగిపోతాయని సాదా దుస్తులు వేసుకున్నాం. వాటితో పెళ్లికి వెళ్లాలంటే నామోషీగా వుంది. <br /><br />తప్పు నాది కాబట్టి నేనెలాగో అడ్జెస్ట్ అయిపోగలను. కానీ మా ఆవిడ ససేమిరా వినేలాగా లేదు. నేను వెనక్కి వెళ్లిపోతాను. ఒంట్లో బాగాలేదని ఏదో ఒకటి మీరే సర్ది చెప్పేయండి అంది. తను ఈ పెళ్లి కోసమనే కొద్ది రోజుల క్రిందటే ఓ పట్టు చీరను కొన్నది. మరో పట్టు చీర కూడా ఆరునెళ్ల కిందటిదే. వాటికోసం కొత్తగా రెండు జాకెట్లు వెయ్యేసి రూపాయల ఎంబ్రాయిడరీ వర్క్ చేయించి ఈమధ్యే కుట్టించింది. ప్రొద్దునొక చీర సాయంత్రం ఒక చీర ... ఎన్నెన్ని ఊహించుకుందో. సాధారణ గృహిణులకు పెళ్లిల్లే ఫేషన్ పరేడ్ వేదికలు కదా. అందుకే బట్టల ఖరీదు కంటే ఆశాభంగం వెయ్యి రెట్లు ఎక్కువగా వుంది తనకి. <br /><br />ముందు నేనే తేరుకుని 'ఎందుకైనా మంచిది, ఒకసారి స్టేషన్ మాస్టర్ను అడిగి చూద్దాం పదా' అన్నాను. కానీ ఆయన మా ఫిర్యాదు విని ''దొరకడం కష్టమండి. విలువైన వస్తువులేమీ లేవంటున్నారు కదా మరిచిపోవడం బెటర్'' అన్నారు. ''మరో సందర్భంలో అయితే మేం ఇంత బాధ పడేవాళ్లం కాదండీ ఈ సాయంత్రమే దగ్గరి బంధువుల ఇంట్లో పెళ్లికి హాజరు కావలసి వుంది'' అని రిక్వెస్ట్ చేస్తే మహబూబాబాద్ స్టేషన్ మాస్టర్కు ఫోన్ చేసి విషయం వివరించారు. <br /><br />''ఇంజన్ తర్వాత వరుసగా నాలుగైదు రిజర్వేషన్ బోగీలు, ఒక ఏసీ బోగీ వున్నాయండీ. వాటి తర్వాత వచ్చే మొదటి లేదా రెండవ బోగీలో మేం కూచున్నాం'' ఇదీ మేం చెప్పిన ఆనవాలు. ''నా పక్క సీటులో ఎస్వీ రంగారావు లాగా భారీ పర్సనాలిటీ వున్నాయన కూచున్నారు. డెబ్బై ఏళ్లుంటాయి. బుర్ర మీసాలు. విజయవాడ వరకు వెళ్తున్నారు. ఆయన మా పిల్లలతో సరదాగా మాట్లాడారు. వద్దన్నా వినకుండా వాళ్లకి రెండు చాక్లెట్లు కూడా ఇచ్చారు. బ్యాగు ఆయన పైనున్న ర్యాకు మీదే వుంది'' అన్నది రెండో బండగుర్తు.<br /><br />ఈ ఆనవాళ్లనైనా మాకు గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా దఫదఫాలుగా చెప్పాం. వరంగల్ స్టేషన్ మాస్టర్ గారు (ఆయన పేరు సుదర్శన్) మేం చెప్పినప్పుడల్లా మహబూబాబాద్ స్టేషన్ మాస్టర్కి రెండు మూడు సార్లు ఓపిగ్గా ఫోన్ చేసి వివరించారు. ''పాపం పెళ్లికి వెళ్లాలట ... కొంచెం శ్రద్ధగా చూడండి'' అని ప్రత్యేకంగా రిక్వెస్ట్ చేశారు.<br /> <br />''ఇంకో ఇరవై నిమిషాల్లో మెసేజ్ వస్తుంది ఈలోగా మీరు టీ అదీ తాగి రిలాక్స్ అవండి'' అన్నారు. కానీ మాకు పచ్చి మంచి నీళ్లు కూడా గొంతుదిగేలా లేవు. ప్లాట్ఫాం మీద అటూ ఇటూ తచ్చాడుతూ గడిపాం. క్షణమొక యుగంగా గడవడం అంటే ఏమిటో అప్పుడు తెలిసింది. స్టేషన్ మాస్టర్కు ఫిర్యాదు చేస్తుంటే విన్న ఇతర సిబ్బంది, రైల్వే కూలీలు ''దొరకడం కష్టం సార్. ఇంత సేపుంటుందా. ఈపాటికి ఎవరో కొట్టేసి వుంటారు.'' అంటూ రకరకాలుగా నెగెటివ్ కామెంట్స్తో అదరగొడ్తున్నారు. <br />మా ఆవిడ అవన్నీ పట్టించుకోకుండా ఒక విధమైన ట్రాన్స్లోకి వెళ్లిపోయి మనసులోనే దేవుడికి దండాలు పెట్టుకోసాగింది. నేనైతే లక్కుంటే దొరుకుతుంది లేకుంటే లేదన్నట్టు నిర్లిప్తంగా వున్నాను. <br /><br />కాసేపటికే స్టేషన్ మాస్టర్గారు స్వయంగా పిలిచి ''మీ బ్యాగు దొరికిందట'' అంటూ చల్లని కబురు చెప్పారు. <br />ఎంత థ్రిల్ అనిపించిందో ఆక్షణాన చెప్పలేం. <br /><br />''మరో పదినిమిషాల్లో మహబూబాబాద్ వెళ్లేందుకు ట్రైన్ వుంది. టికెట్ తెచ్చుకోండి. ఈ లోగా లెటర్ రాసిస్తాను'' అన్నారు. నేను మా ఆవిడను ఆటోలో పంపించేసి ఆ లెటర్ తీసుకుని మహబూబాబాద్ వెళ్లాను. <br />అక్కడి స్టేషన్ మాస్టర్ కూడా ఎంత మంచాయనో. తను స్వయంగా ఇద్దరు ఉద్యోగుల్ని వెంటేసుకుని చెక్ చేసి మరీ మా బ్యాగును రికవర్ చేశారట.<br /> <br />''తిరుగు ప్రయాణానికి వెంటనే ట్రైన్ లేదు. బస్సులో వెళ్తారా?'' అని అడిగారాయన. అ లాగే అని ఆయనకి కృతజ్ఞతలు తెలియజేసి బ్యాగును ఆలింగనం చేసుకుని మరీ బయటికొచ్చాను. <br /><br />బస్సులో వస్తోంటే మట్టి రోడ్డు మీద చెలరేగుతున్న దుమ్ము కూడా ఎంతో అందం అనిపించింది. <br />ఎవరిని చూసినా మల్లె పువ్వుల్లా ఎంతో స్వచ్ఛంగా కనిపించారు.<br />వరంగల్, మహబూబాబాద్ స్టేషన్ మాస్టర్లకి, వారి సిబ్బందికీ మరోసారి ఈ బ్లాగు ముఖంగా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను. <br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-4566645886251168021?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-23417328527013797092011-03-16T20:05:00.002+05:302011-03-16T21:32:47.860+05:30ఆంధ్ర రాష్ట్ర పునరుద్ధరణే అమర జీవి పొట్టి శ్రీరాములుకు నిజమైన నివాళి!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-3DxmO9IJQIk/TYDfFfJrocI/AAAAAAAABL4/vKWrVTLhbPo/s1600/P%2BSree%2BRamulu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 307px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3DxmO9IJQIk/TYDfFfJrocI/AAAAAAAABL4/vKWrVTLhbPo/s320/P%2BSree%2BRamulu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584708823293862338" /></a><br /><br /><br /><br />ఆంధ్ర రాష్ట్ర పునరుద్ధరణే అమర జీవి పొట్టి శ్రీరాములుకు నిజమైన నివాళి!<br /><br />ఈరోజు (2011 మార్చి 16) అమరజీవి పొట్టి శ్రీరాములు 110వ పుట్టిన రోజు.<br />ప్రతి సంవత్సరం మార్చ్ 16న జయంతినీ, డిసెంబర్ 16న వర్థంతినీ యాంత్రికంగా జరపడమే తప్ప - ఏ ఆశయంకోసం ఆయన ఆత్మార్పణ చేశారని ఆలోచించేవాళ్లే నేడు కరువయ్యారు. <br /><br />నిజంగా ఈనాటి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర పరిస్థితిని చూస్తే ఆయన ఆత్మ ''ఇది కాదు నేను ఆశించిన స్వరాష్ట్రం'' అని ఎంత క్షోభిస్తుందో అనిపిస్తుంది.<br />మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో తెలుగువాళ్లకు జరుగుతున్న అన్యాయాన్నీ, తమిళుల దాష్టీకాన్నీ చూసి సహించలేక - ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్ర సాధన కోసం పొట్టి శ్రీరాములు ఆమరణ దీక్షకు దిగారు. <br />మద్రాసు రాజధానిగా తెలుగు వాళ్లకు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలన్నది ఆయన ప్రగాఢమైన ఆకాంక్ష. <br />(చారిత్రకంగా చెన్నడు అనే తెలుగు రాజు పాలించడం వల్లనే ఆ నగరానికి చెన్నై అనే పేరొచ్చిందంటారు.)<br />''మద్రాసు లేని ఆంధ్ర రాష్ట్రం తలకాయ లేని మొండెంతో సమానం'' అని ఆయన స్వయంగా ప్రకటించారు. <br />అయితే మద్రాసు రాజధానిగా ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పడాలన్న పొట్టి శ్రీరాములు కల మాత్రం నెరవేరనే లేదు. ఆయన అభీష్టానికి విరుద్ధంగా ఏ వసతులూ లేని కర్నూలు రాజధానిగా 1 అక్టోబర్ 1953 నాడు ఆంధ్ర రాష్ట్రం అవతరించింది. <br /><br />నిజానికి అప్పుడు భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాల ఏర్పాటును ప్రధానమంత్రి జవహర్లాల్ నెహూృ సహా చాలామంది జాతీయ నాయకులు వ్యతిరేకించేవాళ్లు. <br />ఒక భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాన్ని విడదీయడం అంటే దేశ సమగ్రతకు భంగం కలిగించడమే అని కొందరు ఇవాళ ఎలా వాదిస్తున్నారో - <br />ఆనాడు భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్ర భావన దేశ సమైక్యతకు, జాతీయ భావనకు విఘాతం కలిగిస్తుంది అని ఎంతో మంది వాదించేవాళ్లు. <br /><br />స్వాతంత్య్రం సిద్ధించి కొద్ది కాలమే అయింది కాబట్టి - అందరం ముందు జాతి ఐక్యతపై దృష్టిని కేంద్రీకరించాలనీ, కొంతకాలం తరువాతనే భాషాప్రయుక్త రాష్ట్రాల గురించి ఆలోచించాలనీ జవహర్లాల్ నెహూృ కూడా గట్టిగా చెప్పేవారు. అయితే ప్రజోద్యమానికి, మెజారిటీ అభిప్రాయానికి తలొగి -్గ తన కిష్టంలేకపోయినా భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాలకు అంగీకరించారు. <br /><br />మద్రాసును సాధించుకోలేకపోయిన ఆంధ్ర నాయకులు అప్పటికే సకల సౌకర్యాలున్న హైదరాబాద్ మహానగరం మీద దృష్టిని కేంద్రీకరించి విశాలాంధ్ర నినాదంతో మళ్లీ కేంద్రంపై ఒత్తిడి తీసుకురావడం ప్రారంభించారు. <br /><br />అప్పటి హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో మరాఠీ మాట్లాడే ఔరంగాబాద్ డివిజన్, కన్నడ మాట్లాడే గుల్బర్గా డివిజన్లతో కలిపి మొత్తం 16 జిల్లాలుండేవి. భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాల నినాదం ఊపందుకోవడం వల్ల హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలోని ఆయా భాషా ప్రాంతాల నేతలు అటు మహరాష్ట్రలో, ఇటు కర్ణాటకలో విలీనమయ్యేందుకు ఉత్సాహపడుతుండేవారు. మిగతా తెలుగు, ఉర్దూ మాట్లాడే తెలంగాణా ప్రాంతంలో - కొందరు విశాలాంధ్ర వైపు మొగ్గు చూపితే, మరికొందరు హైదరాబాద్ రాష్ట్రం స్వతంత్రంగా కొనసాగాలని అభిలషించారు. <br /><br />ఈ నేపథ్యంలో ఫజల్ అ లీ కమిషన్ (మొదటి ఎస్ఆర్సి) నియమాకం జరిగింది. ఆ కమిషన్ హైదరాబాద్ రాష్ట్ర పరిస్తితులను కూలంకషంగా పరిశీలించి హైదరాబాద్ రాష్ట్రాన్ని విడిగానే వుండనిచ్చి 1961 సాధారణ ఎన్నికలు జరిగిన తరువాత ఆ అసెంబ్లీ గనక 3/2 వంతు మెజారిటీ ఆమోదంతో తీర్మానం చేస్తే అప్పుడు ఆంధ్ర రాష్ట్రాన్ని, హైదరాబాద్ రాష్ట్రాన్ని కలిపి విశాలాంధ్రను ఏర్పాటు చేయాలని స్పష్టంగా సూచించింది. <br /><br />అయితే 1961 వరకు ఆగితే హైదరాబాద్ రాష్ట్ర ప్రజలు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఆంధ్ర రాష్ట్రంతో కలవడానికి అంగీకరించరని ఆంధ్ర రాష్ట్ర నాయకులు లాబీయింగ్ ప్రారంభించారు. మహారాష్ట్ర, కర్ణాటక ప్రాంతాలున్న 16 జిల్లాల హైదారాబాద్ రాష్ట్ర అసెంబ్లీలో తీర్మానం చేయించి ఒత్తిడి పెంచారు. ఈ డిమాండ్ సామ్రాజ్య వాద విస్తరణ లాంటిదని బాహాటంగా విమర్శిస్తూనే నెహూృ కొన్ని షరతులతో, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు అంగీకరించారు. సరిపడకపోతే ఎప్పుడైనా విడిపోవచ్చని ఆయన అప్పుడే చెప్పారు.<br /><br />ఈవిధంగా తమిళుల పెత్తనం నుంచి పోరాడి బయటపడ్డ ఆంధ్ర ప్రాంత నేతలు, అనేక బూటకపు హామీలు, ఒప్పందాలతో తెలంగాణా ప్రాంతంపై పెత్తనం చేయడం మొదలుపెట్టారు. తెలంగాణా అస్తిత్వాన్ని, ఆకాంక్షలనీ, కాల రాశారు. విలీనమై 60 సంవత్సరాలైనా కూడా ఆంధ్ర తెలంగాణా ప్రజల మధ్య ఆత్మీయతలు తరిగి, అగాధాలు పెరగడం ఒక విషాదం.<br /><br />ఒక ప్రాంత దాష్టీకాన్ని ఎదిరించిన అమర జీవి పొట్టి శ్రీరాములు మరో ప్రాంతంపై అదే దాష్టీకాన్ని కొనసాగించడాన్ని ఇష్టపడతారని అనుకోలేం. <br />ఆయన కోరుకున్నది తమిళుల పెత్తనం నుంచి విముక్తి తప్ప తెలంగాణా ప్రజల మీద అజమాయిషీ కానే కాదు. ఆయన మద్రాసు రాజధానిగా గల ఆంధ్ర రాష్ట్రాన్ని కోరుకున్నారే తప్ప హైదరాబాద్ రాజధానిగా తెలంగాణా పై పెత్తనాన్ని కాదు. ఒప్పందాలను ఉల్లంఘించడం, హామీలను తుంగలో తొక్కడం, ముందు ఒకటి చెప్పి తరువాత ఒకటి చేయడం, 'తొండి'కి దిగడం అమర జీవి పొట్టి శ్రీరాములు స్వభావానికి ఏమాత్రం సరిపడని అంశాలు. ఆయన ఈ బూటకపు మాటలను, బలవంతపు కాపురాన్ని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ హర్షించి వుండేవారు కాదు గాక కాదు. <br /><br />కాబట్టి 1956 కు ముందరి ఆంధ్ర రాష్ట్రాన్ని పునరుద్ధరించి తెలంగాణా ప్రజల ఆకాంక్షను గౌరవించడమే నేడు పొట్టి శ్రీరాములుకు మనం అర్పించే నిజమైన నివాళిగా భావించాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-2341732852701379709?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-14640584244384279832010-02-28T17:21:00.012+05:302011-05-29T21:00:08.560+05:30కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అనువాదక అవార్డు రూపంలో నాకు అపూర్వ గుర్తింపు !<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S4pc092R-FI/AAAAAAAAAUo/VnklVpjB2t8/s1600-h/Book+MP.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S4pc092R-FI/AAAAAAAAAUo/VnklVpjB2t8/s320/Book+MP.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443265164655851602" border="0" /></a><br />నేను అనువాదం చేసిన డా.యాగాటి చిన్నారావు పరిశోధన గ్రంథం ''ఆంధ్ర ప్రదేశ్ దళిత ఉద్యమ చరిత్ర'' (దళిత్ స్ట్రగుల్ ఫర్ ఐడెంటిటీ) కి కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అనువాద అవార్డు(2009) ప్రకటించారని తెలియజేసేందుకు సంతోషిస్తున్నాను.<br /><br />ఈ సందర్భంగా కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ వారికీ, గ్రంథ పరిశోధకులు డాక్టర్ చిన్నారావు గారికీ, ఈ అద్భుతమైన పుస్తకాన్ని తెలుగు లోకి అనువదించే అవకాశం కల్పించిన హైదరాబాద్ బుక్ ట్రస్ట్ వారికీ ప్రత్యేకించి ట్రస్ట్ నిర్వాహకులు శ్రీమతి గీతా రామస్వామి గారికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.<br /><br />నాకు గతం లో ఆకాశ వాణి వారు అఖిల భారత స్థాయిలో నిర్వహించిన రేడియో నాటక రచనల పోటిలో ( 1988 ) "అపరాజిత" నాటకానికి తృతీయ బహుమతి లభించింది. ఆ తరువాత కారణాంతరాల వల్ల అనువాదాల్లో కూరుకు పోయిన నాకు ఇప్పుడు ఈ విధంగా మరో జాతీయ పురస్కారం లభించడం నిజంగా నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను.<br /><br />ఒక పక్క అవధుల్లేని ఆనందం - మరో పక్క స్వోత్కర్ష అవుతుందేమో అన్న జంకు వల్ల ప్రస్తుతానికి ఇంతకంటే ఏమీ రాయలేక పోతున్నాను.<br /><br />అందరికీ అభివందనములు.<br />- ప్రభాకర్ మందార<br /><br /><br /><br /><a href="http://www.hindu.com/2010/02/27/stories/2010022754300400.htm">ది హిందూ లో (27 ఫిబ్రవరి 2010) ప్రచురించిన న్యూస్ ఐటం </a><br /><br />http://www.hindu.com/2010/02/27/stories/2010022754300400.htm<br /><br /><a href="http://www.andhrajyothy.com/unicodevividhashow.asp?qry=2010/mar/1/vividha/1vividha5&more=2010/mar/1/vividha/vividhamain">Andhra Jyothy</a><br /><br />http://www.andhrajyothy.com/unicodevividhashow.asp?qry=2010/mar/1/vividha/1vividha5&more=2010/mar/1/vividha/vividhamain<br /><br />.....<br /><br />ఈ అవార్డును 20 ఆగస్టు 2010 న పనాజీ (గోవా) లో జరిగిన కార్యక్రమం లో కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అధ్యక్షులు శ్రీ సునీల్ గంగోపాధ్యాయ ప్రదానం చేసారు. <span><br />ఆ</span> సందర్భంగా తీసిన కొన్ని చాయా చిత్రాలు దిగువన పొందుపరుస్తున్నాను.<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pdQtE61Xh_Y/TeJiQJp7WJI/AAAAAAAABRU/vrjtKGSKel8/s1600/SA%2BAward%2B2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pdQtE61Xh_Y/TeJiQJp7WJI/AAAAAAAABRU/vrjtKGSKel8/s320/SA%2BAward%2B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612156115266263186" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EWw85ReaJMI/TeJik3Yih5I/AAAAAAAABRc/HeVom8L-o6Q/s1600/SA%2BAward%2B3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 211px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-EWw85ReaJMI/TeJik3Yih5I/AAAAAAAABRc/HeVom8L-o6Q/s320/SA%2BAward%2B3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612156471138748306" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-pmNGKzUCer4/TeJi1Dk1mPI/AAAAAAAABRk/DM8TV2rGri0/s1600/Goa%2B140.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pmNGKzUCer4/TeJi1Dk1mPI/AAAAAAAABRk/DM8TV2rGri0/s320/Goa%2B140.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612156749289462002" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-A0qC1ViS-R8/TeJjCa9VEsI/AAAAAAAABRs/MU80TU1Wqn0/s1600/Goa%2B144.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-A0qC1ViS-R8/TeJjCa9VEsI/AAAAAAAABRs/MU80TU1Wqn0/s320/Goa%2B144.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612156978904502978" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Lu1GIoNU5hY/TeJjOjZFQHI/AAAAAAAABR0/KlHaLH2gYyQ/s1600/Goa%2B116.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Lu1GIoNU5hY/TeJjOjZFQHI/AAAAAAAABR0/KlHaLH2gYyQ/s320/Goa%2B116.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612157187326820466" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-MCVP5r04PnM/TeJmTB6ye8I/AAAAAAAABR8/U2ZeFzppp2c/s1600/Goa%2B210.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-MCVP5r04PnM/TeJmTB6ye8I/AAAAAAAABR8/U2ZeFzppp2c/s320/Goa%2B210.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612160562775620546" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-1464058424438427983?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-77147109796121128432010-02-04T09:04:00.008+05:302010-02-04T12:01:32.647+05:30ఉస్మానియా యునివర్శిటీ క్యాంపస్లో మరణించిన వేణుగోపాల్ది ఆత్మహత్యే అని నిర్ధారించిన ఫోరెన్సిక్ నివేదిక.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2ppjwhY6yI/AAAAAAAAATQ/Cjwiy1N2w3s/s1600-h/AJ+4210.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 163px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2ppjwhY6yI/AAAAAAAAATQ/Cjwiy1N2w3s/s320/AJ+4210.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434271963417209634" /></a><br />.<br /><br />జనవరి 19 రాత్రి ఎంసిఎ ఫైనల్ ఇయర్ విద్యార్థి కొండేటి వేణుగోపాల్రెడ్డి ఉస్మానియా యునివర్శిటీ క్యాంపస్లో ఆత్మాహుతి చేసుకున్న సంఘటన తెలంగాణా ఉద్యమాన్ని శోకసంద్రంలో ముంచిన విషయం తెలిసిందే. ఆ మరునాడు వేణు భౌతిక కాయాన్ని ఉస్మానియా యునివర్సిటీ నుంచి నాంపల్లిలోని తెలంగాణా మృతవీరుల స్థూపం వద్దకు తీసుకెళ్లి నివాళులర్పించేందుకు అనుమతించక నానా భీభత్సం సృష్టించిన సంఘటన మన ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకే మాయని మచ్చగా మిగిలిపోయింది. <br /><br />దీనికి తోడు అసలు వేణుగోపాల్ది ఆత్మహత్య కాదు ఎవరో కావాలని ఆయనను హత్యచేసి ఆత్మహత్యగా సృష్టించారు అన్న దుష్ప్రచారం తెలంగాణా గుండెను మరింత గాయపరిచింది. <br /><br />సిద్దాంతాలనూ నీతి నిజాయితీలనూ గాలికి వదిలేసి పరమ రోతగా వ్యవహరిస్తున్న రాజకీయ పార్టీల, నేతల తీరును, తెలంగాణాకు జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని చూసి తట్టుకోలేక ఇప్పటికే తెలంగాణాలో దాదాపు 250 మంది అమాయక ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి. <br /><br />అయినా మన వ్యవస్థకు చీమకుట్టినట్టయినా లేకపోవడం, ఆత్మహత్యలను నివారించేందుకు ప్రభుత్వం, రాజకీయ పార్టీలు, నేతలు నిర్థిష్టమైన చర్యలేమీ తీసుకోకపోవడం దారుణం.<br />పైగా పుండు మీద కారం చల్లినట్టు వేణుది ఆత్మహత్య కాదు హత్య అనే దుర్మార్గపు ప్రచారానికి ఒడిగట్టడం నిజంగా రాక్షసత్వమే.<br /><br />కాగా, ఇవాళ వేణుగోపాల్రెడ్డిది ఆత్మహత్యేనని ఫోరెన్సిక్ వర్గాలు నిర్ధారించాయి. మృతదేహంతో పాటు లభించిన సూసైడ్ నోట్లోని చేతిరాత వేణుగోపాల్దేనని కాలిగ్రఫీ నిపుణులు నిర్థారించారు. <br />ఈమేరకు ఈ రోజు దినపత్రికల్లో వార్తలు వెలువడ్డాయి.<br /><br />వేణూ నీ విషయంలో నిజం నిప్పులాంటిది, సత్యమేవ జయతే అని మరోసారి నిరూపితమయింది.<br />వృధా కాదు నీ మరణం ! <br />తెలంగాణా రాష్ట్ర సాధనే నీకు నిజమైన నివాళి ! <br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2pBvEjekAI/AAAAAAAAAS4/P77ikwsJ8y8/s1600-h/OU+Suicide.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2pBvEjekAI/AAAAAAAAAS4/P77ikwsJ8y8/s320/OU+Suicide.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434228177308127234" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2pDtx5XrpI/AAAAAAAAATI/dhMbcaBzMnk/s1600-h/121.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2pDtx5XrpI/AAAAAAAAATI/dhMbcaBzMnk/s320/121.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434230354143063698" /></a><br /><br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-7714710979612112843?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-31217257574040239612010-01-28T04:53:00.006+05:302010-01-28T05:09:19.846+05:30''రాజకీయ నాయకులు తెలంగాణా వాదం అనే తెప్పను ఎక్కి అవసరం తీరిపోగానే తెప్పను తగుల బెట్టేరకంగా తయారవుతున్నారు!'' - చిరంజీవి (జగిత్యాలలో ).<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2DNAqkdfrI/AAAAAAAAAQw/Rqiw9qmC1sc/s1600-h/CHIRU.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 314px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S2DNAqkdfrI/AAAAAAAAAQw/Rqiw9qmC1sc/s320/CHIRU.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431566561919729330" /></a><br /><br /><span style="font-style:italic;">2009 అసెంబ్లీ ఎన్నికల ప్రచార సమయంలో ప్రజారాజ్యం పార్టీ అధినేత చిరంజీవి కరీంనగర్ జిల్లా జగిత్యాల లో ప్రత్యేక తెలంగాణా అంశంపై తమ పార్టీ స్టాండును వివరిస్తూ చేసిన చారిత్రాత్మక ప్రసంగం ఇది:</span> <br /><br />.<br /><br /><br /><br /><br />.<br /><br />''జగిత్యాలలో నేను చెప్తున్న మాట - మరొక్కసారి నొక్కి వక్కాణిస్తున్నాను.<br />ప్రజారాజ్యం ఈ ప్రజల అభిష్టానికి అనుకూలంగా, అనుగుణంగా స్పందిస్తుంది.<br />సానుకూలంగా వుంటుంది.<br /><br />నా వెనకాల ప్రజలున్నారు.<br />నా ఉద్దేశంలో ప్రజాభివృద్ధి చేయాలి.<br />వాళ్లందరినీ అభివృద్ధి పథం వైపు నడపాలి.<br />స్వార్థ రాజకీయాలు ఉండకూడదు. <br />ఇక్కడ అన్ని రకాల వనరులుండి .. వాటిని అనుకూలంగా మనం మలచుకోవాలి. <br />మన రాష్ట్ర సంపద ఈ ప్రాంత అభివృద్ధి కోసంగా ఈ ప్రాంతం సంపదని పెంపొందించాలి.<br />అది చివరకు మీ అందరికి లబ్దిచేకూర్చాలి. అందుకని మరొక్కసారి చెప్తున్నాను. మీరు ...<br /><br />కేంద్రం గనక ప్రతిపాదించి అది ముందుకు తీసుకురావాలి అని మనందరం అడుగుదాం.<br />కేంద్రం గనక ప్రతిపాదిస్తే ప్రజారాజ్యం దానికి సానుకూలంగా స్పందిస్తుందని మరీమరీ చెప్తున్నాను.<br /><span style="font-weight:bold;">ఇంతకంటే ఇంకేమి ''క్లారిటీ'' కావాలి?</span><br />ఇంతకంటే ఇంకేమి చెప్పాలి?<br />చెప్పండి మీరు. మీరు అడగండి నన్ను. <br />ప్రజా ప్రతినిధులో, రాజకీయ నాయకులో వాళ్లు కాదు మీరు చెప్పండి. <br />మీరు ఏమంటే దానికి స్వాగతిస్తాను. దానికి సానుకూలంగా స్పందిస్తాను.<br />మీ అభీష్టమే నా అభీష్టంగా చెప్తాను. <br />మీరు చెప్పాలి. మీ మధ్యనుండి అడుగుతున్నాను. చెప్పండి. <br /><span style="font-style:italic;">(జై తెలంగాణా...జైజై తెలంగాణా నినాదాల హోరు).</span><br /><br />నిజంగా మనందరికీ ఆ తెలంగాణా కావాలి అని అందరూ అనుకుంటే గనక <br />కేంద్రం దగ్గర పెద్ద ''సౌండ్'' చేద్దాం. <br />పెద్ద ''శబ్ధం'' చేద్దాం. <br />మీ గొంతు అక్కడ వినపడేలాగా చేద్దాం. <br /><br />కేంద్రం నిర్ణయం ... కేంద్రం నిర్ణయించాలి. అది మీ దాకా చెప్పక - ఇక్కడి వాళ్లేదో చేయడం లేదు ... చేయడం లేదు అంటే ... కేంద్రం నిజంగా - <br />వాళ్లకి చిత్తశుద్ధి వుంటే ... మన అభీష్టానికి అనుకూలంగా వాళ్లు నిర్ణయం తీసుకుని... వాళ్లు ప్రతిపాదిస్తే గనక మనం సానుకూలంగా స్పందిస్తాం...! <br />మనం అడ్డుగా వుండం!! మనం స్వాగతిస్తాం!<br /><span style="font-weight:bold;">ఎందుకంటే ప్రజాభీష్టానికి నేను ఎప్పుడూ తలవంచే మనిషిని!<br />మీ ప్రజాభీష్టాన్ని నేను శిరసావహిస్తాను! స్వాగతిస్తాను!! </span><br /><br />అందుకని మరొక్కసారి - <br />జన సమక్షంలో వుండి ... <br />జనం మధ్యలో వుండి ... <br />జగిత్యాల నడిబొడ్డులో వుండి ... <br />జనం మధ్యలో వుండి ... చెప్తున్నాను.... <br /><span style="font-weight:bold;">చిరంజీవి ... ప్రజారాజ్యం కేంద్రం ప్రతిపాదనకు ఎట్టి పరిస్థితిలో అడ్డుగా వుండదు! <br />వుండదు!! వుండదు!!!</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />ఈ రోజున సామాజిక న్యాయం కావాలి !<br />సామాజిక తెలంగాణా కావాలి !!</span><br />ఎక్కడైతే గనక సామాజిక ఉద్యమం మొదలయిందో ఇక్కడ జగిత్యాలలో మళ్లీ చెప్తాను ... <br />సామాజిక తెలంగాణా రావాలి! <br />దానికోసం మనందరం పాటుపడదాం!! <br /><br />మీ అభీష్టాన్ని మనం అక్కడ తెలియజేయడానికి అన్నిరకాలుగా ప్రయత్నిద్దాం. <br />కానీ దానికి కావలసింది మీ చేతుల్లో వుంది. <br />మీరు దానికోసం అత్యధికంగా మన గొంతు అక్కడిదాకా వినిపించేలాగా ఇక్కడి నుంచి మీ ప్రజాభీష్టానికి అనుకూలంగా ప్రజా ప్రతినిధులు కావాలి.<br />ప్రజా ప్రతినిధుల్ని మీరు ఎన్నుకోండి. <br />ప్రజారాజ్యంకు అత్యధిక ప్రజా ప్రతినిధుల్ని మీరు ఇవ్వగలిగితే ఆ రకంగా ఢిల్లీ దాకా మనం ప్రతిపాదిద్దాం...!<br />మీ అభీష్టానికి అనుకూలంగా వుందాం!<br /><br /><span style="font-weight:bold;">కానీ <br />తుది నిర్ణయం మాత్రం కేంద్రందే!<br />కేంద్రం దానికి సానుకూలంగా స్పందించాలి!!<br />కేంద్రం స్పందించి ప్రతిపాదిస్తే మాత్రం <br />ఈ చిరంజీవి .... మీ చిరంజీవి.... మీ ప్రజారాజ్యం ... <br />దానిని ఎట్టి పరిస్థితిలో అడ్డుకోదు ...! <br />అడ్డుకోదు...!! <br />అడ్డుకోదు...!!! అని చెప్తున్నాను.</span><br /><br />కానీ<br />తమాషా ఏమిటంటే...<br />రాజకీయంగా ఎలా వాడుకుంటున్నారు అంటే ... పూర్వం నుంచి వస్తున్నటువంటి రాజకీయ నాయకులు ఎలా వాడుకుంటున్నారు అంటే ... <br /><span style="font-weight:bold;">కొంతమంది ఈ తెలంగాణా వాదం అనే ఓడను... తెప్పను ఎక్కి <br />అవసరం తీరిపోగానే తెప్ప తగలబెట్టే రకంగా తయారవుతున్నారు!!<br /><br />మరికొంతమంది ఓడ ఎక్కిని తరువాత ఓడ మల్లన్న అంటున్నారు. <br />ఓడ దిగిన తరువాత బోడి మల్లన్న అంటున్నారు !!</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఇలాంటి అవమానాలకు గురయ్యే కదా మీ ''ఆత్మ గౌరవం'' దెబ్బతింది?!</span><br /><span style="font-weight:bold;">కనుక- మీ ఆత్మగౌరవానికి ప్రథమ పీట వేస్తాం!<br />సామాజిక న్యాయానికి, సామాజిక తెలంగాణాకి ప్రథమ పీఠం వేస్తాం!!</span><br />ప్రజల అభీష్టానికి మేం ... ప్రజారాజ్యం... మన ప్రజారాజ్యం ముందుంటుందని మీ అందిరి సమక్షంలో మళ్లీ మళ్ళీ చెప్తున్నాను.<br /><br /> - - -<br /><br />... పూర్తి ప్రసంగం వీడియోను ఈ కింది యూట్యూబ్ లింక్లో చూడవచ్చు.<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qtgYPBKaWZA"><br />CHIRANJEEVI'S JAGITYAL SPEECH VIDEO CLIPPING</a><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3121725757404023961?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-32886951616325446792010-01-27T09:36:00.004+05:302010-01-27T09:54:38.484+05:30గణాంకాల మాటున గడసరి తనం - ప్రొ. లక్ష్మణ్ , ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం . వ్యాసం .... <br />.<br />ఇవాళ్టి " ఆంద్ర జ్యోతి " దినపత్రికలో ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం ప్రొ. లక్ష్మణ్ రాసిన "గణాంకాల మాటున గడసరి తనం" అనేక వాస్తవాలను వెల్లడించింది. చదవని వారి కోసం దానిని ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను. ఆంద్ర జ్యోతికి , ప్రొ. లక్ష్మణ్ గారికి ధన్యవాదాలు.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S1--pZvte_I/AAAAAAAAAQo/LU9E5JATgWg/s1600-h/AJyoti+27110.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S1--pZvte_I/AAAAAAAAAQo/LU9E5JATgWg/s320/AJyoti+27110.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431269294127021042" /></a><br />దీనితో పాటు ఈ కింది లింకును కూడా చదివితే మరింత ఉపయుక్తంగా వుంటుంది.<br /><a href="http://hridayam.wordpress.com/2010/01/08/history-of-telangana-statehood-movement/">తెలంగాణా ఆకాంక్షల చరిత్ర </a><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3288695161632544679?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-64578924352936859392010-01-20T05:27:00.008+05:302010-01-20T12:53:20.790+05:30తెలంగాణా ఉద్యమ కవుల రణన్నినాదం ''జాగో.. జగావో...!''<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S1ZK3WXUsEI/AAAAAAAAAQc/Vgj_SXaTtI4/s1600-h/Jago+Jagao.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S1ZK3WXUsEI/AAAAAAAAAQc/Vgj_SXaTtI4/s320/Jago+Jagao.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428608715598377026" /></a><br />తెలంగాణా తరతరాలుగా ప్రాంతీయ, ప్రాంతేతర నేతల మోసాలకూ, దోపిడీకీి, అణిచివేతకూ, అన్యాయానికీ గురవుతూ వస్తున్న గడ్డ. అందుకే అది ప్రజా ఉద్యమాలకు, త్యాగాలకూ అడ్డా అయింది.<br />తెలంగాణా నేలలోంచి గుప్పెడు మట్టిని చేతిలోకి తీసుకుని పలకరిస్తే అది పాటై ఎన్నో పోరాట గాధల్ని వినిపిస్తుంది. <br />తెలంగాణాలో అక్షరంముక్కరాని మట్టిమనిషి కూడా పోరాటాలకు పాఠాలు నేర్పిస్తాడు. <br />ఉద్యమాలచేత ఓనమాలు దిద్దిస్తాడు. పాటకోసం ప్రాణాలిస్తాడు. <br />కృష్ణా గోదావరి నదులు రెండు పక్కలా రెండు బాహువుల్లా వున్నప్పటికీ న్యాయమైన నీటి పంపకానికి నోచుకోక అత్యధిక తెలంగాణా నేలలు బీడుబడ్డాయి. అందుకే ఆ నేలల్లో అలజడులూ, ఆందోళనలూ ఎప్పుడూ మొలకెత్తుతాయి. పాటలూ, కవితలూ విస్తారంగా పండుతాయి. ఉద్యమాల తొలకరి జల్లులు కురిసినప్పుడు వాటి దిగుబడి చెప్పనక్కరలేదు.<br /><br />1946 నుంచి 1951 వరకూ సాగిన తెలంగాణా సాయుధ రైతాంగ పోరాటకాలంలోనూ, 1968-69 నాటి ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమకాలంలోనూ ప్రజల్ని చైతన్యపరచడంలో కవులూ కళాకారుల పాత్ర అపూర్వం.<br />ఇదిగో ఇవాళ మళ్లీ అదే వారసత్వాన్ని పుణికి పుచ్చుకుని తెలంగాణా పోరాట పాటలు పల్లవిస్తున్నాయి. ఉద్యమ కవితలు కొత్త చిగుళ్లు తొడుగుతున్నాయి. <br /><br />2009 నవంబర్ 1న ఆంధ్రప్రదేశ్ అవతరణ దినోత్సవాన్ని బ్లాక్డేగా పాటిస్తూ తెలంగాణా కవులూ కళాకారులూ హైదారాబాద్లో పెద్ద ఎత్తున కవిసమ్మేళనం నిర్వహించారు. ఆరోజు ఉదయం 10 గంటల నుంచి రాత్రి పొద్దుపోయే వరకూ ఉద్యమ జలపాతంలా సాగిన ఆ కవిసమ్మేళనంలో వెల్లువెత్తిన పాటలను, కవితలను ఏర్చికూర్చి తీసుకొచ్చిన సంకలనమే ఈ ''జాగో జగావో''. <br /><br />ఇందులో లబ్దప్రతిష్టులు మొదలుకుని కొత్త తరం కవులు కలిసి రాసిన 117 కవితలూ, పాటలూ, పద్యాలూ వున్నాయి.<br />ఈ ఒక్క పుస్తకం చదివితే చాలు తెలంగాణా ప్రాంతేతరులకు తెలంగాణా ప్రజల ఆకాంక్ష, ఆవేదన, ఆక్రోశం, వారికి జరుగుతున్న అన్యాయం ఏమిటో అర్థం అవుతుంది..<br />అదేవిధంగా నైరాశ్యంతో కొట్టుమిట్టాడే తెలంగాణా మూలవాసులు చదివితే వారికి నూతనోత్తేజం, భళ్లున తెల్లవారు నింక భయంలేదు అన్న భరోసా కలుగుతుంది. <br /><br />''కన్రెప్పలు తెరిచుండంగనే శత్రువు మన ఇంటిని, ఒంటిని వేలం పాటకు పెడుతున్నడు. నిద్రపోయిన కాడికి చాలు. లేవండి. లేపండి (జాగో, జగావో)'' అంటూ చురుకు పుట్టిస్తుంది. <br />తొలి పేజీలో పుస్తక సంపాదకులు ప్రకటించుకున్నట్టు నిజంగానే ...<br /><br />'' బిగిసిన వంద కలాల పిడికిళ్లివి.<br />గొంతెత్తిన వంద కొడవళ్లివి.<br />వలసాంధ్రాధిపత్యం మీద ఎగరేసిన నిరసన జెండాలివి. ...''<br /><br />ఈ సంకలనంలో చాలా కవితలు హైదరాబాద్ చుట్టే పరిభ్రమిస్తాయి. <br />మాయల ఫక్కీరు ప్రాణం చెట్టు తొర్రలోని చిలుకలో వున్నట్టు సమైక్యాంధ్ర లోగుట్టంతా హైదరాబాద్ నగరంలోనే వుంది. <br />హైదరాబాద్ను ... నిన్నటి హైదరాబాద్ రాష్ట్రం నుంచీ, రేపటి తెలంగాణా రాష్ట్రం నుంచీ వేరుచేయడం గురించే మల్లగుల్లాలు పడుతున్నారు. 'ఉల్టా చోర్ కొత్వాల్కు డాంటే' తీరులో చరిత్ర వక్రీకరణకు కత్తులు నూరుతున్నారు. <br />నిజానికి అప్పటికే అంతర్జాతీయ స్థాయిలో అభివృద్ధిచెంది, యావద్దేశంలోనే ఐదో మహానగరంగా అ లరారుతున్న హైదరాబాద్ నగరమే తెలంగాణాలో లేకుంటే ఒక్క ఆంధ్ర నేతైనా తెలంగాణా మొహం చూసివుండేవాడా? <br />కర్నూలు కాదని తెలంగాణాలోని ఒక పట్టణాన్ని రాజధానిగా అభివృద్ధి చేసుకుంటూ కూర్చుని వుండేవాడా? <br />ఆనాడు ఆత్మాభిమానం, దూరదృష్టి లేని తెలంగాణా నేతల అసమర్థత వల్లనే శకుని పాచికలకు తెలంగాణా బలయ్యింది. <br />ఇప్పటికీ అనేకమంది తెలంగాణా నేతలు తమ చవటాయితనాన్ని, తమ బానిస మనస్తత్వాత్వాన్ని చాటుకుంటూ తమ స్వార్థం కోసం హైదరాబాద్కు సరికొత్త వెన్నుపోటు పొడవడానికి సిద్ధంగా వున్నారు. <br />అందుకే కాబోలు ఈ సంకలనంలో ఎక్కువ కవితలు హైదరాబాద్ చుట్టే అల్లుకున్నాయి.<br /><br />''ఆదాబ్ హైదరాబాద్'' అనే కవితలో సుప్రసిద్ధ కవి 'లోచన'్ ఇలా అంటారు..."<br /> ....<br />మక్దూమ్ మల్లె పందిరి కింద మంట పెట్టేవాడికి<br />మనసు మమకారాల మాటేమి తెలుసు?<br />ఇక్కడి జీవధారలు తరలించుకుపోయిన పైరేట్లెవ్వరు?<br />సహజ సంపన్న తెలంగాణ తల్లిని <br />చింపిరి గుడ్డల్లో నిలిపిన వంచనా శిల్పులెవరు?<br />ప్రాణాన్ని మించిన ఆమె అభిమానాన్ని అవహేళన చేసిందెవ్వరు?<br />నీవు తిన్నింటి వాసాలు లెక్క పెట్టవు ... ... తగుల బెడతావు!<br />....<br />మనసున్న నగరమిది<br />మొహబ్బత్కి దునియా యిది<br />ఇక్కడి చౌరస్తాలో నిలబడి ధృతరాష్ట్రుని చేతులు చాచకు<br />...<br />అన్నీ అమ్ముకొని సొమ్ము చేసుకునేవాడు<br />అమ్మను కూడా నమ్మడు కదా<br />అవును తెలంగాణా తెర్లయింది<br />దొంగలు పడ్డ ఇల్లయింది <br />తెలంగాణా వాడు <br />నీకు దివానా గాడు<br />...<br />హైదరాబాద్ నీకు అతిపెద్ద ఆర్థిక మండలి కదా<br />నీ వేమైనా కొనగలవేమో గానీ<br />తెలంగాణాకి వెలకట్టలేవు''<br /> <span style="font-weight:bold;">- లోచన్ (ఆదాబ్ హైదరాబాద్)</span><br /><br />తన ప్రియురాలికోసం ప్రాణాలిచ్చి వాలెంటైన్స్ అమరుడయ్యాడు. తను ప్రాణాధికంగా ప్రేమించే భార్య మరణిస్తే షాజాహాన్ తాజ్మహల్ని నిర్మించి చరిత్రకెక్కాడు. కానీ తన <br /><br />కులం, మతం గాని ఒక నిరుపేద నెచ్చెలి (మాదిగ కులస్తురాలైన భాగమతి) కోసం ఒకరాజు ఏకంగా మహానగరాన్నే నిర్మించడం ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా జరిగిందా, ఒక్క భాగ్యనగరంలో తప్ప. అంతటి గొప్ప నగరం ఇవాళ కన్నీరు కారుస్తోంది అంటారు గుడిపల్లి రవి తన ప్రేమనగరం పాటలో.<br /><br />'' దేఖో దేఖో భాయీ - మేరా హైదారాబాద్ రోయీ..<br />జెర దోఖో సునో భాయీ తుమ్ హైదరాబాద్ రోయీ..<br />భాగమతి పేరున కట్టిన భాగ్యనగరమూ // దేఖో దేఖో //<br />ప్రేమికుల గలుపనీకె వాలెంటైన్స్ ప్రాణమిచ్చె<br />షాజహాన్ ప్రేమ కొరకు తాజ్మహల్ బంగ్ల గట్టె<br />దునియాల లేనె లేదు - ప్రేమ కొరకు గట్టిన నగరం'' // దేఖో దేఖో //<br />...<br /><span style="font-weight:bold;">- గుడిపల్లి రవి (ప్రేమ నగరం హైదరాబాద్ - పాట)</span><br /><br />హైదరాబాద్ ఎలాంటి నగరం? ఎటు చూసినా పచ్చని చెట్లతో, బాగ్లతో, అనాబ్షాహీ ద్రాక్ష, పూల తోటలతో పరిమళ భరితంగా విలసిల్లుతుండే నగరం. ఇవాళ మురికి కూపంగా, కాలుష్య కాసారంగా, రియల్ ఎస్టేట్ దందాలకు అడ్డాగా మారింది. ఇప్పుడు దానిని తెలంగాణా నుంచే శాశ్వతంగా వేరు చేయాలనే కుట్రలు కుతంత్రాలు సాగుతున్నాయి.ఇదంతా ఎవరి పుణ్యం?<br /><br />''ఇది అత్తర్ నగరం<br />కంపు రాజకీయాలతో<br />బీమార్ చేయకు!<br />దోస్తీ చేసిన వాళ్లను <br />ధోకా చెయ్యకు!<br />ఇక్కడి జనాలది భోళా గుణం<br />నా గిన్నెలనే తిని<br />నీ ఎంగిలి నీళ్లని<br />నా ముఖం మీద కొట్టకు!<br />కరచాలనం చేసిన చేతిని <br />కపటంతో నరకకు!<br />...<br />నన్ను నెట్టివేస్తూ నెట్టివేస్తూ<br />నేను నిలుచున్న నీడను లాక్కున్నావు<br />జరుగుతూ జరుగుతూ <br />చివరిమెట్టుదాకా జారాను<br />ఇప్పుడు ఉల్టా తిరుగకపోతే <br />నాకు బతుకు తెరువు లేదు<br /><span style="font-weight:bold;">- ఆశారాజు ( నా భాగ్య నగరం తెలంగాణా వజ్ర కిరీటం) </span><br /><br />మతసామరస్యానికి, మమతానురాగాలకు పెట్టింది పేరైన హైదరాబాద్కు వందనాలు చెబుతూ షాజహానా రాసిన కవిత ఆర్ద్రతను కలిగిస్తుంది.<br /><br />''ఇరానీ చాయ్ కమ్మదనపు రుచి<br />ఇరుమతాల దోస్తానాను గుర్తు చేస్తుంది<br />హైదరాబాదీ బిర్యానీ ఘుమఘుమల ధూమాలు<br />భూమి చుట్టూ సాంబ్రాణి పొగలై అ లుముకుంటాయి<br />రాత్రి కూడా పగలై విచ్చుకునే <br />రాత్రీ పగలూ తేడాలేని కష్టజీవి ఈ నగరం <br /><br />ఈ చార్ సౌ సాల్ షహర్ బిడ్డలు<br />సంపాయించడానికే బతకడంలేదు<br />భూమిని చాపలా చుట్టి చంక కింద పెట్టుకునే<br />రియల్ ఎస్టేట్ వ్యాపారులు కాదు వాళ్లు <br />నగర జీవనానికి నాడి వాళ్లు<br />షహర్ వాళ్లకు అమ్మ<br />నగరానికి నిజమైన వారసులు వాళ్లు<br />...<br />కడుపు చేతుల పట్టుకునొస్తే<br />కన్నీరు పెట్టిన నగరం మీకింత చోటిచ్చింది<br />గిరిగీసుకుని లేదుపొమ్మని <br />మీ మొఖాన తలుపెయ్యలేదు చూడూ..<br />అ లాంటి అమ్మను లంజ అంటారా?<br />మీ లాంటి లక్షలాది కృతఘ్నుల్ని<br />ఒడిలో మోస్తున్న నా హైదరాబాద్<br />అ ల్లావుద్దీన్ చేతిలో ఎన్నటికీ ఆరని అద్భుత దీపం<br />మేరా హైదరాబాద్ <br />తుఝే సౌ బార్ సలాం!!''<br /><span style="font-weight:bold;">- షాజాహానా (మేరా హైదరాబాద్)</span><br /><br />హైదరాబాద్ను ప్రీజోన్ చేయాలనే వాదనపై ఆగ్రహం వెళ్లగక్కుతూ వఝల శివకుమార్ సంధించిన వ్యంగాస్త్రాలు ...<br /><br />'ఔను మరి<br />మీకు నగరం ఫ్రీ జోనే!<br />వడ్డించిన విస్తరి<br />తేరగా ఆరగించడానికి<br />పరిచి పెట్టిన పక్వాన్నాల భోజనం!<br />...<br />ఇంక ఆడుండ్రి<br />ఫిలిం నగర్ల నుంచి ఫిలిం సిటీల దాంక<br />జూపార్కుల నించి జూబిలీ గుట్టల దాంక<br />సేట్లు మీరు, కార్పోరేట్లు మీరు<br />రూట్లు మీరు, పర్మిట్లు మీరు<br />సినిమా వాళ్లు మీరు <br />సినిమా హాళ్లు మీరు<br />మా రక్తాన్ని జనిగెల్లా పీల్చే<br />బళ్లు మీరు పెట్టుబళ్లు మీరు<br />ఔను మరి ...<br />నగరం మీకు ఫ్రీ జోనే...!<br /><br />కబ్జాలు కబ్జాలై రియలెస్టేటులై<br />గ్రేటర్ బోర్డులై ఔటర్ రింగ్ రోడ్డులై<br />చుట్టుముట్టు పల్లెల్ని<br />ఎవుసం భూముల్ని <br />ఆంబుక్క పెట్టవచ్చు<br />పోద్దెక్కితే దిల్సుఖ్నగర్ నించి కూకట్పల్లి దాంక<br />మీ ఫాక్షన్ కక్షల ప్రతీకారాల్ని<br />నిరాటంకంగా తీర్చుకోవచ్చు<br />మీ కోస్తా ద్రోహాల మార్కెట్లు తెరిచి<br />మసిబూసి మారేడు కాయ జెయ్యొచ్చు<br />పొద్దు గూకితే నారాయణగూడల్ని, నెక్లెస్ రోడ్లని<br />తెనాల్జెయ్యొచ్చు, పెద్దాపురాల్జెయ్యొచ్చు<br />నమ్మినోల్లని నట్టేట ముంచే తీరుల్ల <br />ఆరితేరినోళ్లు గదా<br />ఔను మరి నగరం మీకు ఫ్రీ జోనే...!''<br /><span style="font-weight:bold;">- వఝల శివకుమార్ (ఫ్రీ జోన్)</span><br /><br />ఇదే వాదనపై రాసిన మరోకవితలో జూపాక సుభద్ర ఇలా అంటారు-<br /><br />''వారీ వలస రాబందూ...<br />నీ వల్లనే హైద్రాబాదు సీరె రైక గట్టిందని<br />బొట్టు బోనం బెట్టిందని<br />నేను రాకముందు గీడ జిల్లేల్లు పల్లేర్లని<br />గబ్బిలాల దుబ్బులుండేయని<br />రాజిర్కములున్నవని <br />నీ నాలికెకు నరమే లేకపాయె!<br />నోరున్నదని కిందాకు మీద<br />మీదాకు కింద జేస్తె యెట్లయితది?!<br />...<br />వామ్మో తుర్క దేశమని<br />బాబోయ్ నక్సలై టేరియాని దొంగ బుగుల్లు<br />కేంద్ర పాలితం జెయ్యాలన్న ఆంధ్ర ట్రిక్కులు<br />మా హైద్రాబాద్ పాదాలకాడ పానసరం బడనీకె<br />యిప్పుడు ఫ్రీ జోన్ పడగలూదినా<br />నీ వూదు గాలది పప్పుడకది బిడ్డా...<br />బాజాప్తుగ భాగ్యనగరం మాదే<br />గీ అవ్వల్ దర్జా హైద్రాబాద్<br />మా వీర తెలంగాణది<br />పోరు తెలంగాణది, <br />మా వేరు తెలంగాణది.<br /><span style="font-weight:bold;">- జూపాక సుభద్ర ( తెలంగాణ సెమట పువ్వే అవ్వల్ దర్జా హైద్రాబాద్)</span><br /><br />మరెన్నో కవితల్లో కూడా ఇదే తరహాలో ఆవేదన ఆక్రోశం వ్యక్తమయింది.<br /><br />''ఎవడి నోటికొచ్చినట్టు వాడు మాట్లాడుతున్నడు<br />హైదరాబాద్ ఎవడబ్బ సొమ్మని తేల్చమంటుండ్రు?<br />మా మూసీ నదిని మురికిగా మార్చినందుకా?<br />మీరు పరిశ్రమలు పెట్టుకొని కోట్లకు పడగలెత్తి<br />కాలుష్యాన్ని మాకు మిగిల్చినందుకా?<br />మా భూగర్భ జలాల్ని విషంగా మార్చినందుకా?<br />హైదరాబాద్ని కేంద్ర పాలిత ప్రాంతం చేయాలంట...!<br />బతుకమ్మ కుంటలో బతుకమ్మలాడకుండ చేసినందుకా?<br />మా టాంక్బండ్ను సచ్చి గూడా మీ పెద్దలు ఆక్రమించినందుకా?<br /><span style="font-weight:bold;">- శీలం రామ్మూర్తి (హైదరాబాద్ ఎవల్ది?)</span><br /><br />మదరాసాంధ్రుల జిట్టికండ్లు శిమ శిమన్నయి<br />భాషా రాష్ట్రాల సమైక్యత చీడ బుట్టింది<br />ఆంధ్ర హైదరాబాద్ విష విలీన మంత్రం<br />బట్టపులికి మ్యాక పిల్లకు పొత్తు కలిపిండ్రు<br />పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం గద్దల పాలైంది<br /> భుజాల మీదెక్కి సవారి చేస్తండ్రు<br /><span style="font-weight:bold;">- అన్నవరం దేవేందర్ (దోఖా)</span><br /><br />హైదరాబాద్ పేదకొడుకుల ప్రేమగల తల్లి<br />ఒక్క బన్ రొట్టెను చెరిసగం తినిపిస్తుంది<br />తాను పస్తులున్న సంగతి తన ప్రాణానికే తలియనివ్వదు<br />కొడుకుల్ని చూస్తే చాలు ఆమె కడుపు నిండుతుంది<br /><span style="font-weight:bold;">- అమ్మంగి వేణుగోపాల్ (కన్నతల్లి)</span><br /><br />మా తెలుగు తల్లికీ మల్లె పూదండ పాట ఆనాడు మదరాసు నుంచి ఆంధ్ర రాష్ట్రం వేరయ్యేందుకు, సీమాంధ్రలోని తెలుగు వాళ్లలో ఆత్మాభిమానాన్ని ప్రేరేపించేందుకు ఎంతగానో దోహదం చేసింది. కానీ అదే పాటను ప్రయోగించి తెలంగాణా ప్రజల్ని వంచించేందుకు చేసిన ప్రయత్నాన్ని మాత్రం తెలంగాణా ప్రజలు హర్షించలేకపోయారు. మా ఇంటిని కొల్లగొట్టేందుకు కన్నం వేసిన వాడిది మా భాషైతేంది, మా కులమే ఐతేంది?<br /><br />''వందేమాతరం, బందీ మాతరం<br />నిర్జలాం నిష్ఫలాం<br />రోజూ ప్రార్థన చేస్తనే వున్నం వినేదెవరు?<br />మా తెలుగు తల్లికి మల్లెపూదండ<br />గలగలా గోదారి కదలిపోతుంటేను<br />విలవిలా మానేల 'ఎండి పోతుంటేను'<br />బిరబరా కృష్ణమ్మ పరుగులిడుతుంటేను<br />కటకటా 'కరువమ్మ వచ్చి నిలుచుంటేను'<br />...<br />మా భూమి మా నీళ్లు దక్కి తీరేదాక<br />మా ఆటలే ఆడుతాం <br />మా పాటలే పాడుతాం<br />జై తెలంగాణా జైజై తెలంగాణా !!<br /><span style="font-weight:bold;">- తైదల అంజయ్య (తెలంగాణ స్కూల్ అసెంబ్లీ)</span><br /><br /><br />" తెలంగాణ గొంతు పెగలంగనే<br />తెలుగు భాష తియ్యగైతదెందుకు?<br />...<br />ఆత్మగౌరవాన్ని అమ్ముకుంటున్న కొడుకుల్లారా <br />అమ్మని తాకట్టు బెడుతున్న బిడ్డలారా సల్లగ బతుకురి<br />ఆంధ్రోల్ల ఎంగిలి మెతుకులు తిని <br />ఆల్ల మోచేతి నీల్లు తాగి ఎయ్యేండ్లు వర్దిల్లురి <br />ఆల్లెప్పటికీ పడుసోల్లే ఇప్పటికింకా పదహారే<br />ఆల్ల కాళ్లు బట్టుకోరి - కాలనీల సుట్టు తిరుగురి<br />ఆపార్టుమెంట్లు గట్టియిరి - హైద్రాబాద్ రాసియ్రి<br />ఆమ్మ ఆడుక్క తింటేంది - కన్నబిడ్లల్ని అమ్ముకుంటేంది<br />ఉన్న ఉద్యోగాలు ఊడితేంది - అన్నదమ్ములు దుబాయ్ల సస్తేంది?<br />ఏమన్నగానీ... ఎట్టనన్నబోనీ...<br />ఆల్లని పల్లెత్తు మాటనకురి<br />మీ పదవులు బోతయ్- పానాలు బోతయ్''<br /><span style="font-weight:bold;">- అంబటి వెంకన్న (తెలుగు మాది - తెలంగాణ మాది)</span><br /><br />ఆట పాటలతో తెలంగాణా పల్లెలు ఆనాడు ఎలా వుండేవి. ఈనాడు ఎలా వున్నాయి, ఆ సందడంతా ఏమైపోయింది అని గుండెలు కరిగేలా ప్రశ్నిస్తారు నిస్సార్ ఈ పాటలో -<br /><br />''పండూ వెన్నెల్ల లోన - వెన్నెల్ల లోన<br />పాడేటి పాటలేమాయె?<br />మన పల్లెటూరి లోన ఆడేటి ఆట లేమాయె...?<br />...<br />స్టేజి కరెంటు మైకు ఏదీ లేకున్న గాని <br />తెల్లార్లు ఆడి పాడేది<br />మన పల్లె గుండెలోన మోగేటి కంచుగొంతులేవీ?<br />...<br />ఢిముకు, ఢిముకు డోలు దరువు<br />ఘల్లు ఘల్లు గజ్జెల్ల<br />ఒగ్గోల్ల కత లెటుబాయె?<br />మన ఢిల్లెం కల్లెం - చిల్లం కల్లం ఆయే!<br />...<br />వాడకట్టు అమ్మలక్క లొక్కతాన గూడి<br />సుట్టు కాముడాడే టోల్లు<br />మన పల్లెటూరినంత ఉయ్యాలలూపెటోల్లు<br /><br />ఇద్దరక్క చెల్లెల్ల ఉయ్యాలో - వొక్కూరికిచ్చిరి ఉయ్యాలో<br />వొక్కూరికిచ్చిరి ఉయ్యాలో - వొక్కనికే ఇచ్చిరి ఉయ్యాలో<br />వొక్కడే మాయన్న ఉయ్యాలో - వొచ్చన్న పోడాయె ఉయ్యాలో<br />సక్కని మాయన్న ఉయ్యాలో - సూసన్న పోడాయె ఉయ్యాలో<br /><br />చిన్నారి చెల్లెండ్లు, చెంగు చెంగు నెగురుకుంట<br />చెమ్మ చెక్కలాటలాడేది - మన వాకిల్లలోన ఆడపిల్లల లొల్లేది? <br /><span style="font-weight:bold;">- నిసార్ (పండు వెన్నెల్లలోన)</span> <br /><br />తెలంగాణాలో ఇవాళ ప్రతి రోడ్డూ ఉద్యమ వేదికయి ఆటపాటలతో, పాదయాత్రలతో, నినాదాలతో మారు మ్రోగిపోతోంది. రోడ్డు మీదనే మహిళలు బతుకమ్మలు ఆడుతున్నారు. బడి పిల్లలు రోడ్ల మీదనే పరీక్షలు రాస్తున్నారు. కుల వృత్తుల వాళ్లు రోడ్ల మీదనే క్షౌరాలు చేస్తున్నారు, బట్టలుతుకుతున్నారు, కుండలు చేస్తున్నారు. వంటలు వండి వడ్డిస్తున్నారు. <br /><br />''నేను మళ్లీ రోడ్డు మీదికొచ్చాను<br />భగాయించి నువ్వు ఇంట్లో నక్కినవ్<br />రోడ్డు ఇవాళ నినాదమైంది<br />రోడ్డు ఇవాళ ర్యాలీ ఐంది<br />రోడ్డు ఇవాళ రాస్తారోకో ఐంది<br />రోడ్డు ఇవాళ బంద్కి ప్రతిరూపమైంది<br />రోడ్డు అసెంబ్లీ ముట్టడికి దారి చూపింది<br />...<br />మాకు ఉద్బోధలు చేస్తావా?<br />రారా! నీకో నాలుగు నినాదాలు నేర్పిస్తా<br />నా రక్తంలో సోడా కలుపుకొని తాగి జోగుతున్నవాడా!<br />మత్తు దిగి తెరుచుకున్న నీ కన్ను మీద<br />తెలంగాణ పటం ప్రతిబంబమవుతుంది<br />అందులో నా హైదరాబాద్<br />కోహినూరై మెరుస్తుంది<br /><span style="font-weight:bold;">- స్కై బాబ (రోడ్డు ఉద్యమం అడ్డా)</span><br /><br />రెండు విడి రాష్ట్రాలు 1956లో ఒక జెంటిల్మెన్ అగ్రిమెంటు కుదుర్చుకుని ఒకటిగా విలీనమయ్యాయి. ఆ తరువాత ఆ అగ్రిమెంటులో ఒక్క నిబంధనని కూడా అమలు పరిచిన పాపాన పోలేదు. అగ్రిమెంటు అమలు కానప్పుడు ఇంకా పొత్తుల బేరం ఎలా చెల్లుతుంది. <br />1969లో తెలంగాణా ప్రజలు ఉవ్వెత్తున ప్రత్యేక రాష్ట్రం కోసం ఉద్యమిస్తే దాదాపు 400 మందిని పోలీసు కాల్పుల్లో చంపి, ఉద్యమ నేతలను మంత్రిపదవులతో లొంగదీసుకుని అత్యంత హేయంగా, అప్రజాస్వామికంగా, ఆన్యాయంగా ఆ ఉద్యమాన్ని అణిచివేశారు. ఇవాళ మళ్లీ అదే సామ దాన భేద దండోపాయాలతో పాత మోసాన్నే పునరావృతం చేసేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నారు. <br />1956 తరువాత దేశంలో ఎన్నో రాష్ట్రాలు విడిపోయాయి. అవి ఆంధ్ర తెలంగాణా మాదిరిగా అవేవీ మొదటినుంచీ విడి రాష్ట్రాలు కూడా కావు. ఆ విభజనలన్నీ సజావుగానే సాగిపోయాయి. కానీ తెలంగాణా విషయం వచ్చేసరికి ఇండియా పాకిస్థాన్ల మాదిరిగా ఏదో విపత్తు సంభవిస్తుందనే గోబెల్స్ ప్రచారం చేస్తున్నారు. దేశ విభజన సమయంలో ఒక ప్రాంత ప్రజలు మరో ప్రాంతానికి తమ ఇళ్లనీ, ఆస్తిపాస్తుల్నీ వదిలేసి కట్టుబట్టలతో పారిపోవాల్సి వచ్చినట్టు పోవాల్సి వస్తుందనీ, ఒక ప్రాంతం వాళ్లు మరో ప్రాంతం వెళ్లాలంటే పాస్పోర్టులు, వీసాలు అవసరం అవుతాయనీ దుర్మార్గ, కుట్రపూరిత ప్రచారాలు చేస్తున్నారు. కృత్రిమ అపోహలను సృష్టిస్తున్నారు. అందుకే ఆనాడు కాళోజీ ... <br />తెలంగాణా వేరైతే<br />దేశానికి ఆపత్తా<br />తెలంగాణా వేరైతే<br />తెలుగు భాష మరుస్తారా ?<br />అంటూ ప్రశ్నించారు. ఇప్పుడు గోరటి వెంకన్న అదే తరహాలో ప్రశ్నిస్తున్నారు.<br /><br />''ఇద్దరం విడిపోతే భూమి బద్దలైతుందా<br />ఇండియా పాకిస్థానోలె ఇనుపకంచె పడుతుందా<br />......<br />మీ ఇడ్లి బండి అడ్డాజాగ మీరె నిలుపుకోవచ్చు<br />మీ కూకట్పల్లి హౌజింగ్బోర్డుల మీరే కులుకుతుండొచ్చు<br />మీ వనస్థలిపురంలోన వుండచ్చు, పండచ్చు<br />ఆ అమీర్పేట అడ్డాజేసుక అధికారం నెరుపుకోండ్రి<br />గా సెక్రటేరియట్ల మాత్రం నీ చక్రం తిప్పుతె గాదు<br />పొమ్మంటె పోవేందిర పోరా ఓ వలస దొర<br />...<br />తెలుగు జాతి ఒక్కటని తెగుల బడిపోతున్నవ్<br />అన్నదమ్ములిద్దరుంటే ఆస్తి పంచుకోర చెప్పు<br />భాష ఒక్కటైతె నన్ను బాధ పెట్టాలనుందా<br />జాతి ఒక్కటైతె నన్ను గోతిల ఎయ్యాలనుందా<br />....<br />ఊరిలోన అరెకురం భూమున్న దమ్ముకొచ్చి<br />ఈడి కొచ్చి హీరోలై విర్ర వీగ బడ్తిరి<br />త్యాగాలు మా చరిత్ర - భోగాలు మీ చరిత్ర<br />విశాలాంధ్ర గిశాలాంధ్ర జాంతానై సమైక్యాంధ్ర<br />విషాదాల కింక స్వస్తి తెలంగాణ కొరకు కుస్తీ<br /><span style="font-weight:bold;">- గోరటి వెంకన్న (ఇద్దరం విడిపోతే)</span> <br /><br />1969 నాటి ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమానికీ ఇప్పటి ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమానికీ మధ్య ఒక ముఖ్యమైన మార్పు కనిపిస్తోంది. ఆనాటి ఉద్యమంలో దాదాపు నాలుగు వందల మంది అమరులైతే వాళ్లలో ఒక్కరు కూడా ఆత్మ హత్య చేసుకున్న వాళ్లు లేరు. ఆందరూ పోరాటంలో, పోలీసుల తుపాకులకు బలయినవారే. కానీ ఇవాళ నీతి నిజాయితీలేని దివాళాకోరు రాజకీయ నాయకుల వల్ల... రాజకీయ పార్టీల దుర్మార్గమైన రెండు నాల్కల ధోరణి వల్ల... క్రమశిక్షణ, ఒక సిద్ధాంతం, చిత్తశుద్ధి , ప్రజలకు సరైన మార్గం చూపగలిగే సత్తా లేని నేతల వల్ల ప్రజల్లో నిరాశా నిస్పృహలు పెరిగి ఇప్పటికే దాదాపు 200 మంది వరకు తెలంగాణాలో ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారని/గుండెలాగి చనిపోయారని అంచనా. ఒకే పార్టీవాడు అక్కడ సమైక్యత అని నినదిస్తూ, ఇక్కడ ప్రత్యేక తెలంగాణా అంటూ నడిబజార్లో న్యాయం వలువలు ఊడదీసి అపహాస్యం చేస్తుంటే ఆమాయక జనం ఆగమైపోతున్నారు. ఇది నిజంగా ఎంత దౌర్భాగ్య పరిస్థితి. మన ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకే, తెలుగువాళ్ల ప్రతిష్టకే మాయని మచ్చ. నిరాశానిస్పృహలతో అసువులు బాసిన అమరులకు కవులు అశృవులతో నివాళులర్పిస్తున్నారు. <br /><br />తెలతెలవారంగా తెలిరేఖలై విచ్చి <br />తెలంగాణ కోసమై ప్రాణాలు ఒడ్డిన <br />వీరులారా మీకు జోహార్లు<br />మా బిడ్డలారా మీకు జోహార్లు <br /><span style="font-weight:bold;">- వరవరరావు (తెలంగాణ అమరులు)</span><br /><br />జోహార్ శ్రీకాంతన్నా<br />అగ్నికి ఆహుతి అవుతూ జంకుగొంకు లేకుండా<br />తెలంగాణ కోసమని తెగువ జూపి <br />అమర వీరుడవయ్యావా<br />కాలిన శరీరంతో మైకుల ముందు<br />జైతెలంగాణ అని చెప్పిన ధీరుడవయ్యావా..<br /><span style="font-weight:bold;">- ముస్కు రాము (జోహార్ శ్రీకాంతన్నా)</span><br /><br />ఇందులోని నిప్పుకణికెల్లాంటి 117 కవితల్నీ ఇక్కడ సమీక్షించడం సాధ్యం కాదు. వాటిలోని ఒకటో రెండో వాక్యాలని ఉటంకిస్తే వాటికి న్యాయం జరుగదు. పుస్తకాన్ని ఆమూలాగ్రం చదివినప్పుడే దాని నాడి అందుతుంది. <br /><br />''మేం చెమటోడ్చి కట్టుకున్న పుట్టల<br />నువ్వు బుస్సు... మంట పడగెత్తతే<br />చీమల్లెక్క అగ్గం బగ్గమై చెదిరిపోతున్నం.<br />...<br />దొంగలు దొంగలు వూళ్లు పంచుకున్నట్టు<br />ఫిరీజోన్ ముసుగులో దొడ్డిదారంట<br />మూటలు దాటేత్తుంటే<br />మాటలు రా కామోష్గ తండ్లాడుతున్నం<br /><span style="font-weight:bold;">- దిలావర్ (ముల్కీ)</span><br />...<br />నవంబర్ ఒకటిని మా నెత్తిమీద గుది బండను చేస్తవు<br />దింపుకుందామంటే దినమొక వేషమేస్తవు<br />నీతిలేదు నియ్యతు లేదు<br />పోరా నాయనా ఫో<br /><span style="font-weight:bold;">- కాసుల ప్రతాపరెడ్డి (మాట)</span><br />....<br />వంగుతె మాయం చేద్దమని వీడు<br />పెయ్యి మీది అంగిని దొబ్బినా <br />సోయిలేనోడు వాడు<br />మరె... ఇగేం కల్సుంటరు బిడ్డా ...<br />... ఇదివరకు ఇంటి దొంగలు దోసి తినిరి<br />ఇప్పుడు బైటి దొంగలు బరిబాత జేత్తాండ్రి<br />తెలంగాణ దొంగలుపడ్డ ఇల్లయింది బిడ్డా<br /><span style="font-weight:bold;">- రామా చంద్రమౌళ్లి (ఇల్లంత తెర్లయింది కొడ్కా...)</span><br />....<br />పొట్టి శ్రీరాములు ఆత్మార్పణం<br />ఆంధ్ర రాష్ట్రం నిర్మాణంకై అక్కరకు వస్తే<br />నాలుగు వందల మంది <br />విద్యార్థి పోరగాండ్ల పానాలు తీసినా<br />తెలంగాణా ఇయ్యడానికి అక్కరకు రాలేదేంది?<br />... బిర బిరా క్రిష్ణమ్మ పరుగులిడుతుంటే<br />బంగారు పంటలు మీకు<br />బంజరు భూములు మాకు!<br /><span style="font-weight:bold;">- దొంత భద్రయ్య (తెలంగాణ కావాల్నని మంకుపట్టు పడతం)</span><br />...<br />ముల్కీ రూల్లను పెద్ద మనుషుల ఒప్పందాన్ని <br />బుర్దల తొక్కి విశాలాంధ్ర ఆక్టోపస్ అయింది<br />పచ్చల్ల నమ్ముకుంట అగ్గసగ్గ భూముల బ్యారం బెట్టుకుంట<br />మా భూములను గుంజుకున్నరు<br />అసెంబ్లీ పార్లమెంటు జుడీషియరీ, మీడియాల <br />దురాక్రమణ చేసిన పేరాసైట్స్ ఒకటి రెండు కులాలే<br />మూలవాసులను జినోసైడు చేస్తున్నవి ఈ కులాలే<br /><span style="font-weight:bold;">- గోగు శ్యామల (తెలంగాణ జాతి)</span><br />....<br />క్యా బద్నసీబీ హై హమారీ<br />మా నేల మాక్కాకుండా పోయింది<br />మా కళ్ల ముందే పేకముక్కల్లా పంపిణీ జరుగుతోంది<br />మా నీళ్లు - మా బీళ్లకు దూరమైనాయి<br /><span style="font-weight:bold;">- సయ్యద్ ఖుర్షీద్ (పాకే రహేంగే తెలంగాణా)</span><br />.....<br />అణచివేత, ఆధిపత్యం ఒక రాక్షస క్రీడే<br />అందువల్లే కదా<br />మా మట్టి మానభంగానికి గురైంది<br />మాంసం కొనుక్కుపోయేంత సహజంగా<br />మా నేలతల్లిని అంగట్లో పెట్టి కాజేస్తుంటే<br />మేము యేం చేయాలో చివరకు అదే చేస్తున్నాం కదా!<br /><span style="font-weight:bold;">- నాళేశ్వరం శంకరం (భూమి భవిష్యత్తు)</span><br />.......<br />పోలవరాలు, పోతిరెడ్డిపాడులు, ఓపెన్కాస్ట్లు, సిక్స్టెన్లు<br />ఫ్రీజోన్లు తెలంగాణా తల్లికి ఉరితాళ్ళైతుంటే<br />తెలుగు తల్లీ నీ పాటనే పాడలేను<br />తెలంగాణా తల్లి గుండె గాయాల్ని మరిచిపోలేను<br /><span style="font-weight:bold;">- సహచరి (తల్లీ ... నీ పాట పాడలేను)</span><br /><br />ఇంకా ఈ ఉద్యమ కవితా సంకలనానికి తెలంగాణా రాష్ట్ర గీతంగా పేరు గాంచిన <br />అందశ్రీ ''జయ జయహే తెలంగాణ జననీ జయ కేతనం '', <br />గూడ అంజయ్య రాసిన ''ఎనక ముందు సూసుడేంది రాజన్న ఓ రాజన్న ఎత్తుకో తెలంగాణ జండ రాజన్న ఓ రాజన్న'' పాట,<br /> నందిని సిధారెడ్డి రాసిన ''నాగేటి సాల్లల్ల నా తెలంగాణా నా తెలంగాణా'' <br />పాట అదనపు ఆకర్షణగా నిలిచాయి.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">జాగో ... జగావో<br />తెలంగాణా ఉద్యమ కవిత్వం</span><br /><br /><span style="font-style:italic;">ప్రధాన సంపాదకులు: <br />స్కై బాబ<br />సంపాదకులు:<br />పసునూరి రవీందర్, షాజహానా, గోగు శ్యామల, అన్వర్, వేముగంటి మురళీ కృష్ణ, అన్నవరం దేవేందర్</span><br /><br />187 పేజీలు, వెల: రూ.30/- (ముఫ్ఫై రూపాయలు)<br /><span style="font-weight:bold;"><br />ప్రతులకు:</span> <br />స్కై బాబా<br />10-1-639, చింతల్ బస్తీ,<br />ఖైరతాబాద్, హైదరాబాద్ 400 004<br /><br />ఇమెయిల్:<br />skybaba@ymail.com<br />hcuravinder@gmail.com<br /><br /><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-6457892435293685939?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-355291281541241302010-01-11T07:35:00.002+05:302010-01-11T07:41:11.818+05:30డాక్టర్ సి.నారాయణరెడ్డి నోట ప్రత్యేక తెలంగాణా పాట ....!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S0qIq5Cg9xI/AAAAAAAAAPg/qj0U0RuGWzs/s1600-h/CNR.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S0qIq5Cg9xI/AAAAAAAAAPg/qj0U0RuGWzs/s320/CNR.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425298971568437010" /></a><br /><br />డాక్టర్ సి.నారాయణరెడ్డి నోట ప్రత్యేక తెలంగాణా పాట...<br />నమ్మలేకపోతున్నాను. <br /><br />1969లో తెలంగాణా అంతటా ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమం ఉధృతంగా సాగుతున్న రోజుల్లోనే సమైక్యతకు ఊపునిచ్చే ... '' తెలుగు జాతి మనదీ - నిండుగ వెలుగు జాతి మనదీ...'' అనే గీతం రాసి తెలంగాణా ప్రజల నుంచి తీవ్ర వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొన్న డాక్టర్ 'సినారె' నేడు '' ..తెలంగాణా ఏర్పడి తీరుతుంది, తెలుగు మాట్లాడేవారు వేర్వేరు రాష్ట్రాలుగా వుంటే నష్టమేమీ లేదు '' అన్నారంటే...<br /><br />నిజంగానే నమ్మలేకపోతున్నాను. <br /><br />ఇవాళ్టి ఆంధ్ర జ్యోతిలో వచ్చిన ఆ వార్త చదవగానే ముక్కోటి రతనాల వీణలు ఒక్కసారి లయబద్ధంగా మ్రోగినంత ఆనందం కలిగించింది.<br /><br />సినారే గారూ, <br />తెలంగాణా పై జాతి జనులు నిత్యం పాడుకునే మరో పాట రాసి ఆనాటి పాపానికి ప్రాయశ్చితం చేసుకోవాలి. మీకు జన్మనిచ్చిన తెలంగాణా తల్లి రుణం తీర్చుకోవాలి. ఇది మీకు మా వినయపూర్వక అభ్యర్ధన .<br />.......................<br /><br />ఇదిగోండి ఆ వార్త<br /><br /><span style="font-weight:bold;">చిన్న రాష్ట్రాలతోనే అభివృద్ధి ... తెలంగాణా ఏర్పడి తీరుతుంది : సినారె</span><br /><span style="font-style:italic;"><br />వేములవాడ, జనవరి 10 (ఆన్లైన్)</span><br />చిన్న రాష్ట్రాలతోనే అభివృద్ధి సాధ్యమని జ్ఞానపీఠ అవార్డు గ్రహీత డాక్టర్ సి. నారాయణరెడ్డి అన్నారు. ఆదివారం ఆయన కరీంనగర్ జిల్లా వేములవాడలో విలేఖరులతో మాట్లాడుతూ తెలంగాణ రాష్ట్ర డిమాండ్ ఈనాటిది కాదనీ, దశాబ్దాలుగా ప్రజల ఆకాంక్ష, ప్రజలందరి ఏకగ్రీవ కోరిక అని చెప్పారు.<br /><br />భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాలుగా వుండాలన్న ప్రతిపాదనలో భాగంగా ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పాటు చేశారని, అయితే తెలుగు మాట్లాడేవారు వేర్వేరు రాష్ట్రాలుగా వుంటే నష్టమేమీ లేదన్నారు. <br /><br />ఎన్డిఎ హయాంలో కొత్తగా ఏర్పడిన మూడు చిన్న రాష్ట్రాలు ఎంతో అభివృద్ధి సాధించాయని, చిన్న రాష్ట్రాల వల్ల ఆర్థికంగా, రాజకీయంగా, పరిపాలనాపరంగా స్వయం సమృద్ధికి అవకాశం వుంటుందని చెప్పారు. <br /><br />ప్రాంతాల మధ్య వైషమ్యాలు అవసరం లేదని, ఒక ప్రాంతం వారు మరో ప్రాంతం వారిని దూషించడం సరైంది కాదని అన్నారు. <br />'' తెలంగాణ నాది, రాయలసీమ నాది, కోస్తా నాది....'' అన్న పాట ఎన్టీఆర్ కోరిక మేరకు రాశానని, నాటి పరిస్థితులు నేడు లేవని, ఇప్పుడు ఏ ప్రాంతం వారు ఆ ప్రాంతం కోరుకుంటున్నారని సినారె అన్నారు. <br /><br /><span style="font-style:italic;">- ఆంధ్రజ్యోతి 11 జనవరి 2010 సౌజన్యంతో</span><br /><br />....................................................<br /><br />జయహో తెలంగాణా జయహో!<br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-35529128154124130?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-45455825432799439572010-01-05T08:37:00.004+05:302010-01-05T08:47:37.679+05:30'' జై సమైక్యాంధ్ర! '' నినాదంలో సీమాంధ్రలు తప్ప తెలంగాణా ఎక్కడుంది?.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S0KtkUnpDII/AAAAAAAAAPA/7JNO2nC9lVw/s1600-h/Andhra+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 302px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/S0KtkUnpDII/AAAAAAAAAPA/7JNO2nC9lVw/s320/Andhra+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423087740829371522" /></a><br />'' జై తెలంగాణా'' నినాదానికి - పోటీగా - గత డిసెంబర్ 10 నుంచి ''జై సమైక్యాంధ్ర'' నినాదం హాడావిడిగా తెరమీదకు వచ్చింది!<br /> <br />లోగడ <span style="font-weight:bold;">''జై ఆంధ్ర!''</span>, <br />''జై గ్రేటర్ రాయలసీమ!'' <br />నినాదాలు విన్నాం కానీ ఎప్పుడూ ఈ ''<span style="font-weight:bold;"> జై సమైక్యాంధ్ర!</span> '' నినాదం వినలేదు. <br /><br />1952లో ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్ర ఉద్యమం, 1972లో జై ఆంధ్ర ఉద్యమం తప్ప సమైక్యాంధ్ర పేరుతో ఎప్పుడూ ఏ ఉద్యమమూ జరుగలేదు.<br /><br />ఇంతకీ ''జై సమైక్యాంధ్ర'' అంటే అర్థం ఏమిటి?<br />ఆంధ్ర - రాయలసీమ ప్రాంతాలు సమైక్యంగా వుండాలనేనా?<br />ఆ నినాదంలో అదే ధ్వనిస్తోంది! <br /><br />1953లో పొట్టి శ్రీరాములు బలిదానంతో ఏర్పడింది ఆంధ్ర రాయల సీమ ప్రాంతాలతో కూడిన '' <span style="font-weight:bold;">ఆంధ్ర</span> '' రాష్ట్రమే కదా!<br /><br />అందువల్ల ''జై ఆంధ్ర'' అన్నా, ''జై సమైక్యాంధ్ర'' అన్నా ఆంధ్ర, రాయల సీమ ప్రాంతాలే ధ్వనిస్తాయి తప్ప తెలంగాణా మాత్రం కాదు. <br /><br />1956లో ఆంధ్ర - తెలంగాణా ప్రాంతాలు కలిసి ''ఆంధ్ర ప్రదేశ్'' రాష్ట్రంగా అవతరించాయి. <br />దరిమిలా చేస్తే గీస్తే ''జై సమైక్యాంధ్రప్రదేశ్'' అంటూ నినాదం చేయాలి గానీ జై సమైక్యాంధ్ర అని నినదించడం వల్ల ఆశించిన భావం రాదు.<br /><br />ఎన్టివీ వారు నిన్న రాత్రి విద్యార్థులతో నిర్వహించిన చర్చలో ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ ప్రతినిధి అజయ్ వేసిన ప్రశ్న ఇది. <br /><br />నిజానికి 1956లో ఈ రెండు రాష్ట్రాలూ విలీనమవుతున్నప్పుడు కొత్త సమైక్య రాష్ట్రానికి ముందుగా అనుకున్న పేరు ''ఆంధ్ర తెలంగాణా రాష్ట్రం''<br /><br />ఢిల్లీలో ఒప్పందం కుదుర్చుకుని హైదరాబాద్లో అడుగుపెట్టే లోపే ఆంధ్ర తెలంగాణా రాష్ట్రం కాస్తా ఆంధ్రప్రదేశ్గా మారిపోయింది. ఆంధ్రా నాయకులకు ఈ సంకరజాతి పేరే బాగా నచ్చింది. తెలంగాణా పేరంటేనే వారికి అప్పటినుంచే చిన్నచూపు.<br /> <br />''ప్రదేశ్ '' అనేది తెలుగు పదం కాదు. <br />హిందీ పదం. <br />ప్రదేశ్ అన్న ఆ దిక్కుమాలిన పదాన్ని అరువు తెచ్చుకోవడంతోనే మనం తెలుగుదనాన్ని, తెలుగు స్వాభిమానాన్ని, తెలుగు ఆత్మగౌరవాన్ని కోల్పోయాం.<br /><br />మొదట్లో ఆంధ్ర రాయలసీమ రాష్ట్రాలతో కలిసి ఏర్పడిన ''ఆంధ్ర రాష్ట్రం'' లో చక్కని తెలుగుదనం వుంది !<br />తెలంగాణా అన్న పేరులో తేనెలొలికే చిక్కని తెలుగుదనం వుంది !!<br />తెలంగాణము అంటే తెలుగు వాళ్లు నివసించే ప్రాంతం అని అర్థం (ఆణెము=నివాసము).<br /><br />కానీ ఆ రెండూ కాదని "ఆంధ్రప్రదేశ్" అన్న హైబ్రీడ్ పేరు ఎవరికి ఎందుకు నచ్చిందో తెలియదు. <br />తమిళనాడు, కర్ణాటక, ఒరిస్సా వంటి మన ఇరుగు పొరుగు రాష్ట్రాలకు లేని హిందీ/ఢిల్లీ బానిసత్వం మనకెందుకో అర్థంకాదు. <br /><br />తొలి భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రంగా గొప్పలు చెప్పుకోవడమే గానీ ఇప్పటికీ మన రాష్ట్రంలో అధికార భాషగా తెలుగును మనమే పూర్తిగా అమలు చేసుకోలేని దౌర్భాగ్య స్థితిలో వున్నాం. మన నేతలకు మెక్కడం మీద వున్న యావ తెలుగు భాషను అభివృద్ధిపరచడం మీద లేదు గాక లేదు. <br />తమిళనాడును చూసైనా మన పెద్దలకు బుద్ది తెచ్చుకోరు. <br /><br />ఇంకెందుండీ భాష పేరిట ఈ మేడిపండు సమైక్యత?<br /><br />మనం రెండు రాష్ట్రాలుగా విడిపోయినప్పుడే - <br />మన తెలుగు భాష, తెలుగు సంస్కృతి, తెలుగు ఔన్నత్యం రెండు రాష్ట్రాల్లో పోటీ పడి దేదీప్యమానంగా వెలుగొందుతాయి. ఇది తథ్యం. <br /><br />అందుకే సామరస్యంగా, మనస్ఫూర్తిగా అర్థవంతంగా నినదిద్దాం....<br /><br />జై సమైక్యాంధ్ర (సీమాంధ్ర) !!<br />జై తెలంగాణా !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-4545582543279943957?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-76757319778588207492010-01-02T06:09:00.007+05:302010-01-02T06:42:09.358+05:30తెలంగాణా నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలు<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sz6XclzW00I/AAAAAAAAAO4/K3drnekh0Mw/s1600-h/2010+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sz6XclzW00I/AAAAAAAAAO4/K3drnekh0Mw/s320/2010+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421937518840304450" /></a><br /><br />ఆంధ్ర ప్రదేశ్ కు సంభందించినంత వరకు 2010 కచ్చితంగా "తెలంగాణా నామ" సంవత్సరమే ! <br /><br />స్వేచ్చా స్వాతంత్ర్యాల కోసం ,<br />స్వయం పాలన కోసం ,<br />ఆత్మ గౌరవం కోసం ,<br />అస్తిత్వం కోసం తెలంగాణా ప్రజలు శతాబ్దాలుగా పరితపిస్తున్నారు .<br /><br />1947 ఆగస్ట్ 15 తొలి స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ తీపి అనుభూతి తెలంగాణా ప్రజలకు తెలియదు. అప్పుడు వారు నిరంకుశ నిజాం సైన్యంతో , రజాకార్లతో జీవన్మరణ సాయుధ పోరాటం చేస్తున్నారు . <br /><br />1948 సెప్టెంబర్ సైనిక చర్య నిజంగా తెలంగాణాను విముక్తం చేసిందో , వారు సాధించిన విజయాలను , వారి ఆకాంక్షలను చిదిమేసిందో ఇంకా చర్చనీయాంశమే . <br /><br />అటు -<br />ప్రజల చేతుల్లో శత్రువుగా చావాల్సిన లేదా దేశం విడిచి పారిపోవాల్సిన "తర తరాల బూజు నిజం రాజు " హిజ్ ఎక్సలెన్సీ హై నెస్ గా " రాజ ప్రముఖ్ " గా గౌరవాన్నీ , భారత ప్రభుత్వ రక్షణను , రాజ భరణాలనూ పొందుతూ దర్జాగా బతికితే . <br /><br />ఇటు -<br />తెలంగాణా పోరాట యోధులు జైళ్ళల్లో మగ్గాల్సి వచ్చింది . వారు పేద రైతులకు పంచిన లక్షలాది ఎకరాల భూమి తిరిగి జాగిర్దార్ల పరమైంది . రాష్ట్రం తిరిగి ప్రజా వ్యతిరేకుల హస్తగతమైంది. <br /><br />1948 నుంచీ 1952 వరకూ తెలంగాణలో సాగింది స్వపరిపాలన కాదు దాదాపు పరాయి మిలిటరీ పాలన .<br /><br />ఆ తరువాత తెలంగాణలో తొలిసారిగా (1952) ప్రజాస్వామిక ఎన్నికలు జరిగి, ప్రజా ప్రభుత్వం ఏర్పడి, తెలంగాణా ప్రజలు <span style="font-weight:bold;">పట్టుమని నాలుగేళ్లయినా</span> స్వపరిపాలన , స్వేచ్చా స్వాతంత్ర్యాల రుచి చూడక ముందే మళ్ళీ వారి నోట్లో దుమ్ము కొట్టారు . <br /><br />1956 లో <span style="font-weight:bold;">"మీది తెలుగే - మాది తెలుగే "</span> అనే జిత్తులమారి నినాదం తో , <br />దగాకోరు ఒప్పందాలతో రెండు రాష్ట్రాల విలీనం జరిగి తెలంగాణా తిరిగి తన అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయింది . <br /><br />తెలంగాణా ప్రజలు తమ నేలమీద తామే కాన్దీశీకుల్లా ... ఇంకొకరి దయధర్మాలతో బిక్కు బిక్కు మంటూ బతుకీడ్వాల్సిన దుస్తితి ఏర్పడింది .<br /> <br />విలీనమప్పుడు కుదుర్చు కున్న దగుల్భాజీ ఒప్పందాలన్నీ ఎలా ఉల్లంఘనకు గురయ్యాయో , తెలంగాణా నిధులూ , నీళ్ళూ , వనరులూ , ఉద్యోగాలూ ఎలా దోపిడీకి గురయ్యాయో , తెలంగాణా ప్రజల భాషా సంస్కృతులు , చరిత్ర ఏవిధంగా అవహేళనకు గురయ్యాయో మళ్ళీ ప్రస్తావించాల్సిన అవసరం లేదు .<br /><br />తెలంగాణా ఇప్పుడు <br />స్వాతంత్ర్యం కోసం, స్వాభిమానం కోసం, ఆత్మగౌరవం కోసం , న్యాయం కోసం , అస్తిత్వం కోసం పరితపిస్తోంది . అణువణువునా జ్వలిస్తోంది .<br /><br />తెలంగాణా ప్రజలు "తమ రాష్ట్రం తమకు కావాలని , తమ నిధులు , తమ వనరులు , తమ ఉద్యోగాలు తమకు దక్కాలని ...నీళ్ళలో తమ వాటా తమకు సక్రమంగా రావాలని , తమ భాషా సంస్కృతులకూ చరిత్రకూ సముచిత గౌరవం వుండాలని కోరుకుంటున్నారు ... తప్ప ఇతర్ల సొమ్మును ఏమీ ఆశించడం లేదు . <br /><br />న్యాయం తెలంగాణా ప్రజల పక్షాన వుంది .<br /><br />తెలంగానాది ధర్మ యుద్ధం . ధర్మం చర ... సత్యం వద ...! <br /><br />తెలంగాణా ప్రజల చిరకాల స్వప్నం త్వరలోనే నెరవేరుతుంది .<br /><br />ప్రాంతాలకు , పక్షపాతాలకు , స్వార్ధానికి , అవకాశవాదానికి అతీతంగా నీతీ నిజాయితీ పరులైన తెలుగువాల్లంతా తెలంగాణా పోరాటానికి సంఘీభావం తెలపాలి .<br /><br />సర్వే జనా సుఖినో భవంతు. <br />అందరికీ తెలంగాణా నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలు <br /><br />జై తెలంగాణా !<br />జై జై తెలంగాణా !!<br />……………….<br /><br />తెలంగాణ వేరైతే<br />దేశానికి ఆపత్తా?<br />తెలంగాణ వేరైతే<br />తెలుగుబాస మరుస్తారా?<br />……………………. <a href="http://uyyaala.blogspot.com/2009/12/blog-post_13.html"> ప్రజాకవి కాళోజీ</a><br /><br /><br /><br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-7675731977858820749?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-39321289432057478202009-12-25T06:31:00.005+05:302009-12-25T06:48:33.251+05:30తెలంగాణా, ఆంధ్ర లకూ - తూర్పు, పశ్చిమ జర్మనీ లకూ మధ్య నున్న తేడా ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SzQPH3YJ0FI/AAAAAAAAANM/-msU33wgbW4/s1600-h/T+Goda+25122009+E+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 184px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SzQPH3YJ0FI/AAAAAAAAANM/-msU33wgbW4/s320/T+Goda+25122009+E+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418972879432306770" /></a><br /><br />తెలంగాణా రాష్ట్ర ఏర్పాటు సమస్య గురించిన చర్చల్లో తరచూ తూర్పు పశ్చిమ జర్మనీల ప్రస్తావన విన వస్తోంది. రెండు జర్మనీల మధ్య నిర్మించిన దుర్భేధ్యమైన బెర్లిన్ గోడను కొన్నాళ్ల క్రిందట కూల్చేశారు. అవి రెండూ తిరిగి ఒకే దేశంగా మారిపోయాయి. దేశాలే కలసి పోతుంటే రాష్ట్రాలను విడదీయడమేమిటని కొందరు ప్రశ్నిస్తున్నారు. <br /><br />నిజానికి తూర్పు, పశ్చిమ జర్మనీ దేశాలు మొదటి నుంచీ ఒకే (జర్మనీ) దేశంగా వుండేవి. ఇతర దేశాలను కబళించాలని ఉవ్విళ్లూరిన ఆ దేశం రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో తనే మట్టి కరచి నిట్టనిలువునా చీలిపోయింది. ఒక ముక్క అమెరికా ఆధిపత్యంలోకి, మరో ముక్క సోవియట్ రష్యా ఆధీనంలోకి వెళ్లాయి. సొవియట్ రష్యా పతనం తరువాత ఆ రెండు ముక్కలూ తిరిగి ఒక్కటయ్యాయి.<br /><br />జర్మనీ పరిస్థితి వేరు, ఆంధ్ర తెలంగాణాల పరిస్థితివేరు. <br />ఆంధ్ర తెలంగాణా ప్రాంతాలు ఆది నుంచీ వివిధ రాజుల ఏలుబడిలో... విభిన్న రాజ్యాలుగా వున్నాయే తప్ప సంపూర్ణంగా ఒకే దేశంగాగానీ, ఒకే రాష్ట్రంగా గానీ ఎన్నడూ లేవు. <br /><br />మరీ ముఖ్యంగా గత మూడునాలుగు వందల సంవత్సరాలు ... ఆంధ్ర ప్రాంతం - బ్రిటీషు పరిపాలన కింద, <br />తెలంగాణా ప్రాంతం - మహ్మదీయ పరిపాలన కింద వుండటంతో ఈ ఇరు ప్రాంతాల భాషా సంస్కృతులు భిన్నంగా మారిపోయాయి. అభివృద్ధి, చదువు సంధ్యలు, ఆచారవ్యవహారాలు, సంస్కృతి, పండుగలు పబ్బాలు, నాగరికత అన్నింటిలో ఎన్నో తేడాలు చోటుచేసుకున్నాయి. <br /><br />పైకి తెలుగు భాష ఒక్కటే అయినా ఒక ప్రాంతపు యాస మరొక ప్రాంతానికి అర్థంకానంత జటిలంగా తయారైంది. పరస్పర సంబంధాలను పటిష్టపరిచేందుకు భాష ఏమాత్రం దోహదం చేయలేదు. పైగా ఒక ప్రాంతపు యాస అంటే మరొక ప్రాంతానికి ఎంతో చులకన. సినిమాల్లో తమ భాషని కేవలం విలన్లకీ, బఫూన్లకీ పరిమితం చేసి అవహేళన చేస్తుంటే తెలంగాణా ప్రజలు మండిపోవడం, లేదా ఆత్మన్యూనతతో కృంగిపోవడం తెలిసిందే.<br /><br />ఈ కారణాలవల్ల భాష పేరిట ఆంధ్ర తెలంగాణా ప్రాంతాలను బలవంతంగా ఏకం చేసినా రెండు ప్రాంతాలూ మానసికంగా ఒకటి కాలేకపోయాయి. <br />దానికి తోడు ఉద్యోగాలు, వనరులు, నీరు, నిధులు మొదలైన వాటి పంపిణీలో జరిగిన అన్యాయం, వివక్ష; రాజకీయ నాయకుల స్వార్థం, అవకాశవాదం, పక్షపాత ధోరణి, అట్లాగే పత్రికలూ, మీడియా, విద్యారంగం మీద ఒకే ప్రాంతపు గుత్తాధిపత్యం రెండు ప్రాంతాలు ఒక్కటి అ య్యేందుకు వీలు లేకుండా కనిపించని ఇనుప గోడల్ని నిర్మించాయి. <br /><br />ఇవి ఏకమై అర్థ శతాబ్ధం గడచినా ఆంధ్ర ఆంధ్ర గానే తెలంగాణా తెలంగాణా గానే మిగిలిపోయాయి తప్ప ఒక్కటి కాలేకపోయాయి. పరస్పర అనుమానాలు, అవమానాలు, అవహేళనలు, వివక్ష అట్లాగే కొనసాగుతున్నాయి. <br /><br />ఈ వాస్తవాలన్నీ విస్మరించి తెలుగు జాతి అనే భావనని ఎంత రాజేసినా ఇవాళ తెలంగాణా ప్రాంతం ఏమాత్రం స్పందించే స్థితిలో లేదు. <br /><br />ఒక ప్రాంతం మాత్రమే కోరుకుంటే సమైక్యత సాకారం కాదు. <br />ఉభయ జర్మనీలు రెండూ కోరుకున్నాయి కాబట్టే అక్కడ బెర్లిన్ గోడ కూలిపోయింది.<br /><br />ఇక్కడ భౌతికంగా ఏ గోడా లేకపోయినా రెండు ప్రాంతాలూ ఒకటి కాలేకపోతున్నాయి. <br />ఈ కనిపించని గోడను కూల్చడం ఇక సాధ్యమయ్యే పనికాదు.<br /><br />తెలంగాణా తెలుగు జాతిగా కంటే తెలంగాణా జాతిగా మారిపోయింది. <br />తెలుగు జాతి పేరిట ఆంధ్ర ఆధిపత్యం కింద నలిగిపోవడం కంటే స్వతంత్ర జాతిగా తన ఉనికిని తను, తన అస్తిత్వాన్ని తను, తన ఆత్మగౌరవాన్ని తను కాపాడుకోవాలని తెలంగాణా తహతహలాడుతోంది. <br /><br />ఈ పరిస్థితిని జర్మనీతో పోల్చడం కంటే, రష్యాలోంచి విడిపోయిన ఉజ్భెకిస్థాన్, తజకిస్థాన్, కిర్గిస్థాన్, ఉక్రేనియా, జార్జియా వంటి దేశాలతో పోల్చడం సబబుగా వుంటుంది. <br />అరవై సంవత్సరాలు అవన్నీ సొవియట్ రష్యా పేరిట ఒకే గొడుగు కింద వున్నప్పటికీ ఒకే జాతిగా మాత్రం మారలేక పోయాయి. 60 సంవత్సరాల అనంతరం వేటికవిగా విడిపోయాయి.<br /> <br />జాతులు విముక్తిని కోరుకుంటాయి. <br />తెలంగాణా కూడా విముక్తిని కోరుకుంటోంది. <br /><br />కాబట్టి ఆంధ్ర తెలంగాణాలు కూడా విడిపోయి మానసికంగా కలసి వుండేందుకు ప్రయత్నిస్తేనే రెండు ప్రాంతాలకూ మంచిది. <br />కలసి వుంటే ఒక ప్రాంతానికే సుఖం రెండో ప్రాంతానికి తీరని దుఃఖమే. <br /><br />కేవలం ఒక్క ప్రాంతం మాత్రమే ఎంత బలంగా కోరుకున్నా అది సమైక్యత కాదు కాక కాదు. <br />యాసిడ్ సీసా చూపించి, దౌర్జన్యం చేసి ఎవరైనా ఎదుటి వ్యక్తి ప్రేమను ఎలా పొందగలరు?<br /> <br />కాబట్టి ఉభయ ప్రాంతాల్లో శాంతియుత వాతావరణం శాశ్వతంగా నెలకొనాలంటే ఆంధ్ర తెలంగాణాలు తక్షణమే విడిపోవాలి. <br />కావలిస్తే మరో వంద సంవత్సరాల తరువాత ... ఉభయ ప్రాంతాలూ సర్వతోముఖ అభివృద్ధి సాధించిన అనంతరం సంతోషంగా, సమఉజ్జీలుగా మమేకం కావొచ్చు. <br /><br />సర్వేజనా సుఖినోభవంతు.<br />జై తెలంగాణా! జై ఆంధ్రా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3932128943205747820?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-49375416687789062792009-12-22T07:29:00.005+05:302009-12-22T07:55:37.703+05:30తెలంగాణా : గాంధీ, నెహూృల ఆత్మఘోష !<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SzAq831OP4I/AAAAAAAAANE/GK5C8mhRKus/s1600-h/Gandhi+Nehru.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SzAq831OP4I/AAAAAAAAANE/GK5C8mhRKus/s320/Gandhi+Nehru.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417877576994406274" /></a><br /><span style="font-weight:bold;"><br />తెలంగాణా : గాంధీ, నెహూృల ఆత్మఘోష !</span><br /><br />(... మహాత్మా గాంధీ హఠాత్తుగా నిరాహార దీక్షకు దిగారన్న వార్తతో అంతవరకూ ప్రశాంతంగా వున్న స్వర్గలోకంలో ఒక్కసారిగా అ లజడి చెలరేగింది. <br />జవహర్లాల్ నెహూృ హడావిడిగా దీక్షా శిబిరం వద్దకు చేరుకుని ఇక్కడ కూడా ఇదేం రామాయణమని గాంధీజీని మందలించబోయారు. <br />'నిరాహార దీక్షే' కాదు ''మౌనవ్రతం'' కూడా చేస్తున్నానని గాంధీజీ సైగ చేయడంతో చేసేదేంలేక ఆయన పక్కనే చేతులు కట్టుకుని కూర్చున్నారు. <br />ఇరవైనాలుగు గంటల అనంతరం ఆవేశం చల్లారి, మనసు కుదుటపడ్డ తరువాత తనంతటతానుగా దీక్ష విరమించారు గాంధీజీ. <br />''జవహర్'' అని ఆప్యాయంగా పిలుస్తూ నెహూృ భుజం మీద చేయివేశారు. ఆ చల్లని స్పర్శకు పరవశించిపోయారు నెహూృజీ. వారి మధ్య సంభాషణ ఇలా సాగింది:) <br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> ఆంధ్రప్రదేశ్లో జరుగుతున్న గొడవను చూస్తుంటే నా హృదయం ముక్కలవుతోంది జవహర్.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> రాష్ట్ర విభజన తప్పంటారా బాపూ?<br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> లేదు జవహర్. రాష్ట్ర విభజన అనే అతి చిన్న సమస్యకు - దేశ విభజన స్థాయిలో రెచ్చిపోయి ఇలా <span style="font-weight:bold;">దెబ్బలాడుకోవడం మాత్రం ముమ్మాటికీ తప్పే కదా!<br /><br />నెహూృ:</span> నిజమే బాపూ. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> కూర్చుని చర్చించుకుంటే - ఒక్క పూటలో తేలిపోయే చిన్న సమస్యకు ఇంత గొడవ దేనికి జవహర్? మూర్ఖుల్లా, మొండిగా ప్రవర్తిస్తున్నారేమిటి తెలుగువాళ్లు? ఈ నిరాహార దీక్షల తంతేమిటి? ఈ బందులూ, ఆస్తుల విధ్వంసాలూ, దహనకాండలూ దేనికోసం? ఒకరు విడిపోతామంటుంటే మరొకరు టాఠ్ వీల్లేదు సమైక్యంగా మా కింద పడివుండాల్సిందే అనడమేమిటి? <br /><span style="font-weight:bold;"> <br />నెహూృ:</span> అవును బాపూ. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> మన దేశం పరిథిలో ఎన్ని కొత్త రాష్ట్రాలు ఏర్పడితే మాత్రం ఎవరికేం నష్టం జవహర్? ప్రజలకు పరిపాలన మరింత చేరువవుతుందని సంతోషించాల్సింది పోయి ఇట్లా తన్నుకు చస్తున్నారెందుకు? <br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> నాకు కూడా అదే అర్థం కావడంలేదు బాపూ. అయితే ఇందులో నా తప్పు కూడా వుంది.<br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> నీ తప్పా?!<br /><span style="font-weight:bold;"><br />నెహూృ:</span> అవును బాపూ! ప్రజల ఆకాంక్షలు విస్మరించి ''తెలంగాణా'' విషయంలోనూ, ప్రజల ఆకాంక్షలు పట్టించుకోబోయి ''కశ్మీర్'' విషయంలోనూ నేను రెండు పొరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకున్నాను. వాటి ఫలితమే ఈ రావణ కాష్టాలు!<br /><span style="font-weight:bold;"><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> బాధపడకు జవహర్. ఆ మాట కొస్తే తెలంగాణా విషయంలో నీతో పాటు నేనూ తప్పు చేశాను.<br /> <br />నెహూృ:</span> ?! <br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> నిజాం సంస్థానాన్ని భారత జాతీయోద్యమం నుంచి మినహాయించి మనం తెలంగాణా ప్రజలకు దూరంగా వుండటం ఘోరమైన చారిత్రక తప్పిదం కదా. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> నిజమే బాపూ.<br /> <br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> పాపం తెలంగాణా ప్రజలు నిజాం నిరంకుశ పాలనలో, దొరల రజాకార్ల దుర్మార్గాలకు విలవిల లాడుతున్నా కూడా మనం ఎన్నడూ పట్టించుకోలేదు. వారికోసం ఏ పోరాటమూ చేయలేదు. కనీసం తెలంగాణాలో నేరుగా ఒక్క స్వాతంత్య్రోద్యమ సభ అయినా నిర్వహించలేదు. 1947లో మనం ఎర్రకోట మీద త్రివర్ణ పతాకం ఎగురవేసి సంబరాలు జరుపుకుంటున్నప్పుడు కూడా పాపం తెలంగాణా ప్రజలు తమ విముక్తి కోసం తామే ఒంటరిగా జీవన్మరణ సాయుధపోరాటం చేస్తుండిపోయారు. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />నెహూృ:</span> అవును బాపూ. తెలంగాణా ప్రజలకు మనం మొదటినుంచీ ద్రోహం చేస్తూనే వచ్చాం. వాళ్లు జాగిర్దార్లను, భూస్వాముల్ని ఊళ్లల్లోంచి తరిమేసి లక్షలాది ఎకరాల భూముల్ని స్వాధీనం చేసుకుని బడుగు వర్గాలకు చక్కగా పంచిపెడితే మనం సైనిక చర్య పేరిట నిజాంను లొంగదీసుకుని ఆ భూములన్నీ తిరిగి భూస్వాములకే అప్పగించాం. తెలంగాణా ప్రజలను శాశ్వత బానిసత్వంలోకి నెట్టివేశాం.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> తెలంగాణా ప్రజలను రాచి రంపాన పెట్టిన నిజాం నవాబుకు మాత్రం భారత ప్రభుత్వం తరపున ''రాజ్ప్రముఖ్'' అన్న బిరుదునూ, అతని ఆస్తులకు రక్షణనూ, ఏడాదికి కోట్లాది రూపాయల రాజభరణాన్నీ ఇచ్చి సత్కరించాం. వాడు చచ్చేవరకూ ఊడిగం చేశాం. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> దాస్య విముక్తి అనంతరం కనీసం స్వతంత్ర భారతంలో వాళ్ల హైదరాబాద్ రాష్ట్రాన్ని అట్లాగే కొనసాగనివ్వకుండా భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాల పేరుతో వాళ్లని దెబ్బతీశాం.<br /> <br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> ఇది మాత్రం నువ్వు పూర్తిగా తెలిసి చేసిన తప్పు జవహర్.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> ఒప్పుకుంటున్నాను బాపూ. అందుకు నేను కుమిలిపోని రోజంటూ లేదు. ఆంధ్ర నాయకులు చాలా చాల్బాజ్గాళ్లని నాకు మద్రాస్ రాష్ట్ర విభజనప్పుడే తెలిసింది. ఆంధ్ర రాష్ట్రంతో పాటు మాకు మద్రాస్లో కూడా భాగం కావాలంటూ పట్టుబట్టి పొట్టి శ్రీరాములును వాళ్లే బలితీసుకుని నన్ను బదనాం చేశారు. ఆంధ్ర రాష్ట్రానికి రాయలసీమలోని కర్నూలును రాజధాని చేయడం, దానిని అభివృద్ధిపరచడం కోస్తా నేతలకు ఇష్టంలేకుండేది. వాళ్ల కన్ను అప్పటికే అన్నివిధాలా అభివృద్ధి చెందిన హైదరాబాద్ నగరం మీద పడింది. దాంతో నానా హంగామా చేసి, మాయమాటలు చెప్పి తెలంగాణా నేతల్నే కాదు నన్ను కూడా బుట్టలో పడేసుకున్నారు.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> వియ్యానికైనా కయ్యానికైనా సమవుజ్జీలు కావాలి కదా జవహర్. తెలంగాణా నిజాం పాలనలో భూస్వాములు, పటేల్ పట్వారీలు, అగ్రకులాల దాష్టీకంలో నలిగి పోయివుంది. సామాన్య జనం సర్వభ్రష్టులై పోయి వున్నారు. చదువు సంధ్యలు లేక, ఆర్థికంగా కుంగిపోయి తెలంగాణా ప్రజలు అ ల్లాడుతున్నారు. అట్లాంటి వాళ్లకు ఎదిగేందుకు చేయూత నివ్వాల్సిందిపోయి ...<br /><span style="font-weight:bold;"><br />నెహూృ:</span> తప్పు చేశాను బాపూ, తప్పు చేశాను. ఫజల్ అ లీ కమిషన్ మొత్తుకుంటూనే వుంది. అయినా పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం, ముల్కీ రూల్స్, ముఖ్యమంత్రి - ఉపముఖ్యమంత్రి పదవులు అంటూ నానా నక్కవినయాలూ ప్రదర్శించి నన్నే మోసం చేశారు. ఆనాడే అన్నాను బాపూ ... ''ఒక కొంటె కుర్రాడి చేతిలో అమాయకురాలైన అమ్మాయిని పెడుతున్నాం. వాళ్ల సంసారం ఎలా సాగుతుందా అని భయంగా వుంది. ఒకవేళ పొరపొచ్చాలొస్తే సామరస్యంగా విడిపోవాలి.'' అని కానీ వింటేనా. 1969లో పెద్ద ఎత్తున గొడవ చేసినా 370 మందిని చంపి మరీ తెలంగాణా ప్రజల ఆకాంక్షని, అస్తిత్వ ఆరాటాన్ని అణిచివేశారు. తిరిగి ఇవాళా అదే పని చేస్తున్నారు. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> కాంగ్రెస్ పార్టీ 2004 నుంచీ ఎన్నికల మానిఫెస్టోలో పెట్టి మరీ తెలంగాణాకు అనుకూలంగా వాగ్దానాలు చేస్తూనే వుంది. తెలుగుదేశం కూడా తెలంగాణాకు అనుకూలంగా నిర్ణయం తీసుకుంది. ప్రజారాజ్యం పార్టీ కూడా సామాజిక తెలంగాణా అంది. మీరు తీర్మానం పెట్టండి మేం బలపరుస్తాం అంది. అఖిల పక్ష సమావేశంలో అన్ని పార్టీలూ బాహాటంగా హామీలు గుప్పించాయి. సోనియా గాంధీకి నిర్ణయాధికారాన్ని అప్పగించాయి. తీరా నిర్ణయం ప్రకటించగానే అన్ని పార్టీలూ రాత్రికి రాత్రే ప్లేటు ఫిరాయించి సమైక్య రాగాలాపన చేయడం నయవంచన కదా జవహర్. నేను ఆనాడు సత్యం కోసం ఎంత తపించాను. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> ఇప్పుడు సత్యం ఎక్కడ వుంది బాపూ. దేశం అంతా స్వార్థంతో, లంచగొండి తనంతో అన్యాయాలతో లుకలుక లాడుతోంది. రాజకీయాలు లత్తకోరు వ్యాపారంగా మారాయి. ఎవ్వడూ మాట మీద కట్టుబడి వుండడం లేదు. జెండాలు వేరైనా అందరి ఎజెండాలు ఒక్కటే అదే స్వార్థం. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> మరి ప్రజలు ఈ అసత్యాన్ని, అధర్మాన్ని, అన్యాయాన్ని ఎందుకు ఎదిరించడంలేదు? నిన్నటి వరకు తెలంగాణాకు అనుకూలంగా తీర్మానాలు చేసి ఇప్పుడు సమైక్యత గురించి చిలుకు పలుకులు పలుకుతుంటే ఎందుకు నిలదీయడం లేదు?<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> ఈ విష సంస్కృతికి చాలామంది బానిసలై పొయారు బాపూ. అందుకే చెడు అని తెలిసినా తమ స్వార్థానికి ఉపయోగపడుతుందనుకున్నప్పుడు సిగ్గుఎగ్గులేకుండా సమర్థిస్తున్నారు. మొండి వాదనలు చేస్తున్నారు. గుండాయిజమే నేటి నిజంగా మారిపోతోంది. మీరు చూపిన నిరాహార దీక్షలు దుర్మార్గుల, మూర్ఖుల, అవినీతిపరుల, అక్రమార్కుల చేతుల్లో శకుని పాచికల్లా మారి అపహాస్యం పాలవుతున్నాయి.<br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> అవును జవహర్. నిన్న ఖద్దరు ధరించి జాతీయ జండా పట్టుకుని విజయవాడలో హైక్లాస్ నిరాహారదీక్షా ప్రహసనాన్ని కొనసాగించి... ఇవాళ హఠాత్తుగా జండా లేకుండా జర్కిన్ ధరించి దొంగలా నిమ్స్లో దూరిన లావుపాటి నా అనుచరుణ్ని చూసిన తరువాత నా మనసు వికలమయ్యే నేను ఇందాక దీక్ష చేశాను. అట్లాంటి వ్యక్తులకు కూడా జనం జై కొట్టడం, అతని తరపున సిగ్గులేకుండా నిలబడటం, వాదించడం చాలా మనస్తాపం కలిగిస్తోంది. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> ఆనాడు మీరు హింసా మార్గం అవలంభించాడని భగత్ సింగ్ అంతటి వాణ్నే ఖండించారు. కానీ ఇప్పుడు ఎవ్వరిలోనూ అట్లాంటి నిజాయితీ, ధైర్యం లేవు బాపూ.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">గాంధీ:</span> ఇలా అయితే నా దేశం ఏమైపోతుంది జవహర్.<br /><span style="font-weight:bold;"><br />నెహూృ:</span> ఇంక మీరు అటు వైపు తొంగి చూడకండి బాపూ. నేను కూడా చూడను. చూస్తే అక్కడి అమాయక జనంలా ఆత్మహత్యలు చేసుకోవాల్సి వస్తుంది. లేదంటే గుండె ఆగి అర్థంతరంగా చావాల్సి వస్తుంది!<br /><span style="font-weight:bold;"><br />గాంధీ:</span> అంతేనంటావా జవహర్.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ:</span> అంతే బాపూ. <br /><br />...........<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఈశ్వర్ అల్లా తేరే నామ్<br />సబ్ కో సన్మతి దే భగవాన్<br />సారా జగ తేరీ సంతాన్<br />ఇస్ ధర్తీ పర బస్ నే వాలే<br />సబ్ హై తేరీ గోద్ కే పాలే<br />కో ఈ నీచ కో ఈ మహాన్<br />సబ్ కో సన్మతి దే భగవాన్ ...</span><br /><br /><br />......................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-4937541668778906279?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-65422720673433737052009-12-20T13:53:00.003+05:302009-12-20T14:02:16.805+05:30ఆంధ్ర, తెలంగాణా, రాయలసీమ ప్రాంతాల విద్యార్థులంతా కలిసి పాల్గొన్న అపూర్వ ఉద్యమం!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sy3f-bx0E0I/AAAAAAAAAM4/IoL3IurjVf0/s1600-h/AU+Samaikyandhra+8122009+S.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 178px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sy3f-bx0E0I/AAAAAAAAAM4/IoL3IurjVf0/s320/AU+Samaikyandhra+8122009+S.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417232190498149186" /></a><br />ఒకప్పుడు సామాజిక సమస్యల పట్ల విద్యార్థిలోకం ఎంతో చురుకుగా స్పందించేది. ఆర్టీసీ బస్సు చార్జీలను సవరించినా, పాల ధరను పెంచినా, సమాజంలో ఇంకే సమస్య తలెత్తినా ముందుగా విద్యార్థులే ఉద్యమించేవారు. 1960లలో, 1970లలో ఈ పరిస్థితి ఒక్క మన దేశంలోనే కాకుండా ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కనిపించేది. ఫ్రాన్స్లో 1968లో ప్రజా వ్యతిరేక చార్లెస్ డిగాల్ ప్రభుత్వాన్ని గద్దె దించిన ఫ్రెంచి విద్యార్థుల ఘనత అందరికీ తెలిసిందే. <br /><br />ఆ తరువాత క్రమేణా ప్రైవేటీకరణ, సాఫ్ట్వేర్ రంగం, కెరీరిజం పెరుగుతూ పోవడంతో విద్యార్థులలో సామాజిక స్పృహ, సామాజిక బాధ్యత స్థానంలో స్వార్థం, వ్యక్తిగత అభివృద్ధిపై ఆసక్తి పెరిగిపోయాయి. దాంతో బస్సు చార్జీలు, నిత్యావసర వస్తువుల ధరలు, కాలేజీ ఫీజులు ఎన్నిసార్లు ఎంతగా పెరిగినా విద్యార్థుల నుంచి చెప్పుకోతగిన స్థాయిలో ప్రతిఘటనలు చోటు చేసుకోవడం లేదనే చెప్పాలి. <br /><br />విచిత్రంగా ఇన్నాళ్ల తరువాత విద్యార్థులు మళ్లీ ఇప్పుడు ''ప్రత్యేక తెలంగాణా'', ''సమైక్య ఆంధ్ర'' ఉద్యమాల్లో తమ చదువులను పణంగా పెట్టి మరీ పాల్గొంటున్నారు. అనేక త్యాగాలు చేస్తున్నారు. అయితే విద్యార్థులు ప్రాంతాల వారిగా రెండు వర్గాలుగా విడిపోయి చేస్తున్న ఉద్యమాలివి. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />ఉమ్మడి ఉద్యమం</span><br /><br />1956లో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్టం ఏర్పడిన తరువాత మొత్తం అన్ని ప్రాంతాల విద్యార్థులు కలసికట్టుగా చేసిన ఉద్యమం ఏదైనా వుందా? <br />వుంది. <br />అది 1966 లో సాగిన ''విశాఖ ఉక్కు - ఆంధ్రుల హక్కు'' ఉద్యమం. <br />అందులో ఆంధ్ర, తెలంగాణా, రాయలసీమ మూడు ప్రాంతాలకు చెందిన విద్యార్థులు పాల్గొన్నారు. ముఖ్యంగా ఉస్మానియా యునివర్సిటీ విద్యార్థులు, వరంగల్ రీజినల్ ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ విద్యార్థులు విశాఖ ఉక్కు కోసం ఉద్యమించిన తీరు అపూర్వమైనది. <br /><br />ఆ తరువాత 1969లో ''ప్రత్యేక తెలంగాణా'' ఉద్యమం, 1972లో ''జై ఆంధ్ర'' ఉద్యమం వచ్చాయి. వాటిలోనూ విద్యార్థులే <br />కీలక పాత్ర పోషించారు... కానీ ప్రాంతాల వారిగా విడిపోయి! <br />ఇవాళ కూడా మళ్లీ అదే పరిస్థితి. <br /><br />1966లో విద్యార్థులంతా ఉమ్మడిగా చేసిన ''విశాఖ ఉక్కు-ఆంధ్రుల హక్కు'' ఉద్యమం మాత్రమే విజయం సాధించింది. ఆ <br />తరువాత ప్రాంతాల వారిగా సాగిన పై రెండు ఉద్యమాలూ రాజకీయ నాయకుల స్వార్థం, మోసం కారణంగా విఫలమయ్యాయి. <br /><br />ఇప్పుడు కూడా రెండు ప్రాంతాల ఉద్యమాల్లోనూ రాజకీయ అవకాశ వాద పోకడలు ఆదినుంచే చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. విద్యార్థులు రాజకీయ నాయకుల చేతుల్లో మోసపోతారా లేక వారికి బుద్ధి చెబుతారా వేచి చూడాల్సిందే.<br /><br />ఒకే సమస్యపై సాగుతున్న రెండు భిన్న ఉద్యమాలివి. <br />ఒక ప్రాంత ఉద్యమ లక్ష్యం - మరో ప్రాంత ఉద్యమ లక్ష్యానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం! <br />న్యాయం ఏదో ఒక వైపే వుంటుంది! <br />రెండు పక్షాల వాదనలూ న్యాయమైన వయ్యేందుకు ఏమాత్రం ఆస్కారం లేదు. సెంటిమెంట్లు సమస్యను జటిలం చేస్తాయి తప్ప పరిష్కరించలేవు. <br />మరి ఎవరి వాదన... ఎవరి డిమాండు సరైనది? <br />ఎవరిది కాదు?? <br />ఒక పక్షం వాదన న్యాయమైనదని తేలితే మరో పక్షం ఆ తీర్పును అంగీకరించి హుందాగా ఉద్యమాన్ని విరమించుకుంటుందా? <br /><br />ఏది న్యాయం, ఏది అన్యాయం అనేది ఎవరు తేలుస్తారు? <br />నీతి నిజాయితీ లేని, నిలకడలేని, మాటకు కట్టుబడతారన్న నమ్మకంలేని, ఏ ఎండకు ఆ గొడుగు పట్టే రాజకీయ నాయకులా?<br />లేదు. వారి వల్ల ఏ సమస్యకూ న్యాయమైన పరిష్కారం లభించదు.<br />మరి ఎవరు?<br />ఉద్యమంలో చురుకుగా పాల్గొంటున్న విద్యార్థులే ఈ సమస్యకు స్వయంగా ఎందుకు పరిష్కారం కనుగొనకూడదు?<br /><br />రాజకీయ నాయకులకు, రాజకీయ పార్టీలకు, అతీతంగా మూడు ప్రాంతాల విద్యార్థి (జెఎసి) నాయకులే ముందుకు వచ్చి ఒక ఉమ్మడి వేదికను ఏర్పాటు చేసుకుని లోతుగా చర్చించి న్యాయాన్యాయాలు తేల్చవచ్చు కదా. <br /><br />విద్యార్థులు స్వచ్ఛందంగా ఉద్యమిస్తుంటే మేం కేవలం వారిని అనుసరిస్తున్నాం అని దొంగ మాటలు చెబుతున్నారు కొందరు రాజకీయ నాయకులు. <br /><br />వారి మాటలను నిజం చేస్తూ - అన్ని ప్రాంతాల విద్యార్థులు విజ్ఞతగా ఆలోచించి ఈ సమస్యకు పరిష్కారం కనుగొన వచ్చు కదా? <br /><br />విద్యార్థుల తలచుకుంటే ఇదేమంత అసాధ్యమైన విషయం కాదు.<br />రాష్ట్ర ఏర్పాటు, రాష్ట్రాల పునర్విభజన అనేది దేశ విభజనంత జఠిలమైన సమస్య కాదు కదా!<br /><br />స్వాతంత్య్రం వచ్చాక ఎన్నో కొత్త రాష్ట్రాలు ఆవిర్భవించాయి. <br />అవి సామరస్యంగా కలిసి ముందుకు సాగుతున్నాయి కూడా. <br />మన కెందుకు సాధ్యం కాదు? <br />తప్పకుండా సాధ్యమవుతుంది. <br /><br />ఇరుపక్షాల వద్ద కావలసినంత డాక్యుమెంటరీ ఎవిడెన్స్ వుంది. <br />విశాల హృదయంతో, నిష్పక్షపాతంతో, విజ్ఞతతో చర్చించ గలిగితే ఒక వారంలో, లేదంటే ఒక మాసంలో ఈ సమస్యకు సామరస్యపూర్వకమైన సమస్యను విద్యార్థులే కనుగొని చరిత్ర సృష్టించవచ్చు!<br />ఉద్యమాలతో, బందులతో, విద్వేషాలతో, రాజకీయ కుట్రలతో కుతకుత లాడుతున్న రాష్ట్రానికి, రాష్ట్ర ప్రజలకు శాంతిసౌభాగ్యాలను ప్రసాదించవచ్చు. <br />ఆంధ్ర, తెలంగాణా, రాయలసీమ ప్రాంతాల విద్యార్థులారా ఆలోచించండి.<br />ఫ్రాన్స్ విద్యార్థుల్లా మరో చరిత్ర సృష్టించండి!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-6542272067343373705?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-34511559892168918892009-12-17T11:57:00.005+05:302009-12-17T12:06:11.406+05:30అన్నదమ్ముల్లా కలసీ వుండలేం...అన్నదమ్ముల్లా విడిపోనూలేం! ... వహ్వా తెలుగువాడా!!...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SynPm6wujfI/AAAAAAAAAMA/xmruX-LR7Rs/s1600-h/Tallulu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 137px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SynPm6wujfI/AAAAAAAAAMA/xmruX-LR7Rs/s320/Tallulu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416088294405344754" /></a><br /><br />''మనవాళ్లు (తెలుగువాళ్లు) ఉఠ్ఠి వెధవాయిలోయ్...'' మహాకవి గురజాడ వందేళ్ల క్రిందట అన్నమాట యిది. అదేమాటని ఇవాళ యావద్భారతదేశం అనేలా వుంది!<br /><br />కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం, ప్రజారాజ్యం తదితర పార్టీలన్నీ నిన్న మొన్నటి వరకూ ప్రత్యేక తెలంగాణాకు అనుకూలమే అంటూ వచ్చాయి. తమ ఎన్నికల మానిఫెస్టోల్లో కూడా ఈ అంశాన్ని చేర్చాయి. ఎన్నికల ప్రచారంలో తెలంగాణా ప్రజలకు వాగ్దానాలు చేశాయి. ప్రత్యేక తీర్మానాలు చేశాయి. <br /><br />తాజాగా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నిర్వహించిన అఖిల పక్షసమావేశంలో సైతం ''మీరు అసెంబ్లీలో తెలంగాణా తీర్మానం పెట్టండి. మేం సమర్ధిస్తాం'' అని చేతిలో చెయ్యేసి మరీ చెప్పాయి. (ఎట్లాగూ వాళ్లు పెట్టేదీ లేదు-మేం సమర్థించేదీ లేదు అన్న ధీమా కాబోలు. అందుకే ఆంధ్ర ప్రాంత ప్రజలు కూడా ఆ తతంగం చాలాకాలంగా జరుగుతున్నా మీరు అట్లా తీర్మానాలు ఎట్లా చేస్తారు అని అడగలేదు). <br /><br />ఆ మాటలు నమ్మి కేంద్ర ప్రభుత్వం తెలంగాణా ప్రక్రియను ప్రారంభించేందుకు సిద్ధపడిందో లేదో ఒక్కసారిగా పార్టీలన్నీ ఇన్నాళ్లుగా తాము కప్పుకున్న తెలంగాణా సానుకూల ముసుగును తీసి అవతల పారేసి సమైక్య ... తెలంగాణా వ్యతిరేక విశ్వ రూపాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నాయి. <br /><br />రాజకీయమా నీ పేరు అవకాశ వాదమా? <br />అవకాశవాదమా నీ పేరు రాజకీయమా??<br />మాటతప్పే వాడే - మాట మార్చేవాడే నేటి హీరోనా???!!!<br /><br />తెలంగాణా పట్ల 1956 నుంచీ ఆంధ్ర రాజకీయ నాయకులు ఇట్లాగే ''పైకి ఒకటి లోపల ఒకటి''గా వ్యవహరిస్తూ తెలంగాణా ప్రజలను వంచిస్తూ వస్తున్నారు. <br /><br />''పెద్దమనుషుల ఒప్పందం, ముల్కీనిబంధనలు, ఆరు సూత్రాల పథకం, ఎన్టీఆర్ జారీ చేసిన 610 జీవో, వైఎస్ఆర్ అట్టహాసంగా నిధులూ అధికారాలూ ఇవ్వకుండా ఉప్పునూతలకు క్యాబినెట్ ర్యాంక్ ఇచ్చి మరీ నెలకొల్పిన ''తెలంగాణా ప్రాంతీయ అభివృద్ధి మండలి'' ఇట్లా ఎన్నైనా ఉదాహరణలు పేర్కొనవచ్చు. <br /><br />ఇప్పుడిక ఏ హామీలిచ్చినా తెలంగాణా ప్రజలు నమ్మే పరిస్థితి లేదు. <br />ఆంధ్ర రాజకీయ నేతలంటేనే తెలంగాణా ప్రజలకు ఎలర్జీ ఏర్పడింది. <br />ఇన్నాళ్లూ అమ్ముడు పోతూ వచ్చిన తెలంగాణా నేతలు కూడా ఇప్పుడు సిగ్గుపడుతున్నట్టనిపిస్తోంది. <br /><br />సామ, దాన, భేదోపాయాలన్నీ అయిపోయాయి !<br />ఇక మిగిలింది దండోపాయమే !! <br />కాబట్టి బలప్రయోగంతోనైనా సరే సమైక్యతను కాపాడాలనే మొండితనంతో .... ప్రపంచంలో ఎక్కడా లేని '' బలవంతపు సమైక్యతా '' ఉద్యమాన్ని నిర్వహిస్తున్నారు!<br /><br />ఉత్తరాంధ్ర నిరుపేద బామ్మగారు కూడా ఈ ఉద్యమాన్ని అధర్మం, అన్యాయం అంటోంది.! (జాజిమల్లి బ్లాగు http://jajimalli.wordpress.com చూడండి) <br /><br /><span style="font-style:italic;">... '' ఆళు...మీ తోటి ఉండమని తెగేసి సెప్పేస్తంటే... ఈళే టొలే వదలవంటున్నారు. ఈ బావులు సేస్తన్న పని నాకేటి బావులేదు ''</span><br /><br /><br />శకుని పాచికల మోసానికి బలై శిక్షను పూర్తిగా అనుభవించి, అన్ని రకాల వేధింపులను భరించి మరీ వచ్చి ఒప్పందం ప్రకారం మా రాజ్యం మాకివ్వండని పాండవులు మర్యాదగా అడిగినప్పుడు ధుర్యోధనుడు ఇవ్వనిరాకరించినందువల్లే నాడు కురుక్షేత్ర సంగ్రామం సంభవించిన సంగతి మనకు తెలుసు. <br /><br />ఇప్పుడు తెలంగాణా ప్రజల న్యాయమైన డిమాండ్ కూడా ఆనాటి లాగే మరో కురుక్షేత్రం వైపే వెళ్తోందా? ఎందుకు, ఎవరికోసం, ఎంతమంది అమాయకులు బలికావాలి? ఎవరి మానాన వారు బతకడానికి అభ్యంతరం ఎందుకు? ఏ రాష్ట్రం ఏర్పడినా జరగని దిక్కుమాలిన సంత ఇక్కడే ఎందుకు జరుగుతోంది?<br /><br />ఈ సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కార మార్గమే లేదా ....?<br />ఆంధ్ర తెలంగాణాలు సామరస్యంగా విడిపోయే అవకాశమే లేదా....? <br />మరో కురుక్షేత్ర సంగ్రామాన్ని నివారించే ఉపాయమే లేదా.........?<br /><br /><br /><br />.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3451155989216891889?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-39065104534673992062009-12-14T09:46:00.001+05:302009-12-14T09:48:52.374+05:30తెలంగాణా వద్దు - సమైఖ్య ఆంధ్ర ముద్దు : ఒక పాట ……<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyW8hTxJuSI/AAAAAAAAAL0/Y9ftyjoUtV4/s1600-h/Andhra+Pradesh+Map.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 302px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyW8hTxJuSI/AAAAAAAAAL0/Y9ftyjoUtV4/s320/Andhra+Pradesh+Map.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414941407411026210" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">తెలంగాణా వద్దు - సమైఖ్య ఆంధ్ర ముద్దు : ఒక పాట ……</span><br /><br />సమైక్యత ఆవశ్యకతను చాటుతూ నిన్న (2009 డిసెంబర్ 13) సాయంత్రం నుంచీ దాదాపు అన్ని ఛానెళ్లలో ఒక పాట ప్రకటన రూపం లో పదేపదే వినిపిస్తోంది.. అనేకవిధాలుగా ఆలోచింప జేసేదిగా వున్న ఆ పాట: <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఓయి తెలుగు వాడా...</span><br /><br />ఓయి తెలుగు వాడా!<br />పద అదే వెలుగు వాడ<br />మన కలల పసిడి మేడ<br />తగ దింటి నడుమ గోడ! ... ఓయి తెలుగువాడా...<br /><br />ఇటురా ఓ సోదరుడా<br />ఓ నా చెలికాడా<br />ఇటురా ఓ సోదరుడా <br />ఓ నా చెలికాడా<br /><br />మనదే ఈ పెద్ద చెట్టు<br />ఈ చల్లని నీడ ........ మనదే ...<br /><br />ఆంధ్ర, సీమ, తెలంగాణ<br />ఒక్కొక్కొ టొక ఊడ<br />ప్రతి ఊరూ, ప్రతి పల్లె<br />తెలుగు చెట్టు కాడ <br /><br />పట్టిచ్చా వనుకో ఇపుడూ<br />''వేరుపాటు చీడ''<br />ఇంకేమున్నది?<br />ఏమున్నది??<br />ఏమున్నది???<br />ఏమున్నది .... ????<br /><br />ఓయి తెలుగు వాడా!<br />పద అదే వెలుగు వాడ<br />మన కలల పసిడి మేడ<br />తగ దింటి నడుమ గోడ! ... ఓయి తెలుగువాడా...<br /><br />జాతి మహా యాత్ర<br />ఇలా సాగే పోవాలి గాని<br />నడుమన మన అడుగులు<br />తడబడి పోతే<br />నడకలలో వడి పోతే<br />మనకు మనకు చెడి పోతే<br />గొంతుకలన్నీ విడి పోతే<br />కలయిక సందడి పోతే<br />ఒక స్నేహపు ముడి పోతే ... చెడి పోతే ...<br /><br />ఏమున్నది?<br />ఏమున్నది?<br />ఏమున్నది?<br />ఏమున్నది?<br /><br />ఓయి తెలుగు వాడా!<br />పద అదే వెలుగు వాడ<br />మన కలల పసిడి మేడ<br />తగ దింటి నడుమ గోడ! ... ఓయి తెలుగువాడా...<br /><br />తగదింటి నడుమ గోడ<br />తగదింటి నడుమ గోడ.....!<br /><br />…………………………………………………………………..<br /><br /><span style="font-style:italic;">వింటూ రాసుకోవడంలో ఏవైనా పొరపాట్లు దొర్లివుంటే సరిదిద్ద గలరు. <br />మరో మాట సమైఖ్య - సమైక్య వీటిలో ఏది సరైన పదం?</span><br /><br /><br />……………………………………………………………………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-3906510453467399206?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-70764066709674124402009-12-13T16:30:00.006+05:302009-12-13T17:01:29.428+05:30ప్రత్యేక తెలంగాణా - ప్రజాకవి కాళోజీ కవితలు<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyTOcYEVVvI/AAAAAAAAALs/-MD_pmjM4wc/s1600-h/Kaloji.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 238px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyTOcYEVVvI/AAAAAAAAALs/-MD_pmjM4wc/s320/Kaloji.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414679638898464498" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ప్రత్యేక తెలంగాణా - ప్రజాకవి కాళోజీ కవితలు</span><br /><br />ఉస్మానియా విద్యార్థులు 1969లో వీరోచితంగా సాగించిన ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమ కాలంలో ప్రజాకవి కాళోజీ అనేక ఉత్తేజకరమైన కవితలు రాశారు. నలభై సంవత్సరాల అనంతరం ప్రధానంగా అదే విద్యార్థుల పోరాట స్ఫూర్తి కారణంగా ప్రత్యేక తెలంగాణా స్వప్నం సాకారం కాబోతున్న తరుణంలో ఒకసారి వాటిని స్మరించుకుందాం.<br /><span style="font-weight:bold;"><br />తెలంగాణ వేరైతే</span><br /><br />తెలంగాణ వేరైతే<br />దేశానికి ఆపత్తా?<br />తెలంగాణ వేరైతే<br />తెలుగుబాస మరుస్తారా? <br /><br />తెలంగాణ వేరైతే<br />కిలోగ్రాము మారుతుందా?<br />తెలంగాణ వేరైతే<br />తెలివి తగ్గిపొతుందా? <br /><br />తెలంగాణ వేరైతే<br />చెలిమి తుట్టి పడుతుందా?<br />తెలంగాణ వేరైతే<br />చెలిమి లెండిపొతాయా?<br /> <br />కులము తగ్గిపొతుందా<br />బలము సన్నగిలుతుందా<br />పండించి వరికర్రల<br />గింజ రాలనంటుందా? <br /><br />రూపాయికి పైసాలు<br />నూరు కాకపొతాయా?<br />కొర్టు అమలు అధికారము<br />ఐ.పి.సి. మారుతుందా? <br /><br />పాకాల, లఖ్నవరం<br />పారుదలలు ఆగుతాయా?<br />గండిపేటకేమైనా<br />గండితుటు పడుతుందా? <br /><br />ప్రాజెక్టులు కట్టుకున్న<br />నీరు ఆగనంటుందా?<br />పొచంపాడు వెలసి కూడ<br />పొలము లెండిపొతాయా? <br /><br />తెలంగాణ వేరైతే<br />దేశానికి ఆపత్తా? <br />–కాళోజీ<br />...............<br /><br /><span style="font-weight:bold;">దోపిడి చేసే ప్రాంతేతరులను...</span><br /><br />దోపిడి చేసే ప్రాంతేతరులను<br />దూరం దాకా తన్ని తరుముతం<br />ప్రాంతం వాడే దోపిడి చేస్తే<br />ప్రాణంతోనే పాతర వేస్తం<br /><br />దోస్తుగ ఉండే వారితొ మేమును<br />దోస్తే చేస్తం - ప్రాణమిస్తం<br />ఎంతకు అంత అన్న ధోరణితో<br />చింతమాని బ్రతుకును సాగిస్తం<br /><br />తెలంగాణమిది - తెలంగాణమిది<br />తీరానికి దూరాన వున్నది<br />ముంచే యత్నం చేస్తే తీరం<br />మునుగును తానే - మునుగును తప్పక <br />-కాళోజి<br />....................<br /><span style="font-weight:bold;"><br />నిర్వాకం </span> <br /><br />నమ్ముకొని పెత్తనము ఇస్తే<br />నమ్మకము పోగొట్టుకొంటివి<br />కుప్పకావలి ఉండి కట్టలు<br />తప్పదీస్తివి ముద్దెరేస్తివి<br /><br />సాటివాడు చేరదీస్తే<br />నోటినిండా మన్ను గొడ్తివి<br />పదవి అధికారముల బూని<br />పదిలముగ తల బోడి జేస్తివి<br /><br />దాపునకు రానిస్తె చనువుగ<br />టోపి పెడితివి లాభపడితివి<br />అన్నవై తమ్ముళ్ల తలలను<br />నున్న జేస్తివి మురియబడితివి<br /><br />తొత్తులను చుట్టూర జేర్చుక<br />పెత్తనాలు చేయబడితివి<br />‘పొచంపాడు’ పథకము<br />కూచికూచి చేసేస్తివి<br /><br />‘దొంగ ముల్కి’ సనదులిచ్చి<br />దొరతనమ్ము వెలిగిస్తివి<br />తమ్ములను ఇన్నాళ్లబట్టి<br />వమ్మజేస్తివి తిన్నగుంటివి<br /><br />ఎన్నిసార్లు మొత్తుకున్నను<br />అన్నవయ్యును గమ్మునుంటివి<br />అన్న అధికారమునకు తగిన<br />న్యాయబుద్దిని కోలుపోతివి<br /><br />చిలిపి చేష్టలు చేసి ఇప్పుడు<br />చిలుక పలుకలు పలుకుచుంటివి<br />–కాళోజి<br />................<br /><br /><span style="font-weight:bold;">పోదాం పదరా!! </span><br /><br />పదరా పదరా పోదాం పదరా<br />తెలంగాణ సాధిద్దాం పదరా<br />దొంగల దూరం కొడదాం పదరా<br />వేరే రాజ్యం చేద్దాం పదరా || పదరా ||<br /><br />షాట్లకు బెదరక చెదరక పదరా<br />హిరణ్యకశిపుడు హడలగ పదరా<br />నర్సింహుడవై ముందుకు పదరా<br />పదరా పదరా … || పదరా ||<br /><br />అధికృత హింసనే పాలన అంటే<br />ప్రహ్లాదుని హేళన చేస్తుంటే<br />ప్రత్యక్షంగా నర్సింహులమై<br />ప్రతిహింసకు పాల్పడదాం || పదరా ||<br /><br />హిరణ్యకశివుల పొట్టలు చీల్చి<br />ఫెగుల మాలలు చేద్దాం పదరా<br />పదరా పదరా ….<br /><br />వేర్పడదామని ఇద్దరికుంటే<br />కాదను వారిని కాలదన్నమా<br />వేరే రాజ్యం చేయబూనమా<br />పదరా పదరా …..<br /><br />–కాళోజి<br />................<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నాగరికుడా ‘విను’...</span><br /><br />నా నోటికాడి బుక్కను<br />నాణ్యంగా కాజేసిన<br />నాగరికుడా ‘విను’<br /> <br />నా నాగటి చాలులోన<br />నాజూకుగ పవ్వళించి<br />నను కాటేసిన<br />నాగరికుడా విను? <br /><br />నావారల చేరదీసి<br />నానా విధ బోధలతో<br />నాణ్యంగా నన్ను కొరిగి<br />నలుబదైదు సంతకాల<br />నాటకమాడిన నటుడా<br />నాగరికుడా విను!<br /><br />కోటిన్నర మేటి ప్రజల<br />గొంతోక్కటి గొడవొక్కటి<br />తెలంగాణ వెలిగి నిలిచి<br />ఫలించెలె భారతాన<br />భరత మాతాకీ జై<br />తెలంగాణ జిందాబాద్ <br /><br />-కాళోజి<br />.............<br /><br /><span style="font-weight:bold;">తెలంగాణ ‘యాస’ నెపుడు యీసడించు </span><br /><br />తెలంగాణ ‘యాస’ నెపుడు<br />యీసడించు భాషీయుల<br />‘సుహృద్భావన’ ఎంతని<br />వర్ణించుట సిగ్గుచేటు <br /><br />వాక్యంలో మూడుపాళ్ళు<br />ఇంగ్లీషు వాడుకుంటు<br />తెలంగాణీయుల మాటలో<br />ఉర్దూపదం దొర్లగానే<br />హిహీ అని ఇగిలించెడి<br />సమగ్రాంధ్ర వాదులను<br />ఏమనవలెనో తోచదు.<br /><br />‘రోడ్డని’ పలికేవారికి<br />సడకంటె ఎవగింపు<br />ఆఫీసని అఘొరిస్తూ<br />కచ్చేరంటే కటువు <br />సీరియలంటే తెలుగు<br />సిల్సిల అంటే ఉరుదు<br /><br />సాల్టు, షుగర్, టిఫిన్ తెనుగు<br />షర్కర్, నాష్తంట్ కొంప మునుగు<br />టీ అంటే తేట తెనుగు<br />చా అంటే ‘తౌరక్యము’<br />పొయినడంటే చావు<br />తోలడమంటే పశువు<br /><br />దొబ్బడమంటే బూతు<br />కడప అంటే ఊరి పేరు<br />త్రోవంటె తప్పు తప్పు<br />దోవంటేనే దారి. <br /><br />బొక్కంటే ఎముక కాదు<br />బొక్కంటె పొక్క తెలివి<br />మందలిస్తె తిట్టినట్లు<br />చీవాట్లు పెట్టినట్లు<br />పరామర్శ కానేకాదు<br /><br />బర్రంటె నవ్వులాట<br />గేదంటేనే పాలు<br />పెండంటె కొంప మునుగు<br />పేడంటేనే ఎరువు<br /><br />రెండున్నర జిల్లాలదె<br />దండి భాష తెలుగు <br />తక్కినోళ్ల నోళ్ల యాస<br />త్రొక్కి నొక్కి పెట్టు తీర్పు<br /><br />వహ్వారే! సమగ్రాంధ్ర<br />వాదుల ఔదార్యమ్ము<br />ఎంత చెప్పినా తీరదు<br />స్నేహము సౌహర్ద్రమ్ము<br /><br />భోయి భీమన్న ఒకడు<br />తెనుగును రక్షించువాడు<br />భోయి భీమన్న ఒకడు<br />బెజవాడ గోపాలుని<br />సభ్యత నెర్గిన ఆంధ్రుడు<br /><br />భోయీ భీమన్న ఒకడు<br />పదారణాల ఆంధ్రుడు<br />తెనుగు సభ్యత సంస్కృతి<br />ఆపాద మస్తకంబు<br />నోరు విప్పితే చాలు<br />తెనుగు తనము గుబాళించు<br /><br />కట్టుబొట్టు మాట మంతి<br />నడక ఉనికి ఒకటేమిటి<br />ఎగుడు దిగుడు ఊపిరిలో<br />కొట్టొచ్చే తెనుగు తనము<br />గోపాల కీర్తనమే జీవిక<br />పాపము అతనికి<br /><br />ఉర్డంటే మండి పడెడి<br />పాటి తెనుగు ఆవేశము<br />జౌనపదుని లేఖ లేవో<br />జౌఇన రహిత ప్రాయంబున<br />వ్రాసినాడు అంతెకాని<br />తెలివిన పడి, వృద్ధదశలో<br />కాస్మా పాలిటన్ తనము<br />శిఖరోహణ అనుకొని<br />పరిణతి దశ నందు కొనగ<br />తాపత్రయ పడుచున్నడు<br /><br />భోయి భీమన్న ఒకడు<br />తెనుగును రక్షించువాడు<br />సమైక్యాంధ్రవాది వాడు<br />భీమశాస్ర్తి అని నాతో<br />పిలుపించు కొన్నవాడు<br />జానపదుని లేఖావళి<br />నాటి సఖుడు భీమన్న <br />-కాళోజి<br />............<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ప్రత్యేక తెలంగాణ అంటే</span> <br /><br />ప్రత్యేక తెలంగాణ అంటే<br />పక్కలిరగ తన్నేందుకు<br />ఆ.ప్ర.రా. ప్రభుత్వాన్కి<br />అధికారము ఎక్కడిది?<br /><br />ప్రజాస్వామ్య రాజ్యాంగం<br />పరిపాలన గల దేశము<br />ప్రజా మతము ప్రకటిస్తె<br />పట్టి కొట్టి చంపేస్తద?<br /><br />వేలు లక్షలు ప్రజలు<br />జేలుకేగ సిద్ధపడితే<br />ఏర్పట్లు చేయలేక<br />లాఠీచార్జి పరిపాలన?<br /><br />కాడెద్దుల ధోరణిలో<br />కూడని పనియే లేదా?<br />వినిగి వేసారి జనం<br />హింసకాండ తలబెడితే<br />కేంద్రానిది బాధ్యతంత<br /><br />‘ప్రెస్టేజి’ పేర హింస<br />ప్రభుత్వాన్కి సబబైతె<br />ప్రాణిధర్మ హింసకాండ<br />ప్రజలకు కూడా సబబే<br /><br />బ్రహ్మన్న చంపు చంపు<br />ఏ పాటి చంవుతావో<br />తూటాలు ఎన్నున్నయో<br />పేల్చుకో, ఆబాలం గోపాలం<br /><br />చంపు చంపు చంపు అనుచు<br />బరి రొమ్ములతో బజార్లో<br />తూటాలను ఎదురుతాన్రు<br />ఒకటో రెండో వుంచుకో<br />తుదకు ఆత్మహత్యకైన<br />అక్కరకొస్తె నీకు, లేకుంటే<br />ప్రాణాలతో ప్రజల చేతికే<br />చిక్కితే నీకున్నది కుక్కచావు<br /><br />తస్మాత్ జాగ్రత్త జాగ్రత్తా<br />భరతమాతాకీ జై<br />తెలంగాణ జిందబాద్.<br /><br />–కాళోజి<br />.................<br /><br /><span style="font-weight:bold;">సాగిపోవుటె బ్రతుకు...</span><br /><br />సాగిపోవుటె బ్రతుకు<br />ఆగిపోవుటె చావు<br />సాగిపోదలచిన<br />ఆగరాదిచటెపుడు<br /><br />ఆగిపోయిన ముందు<br />సాగనే లేవెపుడు<br />వేచియుండిన పోను<br />నోచుకోనే లేవు.<br /><br />తొలగి తోవెవడిచ్చు<br />త్రోసుకొని పోవలయు.<br />బ్రతుకు పోరాటము<br />పడకు ఆరాటము.<br /><br />బ్రతకదలచిన పోరు<br />సుతరాం తప్పదు.<br />చూపతలచిన జోరు<br />రేపనుట ఒప్పదు. <br /><br />-కాళోజి<br />...............<br /><br />ప్రజా కవి కాళోజీ వెబ్ సైట్ సౌజన్యంతో . మరిన్ని కాళోజీ కవితలకు సందర్శించండి <br />http://kaloji.wordpress.com/<br /><a href="http://kaloji.wordpress.com/">ప్రజా కవి కాళోజీ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-7076406670967412440?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-9539694738704409602009-12-12T08:24:00.004+05:302009-12-12T10:30:50.235+05:30తెలంగాణా ప్రజల మనోభావాలకు విలువ లేదా? ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyMGW2IB-RI/AAAAAAAAALk/Fd9e2qK0Rek/s1600-h/Telangana+Sthoopam.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 165px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyMGW2IB-RI/AAAAAAAAALk/Fd9e2qK0Rek/s320/Telangana+Sthoopam.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414178166585555218" /></a><br /><br />అత్యధిక తెలంగాణా ప్రజలు తమ అస్తిత్వాన్ని నిలబెట్టుకోవాలనీ, తమ భాషా సంస్కృతులనూ, చరిత్రనూ పదిలంగా కాపాడుకోవాలనీ తహతహలాడతారు. 1956 కు ముందు నుంచే వారిలో ఈ స్వాభిమాన భావన బలంగా వుంది.<br /> <br />తెలంగాణా సామాన్య ప్రజానీకం1948కి పూర్వమే నిజాం నవాబుకూ, దొరలకూ, జాగిర్దార్లకూ వ్యతిరేకంగా మహత్తరమైన సాయుధ రైతాంగ పోరాటం సాగించింది. తెలంగాణా చరిత్రలోనే కాదు ప్రపంచ భూస్వామ్య వ్యతిరేక ప్రజాపోరాటాలలో అదొక ఉజ్వల ఘట్టం. <br /> <br />ఆ పోరాటం విజయవంతమవుతున్న దశలో 'సైనిక చర్య' జరిగి తెలంగాణా ప్రజల ఆకాంక్షల మీద నీళ్లు జల్లింది. తెలంగాణా ప్రజలు ఏ వ్యవస్థ వద్దని తమ ప్రాణాలకు తెగించి పోరాడారో తిరిగి ఆ దుర్మార్గపు భూస్వామ్య వ్యవస్థే వారి మీద బలవంతంగా రుద్దబడింది. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />తెలంగాణా ప్రజల మనోభావాలకు తగిలిన మొదటి శరాఘాతం అది.</span> <br /><br />ఊళ్లల్లోంచి పారిపోయిన దొరలే షేర్వానీలు, రూమీ టోపీలు విసర్జించి ఖద్దరు బట్టలు, గాంధీ టోపీలు ధరించి రాజకీయనాయకులై మళ్లీ తెలంగాణా ప్రజానీకం నెత్తి మీద కూచున్నారు. తెలంగాణా దొరలకు తమ స్వార్థమే తప్ప తెలంగాణా ప్రజల బాగోగులు ఎప్పుడూ పట్టవు. అందుకే తెలంగాణా నాయకత్వం ఎప్పుడూ ప్రజల ఆకాంక్షలకు వ్యతిరేక నిర్ణయాలు తీసుకుంటూ తన ప్రజానీకాన్ని తనే వంచిస్తూ వస్తోంది. మెజారిటీ ప్రజల అభిప్రాయాలను గ్రహించకుండా నాటి తెలంగాణా నాయకత్వం 1956లో తెలంగాణాను తీసుకెళ్లి ఆంధ్రాలో (గంగలో) కల్పింది. తెలంగాణాకు మరోసారి బానిస సంకెళ్లు వేసింది.<br /><span style="font-weight:bold;"><br />తెలంగాణా ప్రజల మనోభావాలకు తగిలిన రెండవ శరాఘాతం అది.</span> <br /><br />ఉమ్మడి రాష్ట్రంలో తొలి రోజునుంచే చేసుకున్న ఒప్పందాలనన్నింటినీ ఆంధ్ర నేతలు ఉల్లంఘించడం మొదలుపెట్టారు. అయినా తెలంగాణా నేతలు తమ పదవులు తమ స్వార్థ ప్రయోజనాలు చూసుకుంటూ వుండిపోతూ వచ్చారు.1969 లో తెలంగాణా విద్యార్థులు ఆ అన్యాయాలకు వ్యతిరేకంగా ఉవ్వెత్తున ఉద్యమించినప్పుడు చెన్నారెడ్డి వంటి (భూస్వామ్య) నేతలు ఉద్యమాన్ని హైజాక్ చేసి తమ పదవులకోసం టోకున ఆంధ్ర నేతలకు అమ్మేశారు. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">తెలంగాణా ప్రజల మనోభావాలకు తగిలిన మూడవ శరాఘాతం అది.</span><br /><br />ఆంధ్ర పాలకులు తెలంగాణా సమస్య ఎప్పుడు తెరమీదకు వచ్చినా ఏవో ''ఆపద మొక్కుల'' వంటి ఒప్పందాలు, వరాలు, ఫార్మూలాలు, జీవోలు ప్రసాదించి ఆ తర్వాత ఉద్యమ వేడి చల్లారగానే వాటిని బుట్ట దాఖలు చేయడం అ లవాటుగా మారింది. ఆ మోసాన్ని పరిపూర్ణంగా అర్థం చేసుకున్న తెలంగాణా ప్రజలు ప్రత్యేక తెలంగాణా తప్ప మరో ప్రత్యామ్నాయం లేదని తీర్మానించుకున్నారు. అందుకు ఉవ్వెత్తున ఉద్యమించారు. ఎన్నాళ్లనుంచో కంటున్న తమ అస్తిత్వ కల నిజమవబోతున్న ఈ వేళ దానిని ఛిద్రం చేసేందుకు మళ్లీ ప్రతీప శక్తులు ప్రయత్నిస్తున్నాయి. ఆ దిశలో ప్రస్తుతం జరుగుతున్న ఆందోళనలు చూస్తుంటే తెలంగాణా ప్రజల గుండెలు అవిసిపోతున్నాయి. <br /><br />తెలంగాణా ప్రజలు తమ కష్టం తమకు దక్కాలని కోరుకునే వారే తప్ప ఇతరుల కష్టం దోచుకొవాలనుకునేవారు కాదు. వారు తమ రాష్ట్రం తమకు కావాలని వాంఛిస్తున్నారే తప్ప ఇతర ప్రాంతాలను ఆక్రమించుకోవాలనుకోవడం లేదు. <br /><br />తెలంగాణా ప్రజలకు ఆంధ్ర ప్రజల మీద ద్వేష భావం లేదు. <br />ఆంధ్ర ప్రజలకే తెలంగాణా ప్రజల మీదా వారి భాషా సంస్కృతుల మీదా చాలా చులకన భావం వుంది. ఉమ్మడి రాష్ట్రంలో నిధులు, నీళ్లు, ఉద్యోగాలు, విద్య తదితర అన్ని రంగాలలో తెలంగాణా ప్రజలు అడుగడుగునా దారుణమైన అన్యాయానికి గురయ్యారు. <br />ఇందుకు కావలసిన వివరాలు అనేక తెలంగాణా వెబ్సైట్లలో చూడవచ్చు. వాటిని ఇక్కడ పేర్కొనడం చర్విత చర్వణమే అవుతుంది. <br /><br />తెలంగాణాకు తెలుగు తల్లి మీద ద్వేషం లేదు. <br />పొట్టి శ్రీరాములు త్యాగం మీద ద్వేషం లేదు. <br />ఆంధ్ర శబ్దం మీద ద్వేషం లేదు. <br />ఆంధ్ర సామాన్య ప్రజల మీదా ద్వేషం లేదు. <br />ఇటీవల జరిగిన సంఘటనలన్నీ ఉద్యమం ఉధృతంగా సాగేప్పుడు కొందరు ఆవేశపరులు చేసినవే తప్ప మరొకటి కాదు. ఏ ఉద్యమంలోనైనా అట్లాంటి సంఘటనలు, మాటలు, పదజాలం అత్యంత సహజం. స్వప్నం సాకారమై, ఆవేశకావేశాలు తగ్గిన తరువాత ఇట్లాంటివి ఇక కనిపించనే కనిపించవు. <br /> <br />తెలంగాణా అంటేనే తెలుగు వాళ్లు నివసించే చోటు అని అర్థం. (ఆణెము=నివాసము). అట్లాగే ఆంధ్ర శబ్దం తెలంగాణాలోనే మొదటినుంచీ విస్తృతంగా వాడకంలో వుంది. అంతెందుకు ఆనాటి తెలంగాణా సాయుధ రైతాంగ పోరాటానికి బీజం వేసిన ''సంఘం'' పేరే ''ఆంధ్ర మహాసభ''. అట్లాగే " ఆంద్ర జనసంఘం " , ''ఆంధ్రోద్యమం'' " ఆంద్ర సారస్వత పరిషత్తు " వంటి ఇతర సంఘాలు ఎన్నో నిజాం సంస్థాన కాలంలో వుండేవి. గ్రంథాలయోద్యమంలో భాగంగా హైదరాబాద్లో (కోఠీ సుల్తాన్ బజార్) అ లనాడు స్థాపించిన గ్రంథాలయం పేరు ''శ్రీకృష్ణదేవరాయ భాషా నిలయం ''. అట్లాగే వరంగల్లు (హన్మకొండ)లోని అ లనాటి గ్రంథాలయం పేరు ''రాజరాజ నరేంద్ర గ్రంథాలయం''. అవి ఇప్పటికీ వున్నాయి. <br /><br />1956 తర్వాత సమైక్యత పేరుతో ఆంధ్ర రాజకీయ నాయకులు చేస్తూ వచ్చిన అన్యాయాలు, కుత్సితాల మూలంగానే తెలంగాణాలో తెలుగుతల్లి అన్నా,'' ఆంధ్ర '' పదమన్నా ఒకవిధమైన అ లెర్జీ ఏర్పడింది. అందుకు ఆంధ్ర రాజకీయ నేతల్నే నిందించాల్సి వుంటుంది తప్ప తెలంగాణా ప్రజల్ని కాదు. అయినా ఆంధ్ర రాష్ట్రం - తెలంగాణా రాష్ట్రం విడిపోయిన తరువాత ఇట్లాంటి చిన్న చిన్న అ ల్లరి చిల్లరి పనులేమీ మునుముందు వుండవు. అందరూ అన్న దమ్ముల్లా కలిసి మెలసి వుంటారు. <br /><br />తమ రాష్ట్రం తమకు కావాలనేది తెలంగాణా ప్రజల న్యాయమైన కోరిక. <br />చాలా చిన్న ప్రజాస్వామిక కోరిక. <br />ఇందులో సామ్రాజ్యవాద దృక్పథంలేదు. <br />ఏ దోపిడీ కుతంత్రమూ లేదు. <br />ఇది మూడున్నర కోట్ల తెలంగాణా ప్రజల 40 సంవత్సరాల పోరాట దీక్ష. <br /><br />తెలంగాణా ప్రజల తరతరాల స్వప్నం నిజం కానివ్వండి. <br />తెలంగాణా సంకెళ్లు తెగిపోనివ్వండి.<br />తెలంగాణా ప్రజల మనోభావాలను గౌరవించండి.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">జై తెలంగాణా!</span><br />జై ఆంధ్రా!<br />జై రాయలసీమ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-953969473870440960?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-2375510016966301302009-12-10T15:50:00.001+05:302009-12-10T15:54:18.027+05:30తెలంగాణా అమర వీరులకు జోహార్లు<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyDMQaac9_I/AAAAAAAAALc/WRjzegYczNM/s1600-h/Telangana+Map+T+Talli.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 128px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyDMQaac9_I/AAAAAAAAALc/WRjzegYczNM/s320/Telangana+Map+T+Talli.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413551334439581682" /></a><br /><br />1969లో ప్రత్యేక తెలంగాణా కోసం విద్యార్థులు పోరాటం ప్రారంభిస్తే ఆ తరువాత ఆ పోరాటాన్ని రాజకీయ నాయకులు తమ చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆ తరువాత దానికి ద్రోహం చేశారు. ఆనాటి పోరాటంలో దాదాపు 370 మంది పోలీసు కాల్పుల్లో అమరులయ్యారు. వారిలో కొందరి వివరాలను ఈ కింది లింకులో చూడవచ్చు.<br /><br /><a href="http://telangana1969.com/martyrs1.html">1969 ప్రత్యేక తెలంగాణా పోరాట అమర వీరులు:</a> http://telangana1969.com/martyrs1.html<br /><br />ప్రస్తుత ప్రత్యేక తెలంగాణా పోరాటం రాజకీయంగా ప్రారంభమై విద్యార్తుల చేతుల్లోకి వెళ్లింది. కె.సి.ఆర్. 2009 నవంబర్ 29న ఆమరణ నిరాహార దీక్ష ప్రారంభించిన తరువాత డిసెంబర్ 9న దీక్ష విరమించేనాటి వరకు ఈ ఉద్యమంలో మొత్తం 37 మంది అసువులు బాశారు. వీరిలో 23 మంది ఆత్మహత్య చేసుకోగా, 13 మంది గుండె ఆగి మరణించారు. ఒకరు పోలీసుల లాఠీ దెబ్బలకు చనిపోయారు. వారి వివారాలు ఈ కింది విధంగా వున్నాయి: (ఆంధ్ర జ్యోతి 10-12-2009 సౌజన్యంతో) <br /><br /><span style="font-weight:bold;">వరంగల్ జిల్లా (11మంది)</span><br />1. 2009 నవంబర్ 30 భూక్యా ప్రవీణ్ (24), గోపాతండా - ఆత్మహత్య<br />2. డిసెంబర్ 3 మల్లవేవి రాజ్కుమార్ (16), కేశవాపురం - ఆత్మహత్య<br />3. డిసెంబర్ 5 చెరుకు అంజయ్య (32), వల్మిడి - ఆత్మహత్య<br />4. డిసెంబర్ 6 ముక్కెర జనార్థన్ (45), వరంగల్ - ఆత్మహత్య<br />5. డిసెంబర్ 6 నాగరాజు (25), కురవి, - ఆత్మహత్య<br />6. డిసెంబర్ 7 వాకిడి బుచ్చయ్య (47), జగ్గయ్యపేట - గుండెపోటు<br />7. డిసెంబర్ 7 దేవులపల్లి శాంత (36), రేగొండ - గుండెపోటు<br />8. డిసెంబర్ 7 గుండెబోయిన బొందయ్య (80), రేగొండ - గుండెపోటు<br />9. డిసెంబర్ 8 మోరె పుల్లారెడ్డి (50), మొట్లపల్లి - గుండెపోటు<br />10. డిసెంబర్ 9 రవి (30), పాలంపేట - గుండెపోటు<br />11. డిసెంబర్ 9 రంగాన రాజు (23), వెల్ది గ్రామం - ఆత్మహత్య<br /><br /><span style="font-weight:bold;">కరీంనగర్ జిల్లా (8 మంది):</span><br />1. డిసెంబర్ 2, దండిక పృథ్వీరాజ్ (22), వాల్గొండ - ఆత్మహత్య<br />2. డిసెంబర్ 6 నాలుక రాజయ్య (50), తిమ్మాపూర్ - గుండెపోటు<br />3. డిసెంబర్ 6 బరిగెల అశోక్ (22), నారాయణపూర్ - ఆత్మహత్య<br />4. డిసెంబర్ 6 ఆరెల్లి కృష్ణ (18), రాచపల్లి - ఆత్మహత్య<br />5. డిసెంబర్ 7 బొల్లి సారయ్య (40), బస్వాపూర్ - ఆత్మహత్య<br />6. డిసెంబర్ 7 కడారి ఎల్లమ్మ (36), ఉప్పల్ - ఆత్మహత్య<br />7. డిసెంబర్ 8 బైరి సుదర్శన్, నిట్టూరు - ఆత్మహత్య<br />8. డిసెంబర్ 8 కోల రవి (25), మల్లారెడ్డిపల్లి – ఆత్మహత్య<br /><br /><span style="font-weight:bold;">మెదక్ జిల్లా (8 మంది):</span><br />1. నవంబర్ 30 బొల్లి లక్ష్మీనారాయణ (50), కమ్మర్లపల్లి - గుండెపోటు<br />2. నవంబర్ 30 శ్రీకాంత్ (18), దుద్దెడ - ఆత్మహత్య<br />3. డిసెంబర్ 2 లక్ష్మి (35), కొండపాక - గుండెపోటు<br />4. డిసెంబర్ 5 గురువయ్య (48), మగ్దుంపూర్ - ఆత్మహత్య<br />5. డిసెంబర్ 6 నర్సింలు (32), భూంపల్లి - గుండెపోటు<br />6. డిసెంబర్ 6 నర్సింగ్నాయక్ (54), తునికిల్లా తండా - ఆత్మహత్య<br />7. డిసెంబర్ 6 నరేందర్ గౌడ్ (32), గౌతాపూర్ - గుండెపోటు<br />8. డిసెంబర్ 7 వరాల వెంకటేశం (32), అందె – ఆత్మహత్య<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నల్లగొండ జిల్లా (4):</span><br />1. డిసెంబర్ 3 కాసోజు శ్రీకాంత్ (23), పొడిచేడు - ఆత్మహత్య<br />2. డిసెంబర్ 6 సుధాకర్ నాయక్ (20), గోగులగుట్ట తండా - ఆత్మహత్య<br />3. డిసెంబర్ 6 వీరనాగులు (26), పాలారం - ఆత్మహత్య<br />4. డిసెంబర్ 7 సతీశ్ యాదవ్ (29), రాయగిరి – ఆత్మహత్య<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఆదిలాబాద్ జిల్లా (2):</span><br />1. డిసెంబర్ 4 చిన్న బాపన్న, సూర్జాపూర్ - గుండెపోటు <br />2. డిసెంబర్ 4 భాస్కరాచారి, భైంసా - ఆత్మహత్య<br /><br /><span style="font-weight:bold;">నిజామాబాద్ జిల్లా (2):</span><br />1. డిసెంబర్ 1 కిష్టయ్య (38), కానిస్టేబుల్, శివయ్యపల్లి - ఆత్మహత్య<br />2. డిసెంబర్ 7 అయిండ్ల లింగయ్య (45), ఇస్సాయిపేట - గుండెపోటు<br /><span style="font-weight:bold;"><br />హైదరాబాద్లో (2)</span><br />1. నరసింహ - లాఠీచార్జిలో గాయపడి<br />2. ఈదయ్య - ఆత్మహత్య <br /><br /><span style="font-weight:bold;">తెలంగాణా తల్లి ముద్దుబిడ్డలైన అమరవీరులకు జోహార్లు.<br />మీ త్యాగం తెలంగాణా ప్రజలకు సదా స్ఫూర్తినిస్తూనే వుంటుంది. <span style="font-style:italic;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-237551001696630130?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-11825433180038294482009-12-09T14:50:00.006+05:302009-12-10T05:35:10.909+05:30హైదరాబాదేం ఖర్మ- మొత్తం తెలంగాణాను కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా చేయాలని అరవొచ్చుకదా!....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyA6v3YhT1I/AAAAAAAAALU/Vsw3Cc_60zE/s1600-h/Hyderabad_State_1947_A.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 253px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SyA6v3YhT1I/AAAAAAAAALU/Vsw3Cc_60zE/s320/Hyderabad_State_1947_A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413391346094395218" /></a><br />...........<br /><br />Present Telangana:<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sx9tPe_UcUI/AAAAAAAAALE/Wli0mKf3flQ/s1600-h/Telangana.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 237px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sx9tPe_UcUI/AAAAAAAAALE/Wli0mKf3flQ/s320/Telangana.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413165389906735426" /></a><br /><span style="font-style:italic;">చర్విత చర్వణం </span><br /><br />1948 నుంచి 1956 వరకూ తెలంగాణా ప్రాంతం ''హైదరాబాద్ రాష్ట్రం'' గా విడిగా వుండేది. హైదరాబాద్ రాష్ట్రానికి హైదరాబాద్ నగరమే రాజధానిగా వుండేది. అప్పటి హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో ప్రస్తుత కర్ణాటక, మహారాష్ట్రల్లోని కొన్ని జిల్లాలు కలిసి వుండేవి. అంతకు ముందు నాలుగు వందల సంవత్సరాల నుంచీ నైజాం రాష్ట్రం ఇంచుమించు ఇట్లాగే వుండేది. కోస్తాంధ్ర ప్రాంతం, రాయలసీమ ప్రాంతం కూడా కొంత కాలం నైజాం సంస్థానంలో వున్నప్పటికీ వాటిని నిజాం రాజు ఉదారంగా బ్రిటీష్ వారికి భరణంగా ఇచ్చేశాడు. వాటిని సీడెడ్, సర్కారు జిల్లాలుగా వ్యవహరించేవారు. ఇప్పటికీ చాలామంది సినీ డిస్ట్రిబ్యూటర్లు ఆనాటి నైజాం, సీడెడ్, సర్కారు అనే పదాలనే వాడుతుండటం మనం గమనించవచ్చు.<br /><br />1953 వరకు ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంతాలు మద్రాస్ ప్రావిన్స్ క్రింద వుండేవి. తెలుగువాళ్ల పట్ల తమిళులు వివక్ష చూపుతున్నారని, మద్రాసీలన్న ముద్ర తప్ప తెలుగు వాళ్లకు సొంత అస్తిత్వం లేకుండా పోయిందని, ఉద్యోగాలు తదితర విషయాల్లో తీవ్ర వివక్ష ఎదురవుతోందని ఆక్రోశిస్తూ , ఆవేదన చెందుతూ, ఆవేశపడుతూ ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రజలు మద్రాసు నుంచి విడిపోవాలని, ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేయాలని ఉద్యమించారు. <span style="font-weight:bold;">''మా తెలుగు తల్లికీ మల్లె పూదండ''</span> పాట ఆ ఆత్మగౌరవ పోరాటంలోంచి పుట్టిందే. చివరికి అమరజీవి పొట్టి శ్రీరాములు బలిదానంతో 1953లో ''కర్నూలు'' రాజధానిగా ఆంధ్ర రాష్ట్రం అవతరించింది. <br /><br />అయితే కర్నూలులో రాజధానికి కావలసిన సౌకర్యాలు సరిగా లేకపోవడంతో ఆంధ్ర నేతల కన్ను అప్పటికే అన్నివిధాలా అభివృద్ధి చెందిన ''హైదరాబాద''్ నగరం మీద పడింది. దరిమిలా ఆంధ్ర నేతలు <span style="font-weight:bold;">'' మీది తెలుగే ... మాది తెలుగే ''</span> అంటూ కలిసుందాం రా అంటూ సమైక్య గీతం మొదలుపెట్టారు. <br /><br />1956 లో భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాలు అనే సరికొత్త వాదన లేవదీశారు. ఆ కుట్రలో అమాయకంగా చిక్కుకుని, పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం, ముల్కీ నిబంధనలు, ఉప ముఖ్యమంత్రి పదవి వంటి హామీలను నమ్మి ''హైదరాబాద్ రాష్ట్రం'' ఆంధ్ర రాష్ట్రంలో విలీనమై తన అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయింది. దాంతో పాటు కన్నడ భాష మాట్లాడే ప్రాంతాలను కర్ణాటకకు, మరాఠీ మాట్లాడే ప్రాంతాలను మహరాష్ట్రకు వదిలేయాల్సి వచ్చింది. దానివల్ల కూడా ఎంతో నష్టపోయింది. <br /><br />మొదటినుంచీ ఆంధ్రాలో విద్యావకాశాలు విస్తృతంగా అందుబాటులో వుండడం వల్ల, ఇంగ్లీషు మీడియం చదువుల వల్ల ఆంధ్ర ప్రాంత ప్రజలు విద్యాపరంగా, సామాజికంగా, ఆర్థికంగా ముందంజలో వున్నారు. నైజాం నిరంకుశ పాలనలో, ఉర్దూ మీడియం చదువుల వల్ల, ఉర్దూలో పరిపాలన వల్ల, అరకొర విద్యావకాశాల మూలంగా ఇక్కడి ప్రజలు అన్నిరంగాలలో వెనుకబడిపోయివున్నారు. <br /><span style="font-weight:bold;"><br />వియ్యానికైనా కయ్యానికైనా సమ ఉజ్జీలు కావాలంటారు. </span><br /><br />ఆంధ్ర తెలంగాణా ప్రాంతాలు ఏవిధంగానూ సమ ఉజ్జీలు కావు. <br />ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అనే బండికి ఒక పక్క ఒంగోలు గిత్తను, మరో పక్క తెలంగాణా బక్కెద్దును కట్టినట్టయింది. అందుకే ఆ బండి నడక అవకతవకగా సాగుతూ వచ్చింది. ఒక ప్రాంత ప్రజలు విపరీతంగా లబ్ది పొందుతుంటే మరో ప్రాంత ప్రజలు అడిగేవాడు లేక అన్నివిధాలా నష్టపోతూ వచ్చారు. <br /><br />ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం ఏర్పడ్డ మరుక్షణం నుంచే ప్రభుత్వ ఉద్యోగాల్లో తెలంగాణాకు ఆంధ్ర ప్రాంత వాసుల వలస ఉప్పెనలా మొదలయింది. <br />అక్కడ ఒక ఎకరం అమ్మితే ఇక్కడ వంద ఎకరాలు లభించే పరిస్థితి వుండటంతో రైతులు కూడా ఒప్పందాలను ఉల్లంఘిస్తూ ఇక్కడ ఊరూరా భూములు సొంతం చేసుకుంటూ చవ్చారు. ఎన్ని ఒప్పందాలు ఎన్ని నియమ నిబంధనలు వున్నా తెలంగాణాలో వాటిని పట్టించుకునే, వలసలను అడ్డుకునే నాధుడే లేకుండా పోయాడు. <br /><br />ఇట్లా జరుగుతుందనే అప్పటి ప్రధాని జవహర్లాల్ నెహూృ ఆంధ్ర - హైదరాబాద్ రాష్ట్రాల విలీనాన్ని మొదట్లో అంగీకరించలేదు. చివరికి ఒత్తిళ్లకు తలొగ్గి బలవంతంగా రెండు రాష్ట్రాలనూ విలీనం చేస్తూ <span style="font-weight:bold;">''ఒక గడుసు అబ్బాయికి - ఒక అభం శుభం తెలియని అమాయక అమ్మాయిని కట్టబెడ్తున్నాం. ఈ కాపురం ఎన్నాళ్లు సాగుతుందో తెలియదు. ఒకవేళ ఇద్దరికీ కుదరకపోతే ఎప్పుడైనా సామరస్యంగా విడిపోవచ్చు '' అంటూ పెళ్లినాడే పెటాకుల మంత్రం జపించాడు. </span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">నెహూృ అన్నట్టే అయింది. </span><br /><br />పూలదండలు మార్చుకునే వరకు బుద్ధిగా వున్న పెళ్లికొడుకు ఆ మరుక్షణం నుంచే తన స్వార్థ విశ్వరూపం చూపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఉపముఖ్యమంత్రి పదవి, పెద్దమనుషుల ఒప్పందం, ముల్కీ నిబంధనలు, తెలంగాణా అభివృద్ధి మండలి అనుమతి లేకుండా ఇతర్లు ఇక్కడి భూములు కొనకూడదన్న నిబంధనలు వగైరా వగైరా అన్నీ గాలికి కొట్టుకు పోయాయి. <br /><br />ఒక్క హైదరాబాదుకే కాదు తెలంగాణా లోని అన్ని (10) జిల్లాలకు ఆంధ్ర, రాయలసీమ వాసుల వరదలా వెల్లు వెత్తారు. తెలంగాణా నుంచి ఆంధ్రరాయలసీమ జిల్లాలకు మాత్రం ఆవిధమైన వలసలు లేవు. అందుకు ఆస్కారం కూడా లేదు. ఉద్యోగాలు, నిధులు, నదీజలాలు అన్నింటా తెలంగాణాకు అన్యాయమే జరుగుతూ వచ్చింది. దాంతో 1969లో ఒకసారి పెద్ద ఎత్తున ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమం తలెత్తింది. దానిని రాష్ట్రంలోని బ్రహ్మానందరెడ్డి ప్రభుత్వం, కేంద్రంలోని ఇందిరా గాంధీ ప్రభుత్వం పాశవికంగా అణిచేశాయి. దాదాపు 370 మందిని చంపి, అప్పటి ఉద్యమ నాయకుడైన చెన్నారెడ్డినీ ప్రజాప్రతినిధుల్నీ టోకున కొనుగోలు చేసి, వారికి కొన్ని మంత్రి పదవులిచ్చి మరీ ఈ బలవంతపు సమైక్యతా కాపురాన్ని యధాప్రకారం బలవంతంగా కొనసాగేట్టు చేశారు. <br /><br />2001 లో ప్రత్యేక తెలంగాణా వాదం మళ్లీ ఫీనిక్స్ పక్షిలా ప్రాణం పోసుకుంది. తెలంగాణా ఉద్యమం కెసిఆర్ ఆమరణ నిరాహార దీక్షతో 1969 కంటే మరింత పెద్ద ఎత్తున ప్రజా ప్రభంజనంలా మారింది. పైకి అన్ని పార్టీలూ మేము తెలంగాణాకు వ్యతిరేకం కాదు, మేం తెలంగాణాకు అనుకూలం అనే పాట పాడుతున్నప్పటికీ లోపాయికారిగా ప్రత్యేక తెలంగాణా డిమాండ్కు తూట్లు పొడిచేందుకు రకరకాలుగా ప్రయత్నిస్తున్నాయి. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ఒకే పార్టీకి నాలుగు నాలికలు</span><br /><br />ఒకే పార్టీలో కొందరు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ సమైక్యంగా వుండాలంటారు. <br />మరికొందరు విభజిస్తే ఆంధ్ర, తెలంగాణా, రాయలసీమ మూడు రాష్ట్రాలుగా విభజించాలంటారు.<br />ఇంకొందరు ఉత్తరాంధ్రను వేరే రాష్ట్రం చేయాలంటారు. <br /><br />మరీ విచిత్రంగా తెలంగాణాకు చెందిన ఒకరిద్దరు ప్రజానాయకమ్మణ్యులు గ్రేటర్ హైదరాబాద్ను కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా చేయాలంటూ ఓ కొత్త వాదనను తెరమీదకు తెస్తున్నారు.. <br /><br />రంగారెడ్డి, మహబూబ్నగర్, మెదక్ జిల్లాల్లోని అనేక మున్సిపాలిటీలను, పంచాయితీలను లాక్కుని ఈమధ్యనే గ్రేటర్ హైదరాబాద్ని ఏర్పాటు చేసింది ప్రభుత్వం. ఆ ప్రాంతాల ప్రజల అభిప్రాయ సేకరణ జరపకుండా ఏకపక్షంగా గ్రేటర్ హైదరాబాద్ని ఏర్పాటు జరిగింది. <br /><br />ఇప్పుడేమో ఇక్కడి సెటిలర్స్కి తెలంగాణా రాష్ట్రంలో భద్రత వుండదట. కేంద్ర పాలిత ప్రాంతమైతేనే వారికి రక్షణ వుంటుందట. <br />వారికి ఎవరి నుంచి భద్రత వుండదు. <br />హైదరాబాద్లోని తెలంగాణా వాసుల నుంచేనా?<br />అదే నిజమైతే హైదరాబాద్ కేంద్ర ప్రాంత పాలితమైతే వారి నుంచి ముప్పు ఎలా వుండకుండా పోతుంది.<br />హైదారాబాద్ను కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా చేయగానే తెలంగాణా వాసుల్ని హైదరాబాద్ నుంచి మిగతా తెలంగాణా రాష్ట్రంలోకి తరిమేసి హైదరాబాద్లో కేవలం సెటిలర్స్నే వుంచుతారా?<br />హైదరాబాద్ మీద ఇక్కడి మూలవాసులకు ఎట్లాంటి హక్కూ లేదా? <br />వారి భద్రతకు ఎవరు హామీ ఇస్తారు? ఎట్లా... ఏ ప్రాతిపదికన ఇస్తారు?<br /><span style="font-weight:bold;"><br />మిగతా జిల్లాల్లోని సెటిలర్స్ మాటేమిటి? </span><br /><br />సెటిలర్స్ ఒక్క హైదరాబాద్లో మాత్రమే లేరు. <br />తెలంగాణా లోని ప్రతి జిల్లాలో వున్నారు. <br />ఒక్కరో ఇద్దరో కాదు వేలు, లక్షల సంఖ్యలో వున్నారు.<br />మరి వారి భద్రత మాటేమిటి?<br />సెటిలర్స్ పాలిటి హీరోలు, మూలవాసుల పాలిటి విలన్లుగా మారుతున్న మూలవాస నేతలు ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పాలి.<br /><br />కేంద్ర పాలిత ప్రాంతమైతేనే ప్రభుత్వం సెటిలర్స్కి రక్షణ కల్పించగలుగుతుంది, ప్రత్యేక రాష్ట్ర మైతే ప్రభుత్వం సెటిలర్స్కి రక్షణ కల్పించలేదు అని ఎట్లా చెప్పగలుగుతున్నారు.? <br />ఒకవేళ అదే వాస్తవమైతే మొత్తం తెలంగాణాలోని సెటిలర్స్ రక్షణ కోసం మొత్తం తెలంగాణాని కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా ప్రకటించాలని డిమాండ్ చేయకుండా కేవలం హైదరాబాద్నే ఎందుకు టార్గెట్ చేస్తున్నారు. <br /><br />మద్రాస్లో గానీ, బెంగుళూరులో గానీ ఆంధ్ర సెటిలర్స్కి ఎప్పుడైనా భద్రత సమస్య ఎదురయిందా? అప్పుడు ఎట్లాంటి చర్యలు తీసుకున్నారు. ఇవన్నీ సమాధానం లేని ప్రశ్నలు. అసలు ఈ వాదనే ఒక జిత్తుల మారి వాదన తప్ప న్యాయబద్ధమైన వాదన కాదు. <br /><br />మద్రాస్ ప్రావిన్స్ నుంచి ఆంధ్ర రాష్ట్రం విడిపోయేటప్పుడు కూడా ఇట్లాగే మద్రాస్ నగరంలో భాగం కావాలని నానా యాగీ చేశారు. ఆమరణ నిరాహార దీక్ష మొదలైన ఐదో రోజే నెహూృ ప్రత్యేక ఆంధ్ర డిమాండ్ను అంగీకరిస్తున్నట్టు పార్లమెంట్లో సూత్రప్రాయంగా ప్రకటించాడట. కానీ మద్రాస్ను ఉమ్మడి రాజధానిగా ప్రకటించాలన్న గొడవ వల్లే విపరీతమైన కాలయాపన జరిగి పొట్టి శ్రీరాములు ప్రాణాలు కోల్పోవలసి వచ్చింది.<br /><br />మహారాష్ట్ర, గుజరాత్ రాష్ట్రాలు విడిపోయేటప్పుడు ముంబాయి విషయంలోనూ ఇట్లాంటి గొడవే జరిగింది. <br />కానీ వాస్తవాన్ని గ్రహించి గుజరాతీలు తమ వాదనను కట్టిపెట్టి ముంబాయిని వదిలి వెళ్లి అహమ్మదాబాద్ను రాజధానిగా అభివృద్ధి చేసుకున్నారు.<br /><br />చివరికి ఇక్కడా అదే పునరావృతమవుతుంది. <br /> హైదరాబాద్ రాష్ట్రం అంటే తెలంగాణా రాష్ట్రమే . తెలంగాణా రాష్ట్రం అంటే హైదరాబాద్ రాష్ట్రమే. ఈ రెంటినీ విడదీయడం అసంభవం. <br />అధర్మం అంతరిస్తుంది. న్యాయం గెలుస్తుంది.<br />తెలంగాణా స్వప్నం త్వరలోనే నిజమవుతుంది!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sx9tZTviFNI/AAAAAAAAALM/Vllpgjp3UR4/s1600-h/KCR+9122009+S.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 167px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sx9tZTviFNI/AAAAAAAAALM/Vllpgjp3UR4/s320/KCR+9122009+S.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413165558686422226" /></a><br /><br /><br /><br />..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-1182543318003829448?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-67623096922511511502009-12-07T07:58:00.004+05:302009-12-07T08:08:40.385+05:30తెలంగాణా ఎవరి చేతుల్లో వుంది?<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SxxonoUuGuI/AAAAAAAAAK0/C0TbV4mE1sI/s1600-h/Posani.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SxxonoUuGuI/AAAAAAAAAK0/C0TbV4mE1sI/s320/Posani.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412315882241006306" /></a><br />ఇవాళ్టి (07-12-2009) ఆంధ్రజ్యోతి లో '' తెలంగాణా ఎవరి చేతుల్లో వుంది? '' అనే శీర్షికతో సినీ రచయిత, దర్శకుడు పోసాని మురళీ కృష్ణ '' ప్రకటన '' ఒకటి వెలువడింది. అందులోని అనేక ప్రశ్నలు ఆలోచింప జేసేలా వున్నాయి. సోదర బ్లాగర్లు చదివి చర్చించేందుకు వీలుగా పోసాని గారికి ధన్యవాదాలు తెలియజేసుకుంటూ దానిని ఇక్కడ తిరిగి పొందుపరుస్తున్నాను:<br />.....................................................................................<br /><br /><span style="font-weight:bold;">తెలంగాణా ఎవరి చేతుల్లో ఉంది ?</span><br /><br /><span style="font-style:italic;">ఎలక్షన్స్ ముందు: </span><br />తెలంగాణాకు మేము అనుకూలం అని, తెలంగాణా ప్రజల ఓట్లతో ఎంఎల్ఎ అయినవాళ్లు, మంత్రులయినవాళ్లు, ముఖ్యమంత్రులయినవాళ్లు దర్జాగా పదవులు అనుభవిస్తూ, ఇప్పుడేమో తెలంగాణా రాష్ట్రం మా చేతుల్లో లేదంటున్నారు.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">మరి మీ చేతుల్లో ఏముంది ?</span><br /><br />కోట్లాది రూపాయల ఖరీదు చేసే తెలంగాణా భూముల్ని అభివృద్ధి పేరుతో లక్షల రూపాయలకే అమ్ముకోవడం మాత్రం మీ చేతుల్లో వుంది !<br />మంత్రుల స్థాయి పెద్దలు జూబ్లీ హిల్స్ లాంటి ప్రాంతాల్లో కోట్ల విలువ చేసే స్థలాల్ని ఆక్రమించుకుంటే చాలా తక్కువ రేటుకే ఆ స్థలాల్ని క్రమబద్ధీకరించడం మాత్రం మీ చేతుల్లో వుంది !<br />కానీ, ఇళ్లు లేని తెలంగాణా ప్రజలు 40, 50 ఏళ్ల క్రిందట ప్రభుత్వ స్థలల్లో ఇళ్లు కట్టుకుని బతుకుతుంటే ఇప్పుడొచ్చి ఆ స్థలం ప్రభుత్వానిది అని పోలీసులతో ఆ ప్రజల్ని కొట్టించి, బుల్డోజర్స్తో ఆ ఇళ్లు కూలగొట్టించి, ప్రజలను రోడ్డుమీద పడవేయడం మాత్రం మీ చేతుల్లో వుందా ??<br /><br />మీ కళ్ల ముందే తెలంగాణా గడ్డమీద భూ కబ్జాలు జరిగాయి. కానీ, దాన్ని ఆపడం మీ చేతుల్లో లేదు!<br />అసైన్డ్ భూములను కొనగూడదని తెల్సినా చాలామంది పెద్దలు కొనుక్కొని కోటీశ్వరులయ్యారు అది మీకు తెలుసు...కానీ దానిని ఆపడం మాత్రం మీ చేతుల్లో లేదు !<br />ఇది అన్యాయం అంటూ ఆందోళన చేస్తున్నవారిని లాఠీలతో కొట్టించడం మాత్రం మీ చేతుల్లో వుంది !!<br /><br />తెలంగాణాకు అన్యాయం జరిగిందని అన్ని పార్టీలు చెబుతున్నాయి.<br />కానీ, దోపిడీ మాత్రం ఆగదు!<br />తెలంగాణాకి మేము అనుకూలమని అన్ని పార్టీలు చెబుతాయి.<br />కానీ, తెలంగాణా రాష్ట్రం మాత్రం రావడం లేదు !! <br />ఎందుకంటే ఇప్పుడున్న అసెంబ్లీలో ప్రజల కోసమే బతికే పుచ్చలపల్లి సుందరయ్య లాంటి ప్రజా సేవకులు లేరు.... వున్నారా?<br /><br />సారాతో, డబ్బులతో ఓట్లు కొంటూ అసెంబ్లీ కొస్తున్న ఎమ్ఎల్ఏలు, మంత్రులు, ముఖ్యమంత్రులు ఉన్నంతకాలం తెలంగాణా సమస్యనే కాదు, ఆంధ్రప్రదేశ్లో ఉన్న ఏ ప్రజా సమస్యనూ చిత్తశుద్ధితో పరిష్కరించలేరు !!<br /><br />మీరు ఓట్లు కొంటూ అడ్డదారిలో అధికారంలో కొస్తున్నా, అవినీతి పనులు చేస్తున్నా ప్రజలు మిమ్మల్ని క్షమిస్తున్నారు ! <br />కాబట్టి తెలంగాణా ప్రజలు అడుగుతున్న ప్రత్యేక రాష్ట్రం విషయంలో అయినా గారడీ మాటలు మానేసి, రాజకీయ వ్యాపారం మానేసి చిత్తశుద్ధితో వ్యవహరిస్తే తెలంగాణా వస్తుంది ! <br /><br />అ లా కాకుండా ఏదీ మా చేతుల్లో లేదంటే ప్రతీదీ ప్రజల చేతుల్లోకి వెళ్తుంది !!<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ప్రత్యేక తెలంగాణా న్యాయమైన కోరిక :</span><br />ప్రజా ఉద్యమం, విద్యార్థి పోరాటం -సమర్థనీయం ! <br />కె.సి.ఆర్.దీక్ష - అభినందనీయం !<br />ఆంధ్రప్రజానీకానికి ఏ మాత్రం నష్టం జరగకుండా శాంతియుతపోరాటంతో, అహింసా మార్గంలో తెలంగాణా రాష్ట్రం రావాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ...<br /><span style="font-weight:bold;"><br />పోసాని కృష్ణ మురళి, </span><br />సినీ రచయిత, దర్శకుడు<br /><br />.....................................................................................<br />ఆంధ్ర జ్యోతి సౌజన్యం తో ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sxxo0x_m19I/AAAAAAAAAK8/K6S33YplnZo/s1600-h/KCR+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 313px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/Sxxo0x_m19I/AAAAAAAAAK8/K6S33YplnZo/s320/KCR+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412316108175103954" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-6762309692251151150?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-66096275947250545282009-12-05T09:18:00.005+05:302009-12-05T12:10:03.563+05:30ప్రత్యేక తెలంగాణ : ఒక సమైక్యవాది ''ఆత్మవిమర్శ'' ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SxnZLHr6T5I/AAAAAAAAAKs/gfkCPRDjl7Y/s1600-h/Balidaanam+T.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 221px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SxnZLHr6T5I/AAAAAAAAAKs/gfkCPRDjl7Y/s320/Balidaanam+T.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411595212327374738" /></a><br /><br />నిన్న మొన్నటి వరకూ ''ప్రత్యేక తెలంగాణా'' అనేది కొంతమంది ''రాజకీయ నిరుద్యోగులు'' చేస్తున్న ఆర్భాటంగా 'లైట్' తీసుకున్నాను. గుప్పెడు మంది స్వార్థపరులు ఆడుతున్న నాటకంగా పెదవి విరిచాను. దుర్మార్గమైన ''వేర్పాటు వాదం'' గా ఈసడించుకున్నాను. <br /><br />రాష్ట్ర విభజనను దేశ విభజనతో పోల్చుకుంటూ ప్రత్యేక తెలంగాణా ఇస్తే దేశం ముక్క చెక్కలైపోతుందని ఆవేశపడ్డాను. భారత పాకిస్థాన్ల మాదిరి వైషమ్యాలు తలెత్తి తెలుగు ప్రజల ''సమైక్యత'' సర్వనాశనమై పోతుందని ఆవేదన చెందాను. <br /> <br />కె.సి.ఆర్. అనే వ్యక్తికి (2000 సంవత్సరంలో) చంద్రబాబు నాయుడు మంత్రి పదవి ఇవ్వక పోవడం వల్లనే ఈ గొడవ తలెత్తిందనీ, ఆయనకు గనక అప్పుడు ఓ మంత్రి పదవి పడేస్తే మిగతా తెలంగాణా నాయకమ్మణ్యుల్లా ఈయనా కిక్కురుమనకుండా పడివుండేవాడు కదా అని నమ్మాను.<br /><br />అతను ఈ తెలంగాణా వాదాన్ని తీసుకురాకపోతే-<br />ఆంధ్రావాళ్లు, రాయల సీమవాళ్లు, అట్లాగే హైదరాబాద్లోనూ, ఇతర తెలంగాణా జిల్లాల్లోనూ లక్షలాదిగా స్థిరపడిన ''సెటిలర్లు'' అందరూ ... ఎవరిపనులు వాళ్లు చేసుకుంటూ హాయిగా, ఆనందంగా, ఉల్లాసంగా, ఉత్సాహంగా, సుభిక్షంగా, ప్రశాంతంగా, సుఖ సంతోషాలతో వుండేవారు కదా ...అని అనేకానేకసార్లు మదనపడ్డాను. <br /><br />పిల్ల నిచ్చిన మామ నుంచి ''అదనపు కట్నం'' గా ముఖ్యమంత్రి పదవినే లాక్కున్న బాబు, ఈ అర్భకుడి మొహాన ఓ మంత్రి పదవి కొడితే ఏం పోయేదని చాలా సార్లు తెగ బాధపడిపోయాను. కె.సి.ఆర్. మీద కంటే అతనికి మంత్రిపదవి నిరాకరించి తప్పు చేసిన బాబు మీదే నాకు ఎక్కువ మంటగా వుండేది. <br /><br />ఒక మంత్రి పదవి పడేస్తే కే సి ఆర్ తెలంగాణా జపం చేసేవాడే కాదని అందరిలా నేను కూడా భావించినప్పటికీ, ఆయనకు ఏకంగా కేద్ర మంత్రి పదవి వచ్చినా తెలంగాణా వాదాన్ని ఇంకా ఎందుకు అంటి పెట్టుకుని వుండి పోయాడో అర్ధం అయ్యేది కాదు. అంత స్వార్ధ పరుడు, రాజ కీయ నిరుద్యోగి అన్న ముద్ర పడ్డ వ్యక్తీ ఎంతో ప్రతిష్టాత్మకమైన కేంద్ర మంత్రి పదవి లభించినా దానిని గడ్డి పోచలా ఎట్లా విసిరి కొట్ట గలిగాడో, అన్ని సార్లు ఎం పీ సీటుకు రాజీనామా చేసి వేరు వేరు నియోజక వర్గాల్లో ఎట్లా విజయం సాధించ గలిగాడో ఆయనకు ఆ ధైర్యం ఎక్కడినుంచి వచ్చేదో అని నేను ఎప్పుడూ ఆలోచించిన పాపాన పోలేదు. కే సి ఆర్ రాజకీయ నిరుద్యోగి అన్న పాత పాటనే అరిగిపోయిన రికార్డులా పాడుకుంటూ, నిందిస్తూ, అసహ్యంగా వితండ వాదం చేస్తూ కూచుంది పోయాను. <br /><br />సరే మేం పుట్టిందే తెలంగాణా సాధన కోసం అనే తె. రా. స. తెలంగాణా జపం చేయడంలో పెద్దగా ఆశ్యర్య పోవాల్సిందేమీ లేదు. కానీ రాష్ట్రం విడిపోకూడదని కోరుకునే (!) కాంగ్రెస్ పార్టీ 2004 ఎన్నికలలో తెరాసతో పొత్తు పెట్టుకోవడం, అధికారంలోకి రావడం తెరాస వాళ్లకి రాష్ట్రంలోనూ, కేంద్రంలోనూ మంత్రిపదవులివ్వడం, తెలంగాణా అంశాన్ని కామన్ మినిమమ్ ప్రోగ్రాంలో పెట్టి ప్రధాన మంత్రి చేత, రాష్ట్రపతిచేత పార్లమెంట్లో చెప్పించడం, ప్రణబ్ముఖర్జీ కమిటీ వేసి నాటకమాడటం మాత్రం నాకు ఒక పట్టాన జీర్ణమయ్యేది కాదు.<br /><br />అట్లాగే సమైక్యవాదం జపిస్తూ, తన హయాంలో ''తెలంగాణా'' అన్న పదాన్ని కూడా ఉచ్ఛరించనివ్వని నికార్సయిన సమైక్య తెలుగుదేశం పార్టీ - తెలంగాణాకు అనుకూలంగా తీర్మానం చేయడం, తెరాసతో పొత్తు పెట్టుకుని 2009 అసెంబ్లీ ఎన్నికలలో పోటీ చేయడం నన్ను మరింత గందరగోళానికి గురిచేసింది. <br /><br />సీపీఐ, బిజేపీ, ప్రజారాజ్యం పార్టీలు కూడా తెలంగాణాకు అనుకూలంగా తీర్మానాలు చేయడంతో బెంబేలెత్తి పోయాను. ఈ పార్టీలన్నీ ఉత్తిత్తిగానే, ఒల్లెక్కలకు తెలంగాణా పాట పాడాయి కానీ లోపల వాటి ధ్యేయం సమైక్యతే అని ఆత్మవంచన చేసుకోవడం నా వల్ల కాలేదు. <br /><br />తెలంగాణాకు ప్రజల్లో మద్దతు లేకపోతే ఇన్ని ప్రధాన పార్టీలు తెలంగాణాకు అనుకూలంగా ఎట్లా తీర్మానం చేస్తాయి. ఒకవేళ ఓట్ల కోసం అట్లా ''బడాయి'' తీర్మానాలు చేసినా అవి సమైక్యతనే కోరుకుంటున్నాయని అనుకున్నా అది తెలంగాణా ప్రజల్ని మోసం చేయడమే కదా? <br />ఇట్లా చూసినా మెజారిటీ తెలంగాణా ప్రజలు తమ రాష్ట్రం తమకు కావాలని కోరుకుంటున్నట్టు రూఢి అవుతోంది కదా?<br /><br />అయినా నేను ఇన్నాళ్లూ ఈ విషయాలపై పెద్దగా దృష్టి కేంద్రీకరించకుండా అందరిలాగే మెజారిటీ ప్రజల ఆకాంక్షను పక్కనపెట్టి, అసలు సమస్యను గాలికి వదిలేసి తెరాస పార్టీ కుప్పిగంతులమీద, అది వేసే డ్రామాల మీద, ''బక్కోడు'' (ఈ మాట నాది కాదు, నికార్సైన సమైక్యవాదులది) ఉపయోగించే భాష మీద, తెరాసకు వచ్చే ఓట్ల మీద, సీట్ల మీద,తెలుగు తల్లి మీద, తెలంగాణా తల్లి మీద మాత్రమే దృష్టిని కేంద్రీకరించి వాదోపవాదాలు చేస్తూ వచ్చాను. <br /><br />తెరాస టికెట్తో గెలిచిన 26 మంది ఎంఎల్ఎలలో 10 మందిని వైఎస్ఆర్ కాంగ్రెస్ బుట్టలో వేసుకున్నప్పుడు, తెరాసలో నెంబర్ టూ టైగర్ నరేంద్రను కూడా చాకచక్యంగా లోబరచుకున్నప్పుడు, విజయశాంతి మీదకు కూడా గేలం విసిరినప్పుడు, తెలంగాణా వాళ్ల మీదకు తెలంగాణా వాళ్లనే ఉసి కొల్పుతున్నప్పుడు లోలోపల అట్లాంటి పనులు చేయడం ధర్మం కాదని అంతరాత్మ ఘోషిస్తున్నా .... ఏదో ఒక విధంగా సమైక్యత నిలబడుతోంది కదా అని నాకు నేను సర్ది చెప్పుకున్నాను. నేను అందరిలా శాడిస్టిక్గా ఆనందించానే తప్ప అది లత్తకోరు, ఫాక్షనిస్టు రాజకీయం అవుతుందే తప్ప ప్రజాస్వామ్యం కాదని గట్టిగా ఎవరితోనూ అనలేకపోయాను.. దానివల్ల మన సమాజంలో, రాజకీయాలలో విలువలు మరింత పతన మవుతాయన్న భావన నాకు అప్పుడు ఏ కోశానా రాలేదు. వచ్చినా ''తెలంగాణాను వ్యతిరేకించే మైకం''లో దానిని ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు. <br /><br />మొన్న గ్రేటర్ హైదరాబాద్ ఎన్నికలలో తెరాస పోటీ చేయాడానికి కూడా భయపడి తోక ముడిచి మొహం చాటేసినప్పుడు ఇక తెలంగాణా వాదం పని అయిపోయినట్టే ... ప్రజల్లో తెరాసకి పలుకుబడి పూర్తిగా తగ్గి పోయినట్టే అని సంబరపడ్డాను. ఒకవేళ తెరాస పోటీ చేసి ఓ పదో పాతికో కార్పొరేటర్ సీట్లు గెలిచినా మన ఘనత వహించిన నూరేళ్ల చరిత్ర వున్న జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీ ఆ తెరాస కార్పొరేటర్లని అవలీలగా కొనిపారేసిది. గొడవ వొదిలిపోయేది. అయితే అది వేరే విషయం. <br /><br />కెసిఆర్ ''ఆమరణ'' దీక్ష చేస్తానని ప్రకటించినప్పుడు ''ఉత్తర కుమారుని'' ప్రగల్భంగా ఎంత నవ్వుకున్నానో. 24 గంటల్లో దీక్ష తుస్సవుతుంది, తెలంగాణా ఫట్టవుతుంది అని చంకలు గుద్దుకున్నాను. ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నాను. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కెసీఆర్ను అనవసరంగా అరెస్టు చేసి ఖమ్మం జైల్లో పెట్టడం, ఆయనేమో జైల్లోనే దీక్ష కొనసాగించడం నన్ను మళ్లీ కొంత ఆందోళనకు గురి చేసింది. అయితే రెండో రోజు బలవంతంగా సెలైన్ ఎక్కించగానే కెేసీఆర్ దీక్ష విరమించినట్టు ప్రకటించగానే ఫినిష్ ప్రత్యేక తెలంగాణా వాదానికి శాశ్వతంగా నూకలు చెల్లినట్టే అని ఎగిరి గంతులేశాను. <br /><br />కానీ ఆ మరుక్షణమే తెలంగాణాలోని విద్యార్థులు తిరగబడి కేసీఆర్ని తెలంగాణా ద్రోహిగా ప్రకటించి ఇక నుంచి తెలంగాణా ఉద్యమాన్ని తామే నడుపుతామని చాటడంతో షాక్కు గురయ్యాను. విద్యార్థుల వార్నింగ్కి జడిసిన కెసిఆర్ నేను దీక్ష విరమించలేదు, అదంతా పోలీసుల కుట్ర అనడం, దీక్ష కొనసాగించడం దరిమిలా పరిస్థితి అంతా ప్రత్యేక తెలంగాణాకు అనుకూలంగా మారిపోవడం నన్ను మళ్లీ తీవ్రమైన దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది. <br /><br />తెలంగాణా లోని అన్ని విద్యార్థి సంఘాలు, అన్ని ఉద్యోగ సంఘాలు, న్యాయవాదులు, ఉపాధ్యాయులు, రైతులు, కార్మికులు రోడ్ల మీదకు వచ్చి జై తెలంగాణా అంటూ దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా నినాదాలు చేస్తుంటే <br />ఇంకా నేను కెసిఆర్ భాష గురించి, <br />టిఆర్ఎస్కు వచ్చిన అసెంబ్లీ సీట్ల గురించి <br />చర్చించుకుంటూ <br />తెలంగాణాలో మెజారిటీ ప్రజలు తెలంగాణాను కోరుకోవడం లేదని బుకాయిస్తూ ఆత్మవంచన చేసుకోలేకపోతున్నాను. <br />అందుకే ఈ ఆత్మవిమర్శ చేసుకుంటున్నాను. <br /><br />ఇప్పుడు ప్రత్యేక తెలంగాణా ఉద్యమం కెసిఆర్ ఒక్కడి ఉద్యమం కాదు. <br />నాలుగుకోట్ల తెలంగాణా ప్రజల ఉద్యమంగా మారిపోయింది. తెలంగాణా ప్రజల బలమైన ఆకాంక్షలో నిజాయితీ వుంది, నిబద్ధత వుంది, న్యాయం వుంది. <br /><br />1956లో తెలంగాణాను ఆంధ్రాలో విలీనం చేసేటప్పుడు ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరపలేదు. ఇప్పుడు తెలంగాణా ప్రజలు విడిపోవాలనుకుంటున్నారా లేదా అనే విషయాన్ని తేల్చేందుకు ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరిపే నిజాయితీ మన ప్రజాస్వామ్యానికి ఎలాగూ లేదు. <br /><br />అన్ని పార్టీలూ తాము తెలంగాణాకు అనుకూలమే అంటూ తీర్మానాలు చేసి ప్రజలను వంచించి ఓట్లు దండుకుంటున్నాయి. <br />ఒక్క పార్టీ కూడా మేం సమైక్యవాదులం. <br />ప్రత్యేక తెలంగాణాకు వ్యతిరేకులం అని ధైర్యంగా ప్రకటించిన పాపానపోలేదు. <br />అంత ధైర్యం ఏ ప్రధాన పార్టీకీ లేదు. <br />అట్లాంటప్పుడు తెరాసకి వచ్చినవి మాత్రమే తెలంగాణా కోరుకునే వారి ఓట్లు <br />మిగతా పార్టీలకు వచ్చినవన్నీ సమైక్యతను కోరుకునే వారి ఓట్లు అని ఎట్లా అంటారు? <br />దానంత పచ్చి అవకాశ వాదం, దుర్మార్గం మరొకటి వుంటుందా? <br /><br />ఇవాళ తెలంగాణాలో ప్రత్యేక రాష్ట్రంకోసం ఎంతో మంది ప్రాణాలను సైతం తృణప్రాయంగా త్యజిస్తున్నా కూడా స్వార్థపరులైన రాజకీయ నాయకుల్లాగా ఉష్ట్రపక్షుల్లా వ్యవహరించడం నా వల్ల కాదనిపించింది. <br /><br />1956లో ఇట్లాంటి దుర్మార్గపు రాజకీయ నాయకుల ఎత్తులకు, జిత్తులకు మోసపోయే తెలంగాణా ఆంధ్రాలో విలీనమయింది. అప్పటి పెద్ద మనుషుల ఒప్పందాలను, ముల్కీ నిబంధనలను, ఫజల్ అ లీ మిషన్, గిర్గ్లాని కమిషన్ నివేదికలను, 610 జీవో మొదలైనవాటన్నింటినీ తుంగలో తొక్కడం వల్లనే, విలీనమప్పుడు చేసుకున్న ఒప్పందాలకు నిజాయితీగా కట్టుబడి వుండకపోవడం వల్లనే... నిధులూ, నీళ్లు, ఉద్యోగాల్లో తీరని అన్యాయం జరగడం వల్లనే .... తెలంగాణా ప్రజల్లో విడిపోతే తప్ప బాగుపడమన్న భావన బలంగా ఏర్పడింది. ఇప్పుడు ఏ పైపూతలు, లేపనాలు, లేహ్యాలు, ఒప్పందాలు, ఏ అభివృద్ధి లెక్కలూ పత్రాలూ చైతన్యవంతులైన తెలంగాణా ప్రజలను ఏమార్చలేవు. అవన్నీ ఇక వృధా ప్రయాసే! <br /><br />నిన్నమొన్నటి పొత్తులు, ప్రణబ్ కమిటీ, రోశయ్య కమిటీ నాటకాలు, తెలంగాణా అనుకూల తీర్మానాలు, నోటితో మెచ్చుకుంటూ నొసటితో వెక్కిరించే రాజకీయ అవకాశవాదం తెలంగాణా ప్రజలను మరింత రెచ్చగొడుతున్నాయి. <br /><br />కడపులో లేంది కావలించుకుంటే రాదంటారు. <br />మేడిపండులాంటి సమైక్యత వల్ల ఎవరికీ ఒరిగేది ఏమీ వుండదు. <br />మన సమైక్యతని రాజకీయ అవకాశవాదులు, పెట్టుబడిదార్లు, భూస్వాములు, కాంట్రాక్టర్లు ఎప్పుడో మలినం చేశారు. ఇప్పుడది సెప్టిక్ అయివుంది. ఇంకా తాత్సారం చేయడం వల్ల ఎన్నో అనర్థాలు జరుగుతాయి. ఎన్నో నిండు ప్రాణాలు బలవుతాయి. <br />తెలంగాణా ఆంధ్ర విడిపోవడం వల్ల సామాన్యులకు, నిజాయితీపరులకు ఒనగూడే నష్టం ఏమీ వుండదు. రెండు ప్రాంతాల ప్రజల మధ్య చిచ్చుపెడ్తున్నది ఇరుప్రాంతాల స్వార్థపరులూ, అవకాశవాదులే. <br /><br />తెలుగువాళ్లు ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 18 కోట్ల మంది వున్నారు. తెలంగాణా ఆంధ్రాల్లో వున్నవాళ్ల సంఖ్య కేవలం 8 కోట్లే. ఈ దృష్ట్యా రెండు రాష్ట్రాలుగా ఏర్పడినంత మాత్రాన తెలుగు ప్రజల ఐక్యతకు ఏర్పడే ముప్పు ఏమీ వుండదు. హిందీ వాళ్లకు ఆరేడు రాష్ట్రాలు వుండగా లేనిది మనకు రెండో మూడో రాష్ట్రాలు వుంటే తప్పేమిటి? బలవంతపు కాపురం వల్లనే మన సమైక్యత, మన సహృద్భావం దెబ్బతింటాయి. కాబట్టి నేను నా సమైక్యవాదానికి తిలోదకాలిస్తూ, ఆంధ్ర - తెలంగాణా రాష్ట్రాలు సామరస్యంగా, అన్నదమ్ముల్లా విడిపోవాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. <br /><br />(గల్పిక)<br /><br />తెలంగాణా చరిత్ర గురించి వివరంగా తెలుసుకోవాలనుకునే వారి కోసం కొన్ని లింకులు:<br /><br /><br />video.google.com/videoplay?docid=7730660376611492753#<br /><br /><br />http://www.telangana.org/TelanganaFAQ.asp<br /><br /><br />http://discover-telangana.org/wp/2002/08/06/gentlemens_agreement_andhra_telangana_1956/<br /><br /><br />http://discover-telangana.org/wp/2007/06/14/6point_formula_girglani_report_vol2/<br /><br />http://telangana1969.com/martyrs1.html<br /><br />http://telanganamedia.wordpress.com/<br /><br />http://discover-telangana.org/<br /><br />http://www.telangana.org/Home.asp<br /><br /><br />JAI TELANGANA ! JAI ANDHRA !! JAI RAYALA SEEMA !!!<br /><br /><br /><br />,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-6609627594725054528?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com103tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-7457947341959048332009-11-27T08:21:00.001+05:302011-12-10T13:34:58.516+05:30బంగినపల్లి మామాడిపండు ... మరో సరసమైన కథ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b>బంగినపల్లి మామాడిపండు ... </b><br /><br />అప్పుడే అచ్చయి ఇంకా ఆరని శుభలేఖల్లో ఒకదాన్ని అందుకుని పరీక్షగా చూసేడు ప్రణీత్.<br /><br />పూలదండ ఆకారంలో మంగళసూత్రం... ఒక శతమానంలో వధువు ఫొటో... మరో శతమానంలో వరుడి ఫొటో... దండ మధ్య వివాహ మహోత్సవ ఆహ్వానం.. మల్టీ కలర్ స్క్రీన్ ప్రింటింగ్లో విలక్షణంగా, చూడముచ్చటగా వుందది.<br /><br />వధూవరుల ఫొటోలని గమనిస్తే ఎవరైనా ముసి ముసి నవ్వులు చిందించక తప్పదు.<br /><br />వధువు వరుని వంక, వరుడు వధువు వంక ఓరగా, దొంగ చూపులు చూస్తున్నట్టుగా వున్నారు. తను కావాలనే వాళ్లని ఆవిధంగా ఎంతో కష్టపడి ఫొటోలు తీసేడు. ఆ డిజైన్ని రూపొందించింది కూడా తనే..<br /><br />వధువు చి.ల.సౌ. ఆదిలక్ష్మి!<br />వరుడు చి.విష్ణుమూర్తి!!<br /><br />ఆహా... కులాలు వేరైనా వీళ్ల పేర్లు ఎంత అతికినట్టు కలిశాయో!<br /><br />కవర్ మీద ''పెళ్లంటే నూరేళ్ల పంట'' అన్న అక్షరాలు బంగారం రంగులో ధగధగ మెరిసిపోతున్నాయి.<br /><br />శుభలేఖ తను ఆశించిన దానికంటే అందంగా వచ్చినందుకు ప్రణీత్ పొంగిపోయాడు. ప్రెస్సువాడికి సంతోషంగా బిల్లు చెల్లించి వాటిని తీసుకుని ఉత్సాహంగా ఇంటికి బయలుదేరేడు.<br /><br />వీధిగేటు తీసుకుని లోనికి అడుగుపెడుతుండగా వరండాలో తీరుబడిగా కూచుని భగవద్గీత పారాయణం చేస్తున్న పెళ్లికొడుకు విష్ణుమూర్తి దర్శనమిచ్చేడు. <br /><br />ఆ దృశ్యం చూడగానే ఒళ్లు మండిపోయింది.<br /><br />ప్రణీత్ దాదాపు నాస్తికుడు. విష్ణుమూర్తేమో పదహారణాల ఆస్తికుడు. మామూలుకంటే భక్తి భావం ఒకింత ఎక్కువనే చెప్పాలి. ఇటీవల టీవీలో రామాయణం, మహాభారతం సీరియళ్లను చూసేక అది మరింత ముదిరింది. <br /><br />ఈయనగారి పెళ్లి పనులన్నీ నెత్తినేసుకుని నానా హైరానా పడుతుంటే ఈ మానవుడు ఎంత నిశ్చింతగా వున్నాడో. పైగా అదేదో పరీక్షకు ప్రిపేరవుతున్నట్టు ఇప్పుడీ గీతా పారాయణమేమిటో అనుకున్నాడు కసిగా.<br /><br />ఖాళీ కుర్చీని పెద్దగా శబ్ధం అయ్యేలా లాగి విష్ణుమూర్తి ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.<br /><br />తలెత్తి ప్రణీత్ని చూసిన విష్ణుమూర్తి మొహంలో బుగ్గలు చొట్టలు పడేలా చిరునవ్వు వెలిసింది. <br /><br />ఆహా ఏం స్మైల్ అనుకుంటూ చేతిలోని ప్యాకెట్ని అందించాడు ప్రణీత్.<br /><br />''ఏమిట్రా యిది?'' కళ్లు చిట్లిస్తూ అడిగాడు విష్ణుమూర్తి. <br /><br />''నీ వెడ్డింగ్ కార్డులు'' సీరియస్గా చెప్పేడు ప్రణీత్. <br /><br />విష్ణుమూర్తి నిర్ఘాంతపోతూ ''ఇవన్నీ ఎందుకురా?'' అన్నాడు. <br /><br />''బాగుంది. సరిపోతాయో లేదో అని నేను హడలిపోతుంటే ఇవన్నీ అంటావేంటి?''<br /><br />''అంటే ఎంత మందిని పిలుద్దామనిరా నీ ఉద్దేశం?''<br /><br />''ఊళ్లో వాళ్లందర్నీ''<br /><br />విష్ణుమూర్తికి ఆ తలతిక్క సమాధానం కించిత్ కోపం తెప్పించింది. అయినా తమాయించుకున్నాడు.<br /><br />''ఎందుకురా ఈ అనవసరపు ఖర్చు? దగ్గరివాళ్లని ఓ నలుగుర్ని పిలుచుకుంటే చాలదా? నాకోసం నువ్విలా డబ్బు తగలెయ్యడం నాకేం నచ్చడంలేదు.'' అన్నాడు. <br /><br />ప్రణీత్ విసురుగా లేస్తూ ''డబ్బు గురించి నువ్వేం పట్టించుకోవద్దన్నానా? అసలు నీ ఉద్దేశం ఏంటి? ఈమాత్రం ఖర్చుపెట్టే స్థోమత నాకు లేదనుకుంటున్నావా? ఓ సత్కార్యం చేసే అదృష్టం లభించినందుకు నేనెంతో పొంగిపోతుంటే అడుగడుగునా అడ్డుపడతావెందుకు? ఇంకోసారి డబ్బు మాటెత్తావంటే చూడు..'' అన్నాడు తెచ్చిపెట్టుకున్న కోపంతో.<br /><br />''అదికాదురా...''అంటూ విష్ణుమూర్తి ఏదో చెప్పబోయేడు.<br /><br />''నాకింకేం చెప్పొద్దు. శుభలేఖలెలా వచ్చాయో చూసుకో. పెళ్లికి ఇంకా నాలుగు రోజులు కూడా లేదు. నాకు అవతల బోలెడు పనులున్నాయి'' అంటూ లోపలికి వెళ్లిపోయేడు ప్రణీత్. <br /><br />చేసేదేం లేక శుభలేఖల ప్యాకెట్ని విప్పాడు విష్ణుమూర్తి. ఒక్కసారి అతని మొహం విప్పారినట్టయింది. అంత గొప్పగా అచ్చువేయిస్తాడని ఊహించలేదు. 'ఏమిటో వీడి అభిమానం' అనుకున్నాడు. దృష్టి పెళ్లికూతురు మీద నిలిచిపోయింది. <br /><br />''ఎంత అందంగా నవ్వుతోంది ఆదిలక్ష్మి. పైగా ఆ ఓరచూపు ఎంత కవ్వింపుగా వుందో. ఆ నవ్వే కదూ తనను పిచ్చివాణ్ని చేసింది.''<br /><br />ఒక్కసారి చిన్నప్పటి రోజులు స్మృతిపథంలో మెదిలాయి.<br /><br />అప్పట్లో ఆదిలక్ష్మికుటుంబం తమ ఇంటిపక్కనే వుండేది. తమవి వేరు వేరు కులాలైనప్పటికీ తమ రెండు కుటుంబాల మధ్య ఎంతో ఆత్మీయమైన అనుబంధం ఏర్పడింది. <br /><br />తనకు నాలుగేళ్ల వయసప్పుడు ఆదిలక్ష్మి పుట్టింది. చిన్నప్పటినుంచే చాలా బొద్దుగా ముద్దుగా వుండేది. ఆడపిల్లంటే అమ్మకు ఎంతో ఇష్టం అందుకే ఎప్పుడూ ఆదిలక్ష్మి చుట్టూ తిరుగుతుండేది అమ్మ. అమ్మతో పాటు తనూ కూడా ఎక్కువగా వాళ్లింట్లోనే గడిపేవాడు. ఎత్తుకోవడం చాతకాకపోయినా ఆదిలక్ష్మిని పోట్లాడి మరీ ఎత్తుకునేవాడు. ఆదిలక్ష్మి తన మీద ఎన్నిసార్లు ఒంటేలు పోసిందో... అయినా సరే తను కోపంగానీ అసహ్యంగానీ తెచ్చుకోకుండా రబ్బరు బొమ్మలా వుండే ఆదిలక్ష్మిని ఎత్తుకుని ఆడించేందుకు ఎప్పుడూ ప్రయాసపడుతుండేవాడు. <br /><br />మాటలు నేర్చిన తరువాత ఆదిలక్ష్మి తనని 'బావా' అని సంబోధించడం మొదలుపెట్టింది. ఎంతో కాలం ముందునుంచే తమ తల్లిదండ్రులు ''వదినా, అన్నయ్యా'' అనే ఆత్మీయ సంబంధాలు కలిపేసుకోవడమే అందుకు కారణం. <br /><br />ఊహ తెలుస్తున్న కొద్దీ ఆ పిలుపు తనకు అదోలా అనిపించేది. ఆదిలక్ష్మి మాత్రం నిష్కల్మషంగా ఎప్పుడూ బావా, బావా అంటూ తనతో మాట్లాడేది.<br /><br />పద్నాలుగో ఏట కాబోలు ఒకరోజు హఠాత్తుగా ఆదిలక్ష్మి పెద్దమనిషయింది అన్నారు. పెద్దమనిషి అవడం అంటే ఏమిటో తనకు అప్పుడు ఏమీ తెలీదు. రెండు వారాల పాటు ఆదిలక్ష్మి తన కంటికి కనిపించలేదు. ఇదవరకటిలా చూద్దామని వాళ్లింటికి వెళ్తే ఆదిలక్ష్మి వున్న గదిలోకి వెళ్లనిచ్చేవారు కాదు. <br /><br />నిన్న మొన్నటి వరకూ తనతో చెట్టపట్టాలేసుకుని తిరిగిన అమ్మాయి ఉన్నట్టుండి పెద్దమనిషిగా ఎట్లా మారుతుందో, ఆమెను బడికి పంపకుండా గదిలో ఎందుకు నిర్బంధించారో అంతా అయోమయంగా వుండేది. <br /><br />ఆడపిల్లకు చదువెందుకు అన్న తల్లిదండ్రుల సాంప్రదాయిక మనస్తత్వం వల్ల ఆదిలక్ష్మి చదువుకు అర్థంతరంగా ఫుల్స్టాప్ పడింది.<br /><br />కొన్ని రోజులు గడిచాక ఆదిలక్ష్మి అప్పుడప్పుడు ఏ కిటికీ చాటునుంచో, తలుపు చాటునుంచో కనిపించడం మొదలుపెట్టింది. తమ రెండిళ్ల మధ్య చిన్న పిట్టగోడే అడ్డు కాబట్టి ఒకర్నొకరు చూసుకునేందుకు, కళ్లతో పలకరించు కునేందుకు వీలయ్యేది. మరికొన్నాళ్లకి ఆ ఆంక్షలు కూడా సడలిపోయి రాకపోకలు ఎప్పటిలా సాధారణమైయ్యాయి. <br /><br />ఓణీ పరికిణీలో ఆదిలక్ష్మి నిజంగా ఆరిందాలా అనిపించేది. శరీరంలో ఏవో ఒంపులు, సొంపులు, మొహంలో తెలీని మెరుపు తనలో ఎంతో ఆసక్తిని రేకెత్తించేది. అప్రయత్నంగా తన దృష్టి ఆదిలక్ష్మి ఛాతీ మీద నిలిచిపోతుండేది. తను అది గమనించి ఓణీని సవరించుకుంటూ సిగ్గుతో మెలికలు తిరిగిపోయేది. చేతులు అడ్డుపెట్టుకుంటూ మాట్లాడేది. <br /><br />తమకు ఊరు చివర చిన్న మామిడి తోట వుండేది. ఓ వేసవి సాయంత్రం ఆదిలక్ష్మి అనుకోకుండా తనతో పాటు మామిడి కాయలు కోసేందుకు తోటకు బయలుదేరింది. <br /><br />పచ్చని ఆ తోటలో తామిరువురూ ఎంతో స్వేచ్ఛగా గెంతులు వేశారు. చల్లని వాతావరణం, ఏకాంతం, స్వేచ్ఛ ... తనలో చిలిపి ఊహాలను రగిలించాయి.<br /><br />ఆదిలక్ష్మిని ఒక్కసారి ఏదో సినిమాలో ఎన్టీరామారావు హీరోయిన్ని గట్టిగా కౌగలించుకున్నట్టు కౌగలించుకోవాలనీ, ఆమె బుగ్గల మీద ముద్దుపెట్టుకోవాలనీ అనిపించింది. ఆ కోరిక అంతకంతకూ ఉధృతమై పోయింది. తను ఆ ప్రయత్నంచేస్తే అరుస్తుందేమో...గొడవ చేస్తుందేమో అన్న జంకు... భయం ఒక పక్క... వివశుణ్ని చేసే కోరిక మరోపక్క... ఆ రెంటి మధ్య ఎంతగానో సతమతమైపోయాడు తను. <br /><br />ఆదిలక్ష్మిని చిన్నప్పుడు ఎన్నిసార్లు బుగ్గల మీద ముద్దు పెట్టుకోలేదు. ఎన్నిసార్లు చంకనేసుకుని తిప్పలేదు. ఇప్పుడు అడిగితే ఎందుకు కాదంటుందిలే! <br /><br />నవ్వుతూ, తుళ్లుతూ నిష్కల్మషంగా మాట్లాడుతున్న ఆదిలక్ష్మిని కల్మషమనసుతో చూస్తున్న కొద్దీ తనలో ఉద్రేకం పరవళ్లు తొక్కసాగింది. వయసు, ఏకాంతం, వాతావరణం అగ్నికి ఆజ్యం పోయసాగాయి. <br /><br />''ఏంటి బావా ఆలోచిస్తున్నావు?'' అనుమానంగా అడిగింది.<br /><br />''అబ్బే ఏం లేదు.''అని మొహం తిప్పేసుకున్నాడు. ఎలా ప్రొసీడ్ కావాలో తెలియలేదు. అంతలో ఓ చెట్టుకు కాస్త ఎత్తులో ఎర్రగా ఓ మామిడి పండు కనిపించింది. చటుక్కున మనసులో ఫ్లాష్ వెలిగినట్టయింది. <br /><br />''లక్ష్మీ ఈ చెట్టు పళ్లు ఎంత తీయగా వుంటాయో తెలుసా. చక్కెరకేళీలే అనుకో. ఆ మగ్గిన పండు రుచి చూస్తావా?'' అన్నాడు తను. <br /><br />ఓ అన్నట్టు తల ఊపింది ఆదిలక్ష్మి అమాయకంగా.<br /><br />తను ఆ పండును అందుకునేందుకు ఒకటి రెండు సార్లు ఎగిరి ప్రయత్నించాడు. నిజంగా ప్రయత్నిస్తే అందుతుంది. కానీ తన ఆలోచనవేరుకదా. అందుని ఎన్నిసార్లు గెంతినా అందలేదది. <br /><br />''పోనీ నేను నిన్ను ఎత్తుకుని పైకి లేపుతాను. నువ్వే తెంపేయ్'' అన్నాడు తను అప్పుడే ఆ ఆలోచన తట్టినట్టు. <br /><br />తన ప్లాన్ అర్థమయిందో లేదో తెలీదు కానీ ఆదిలక్ష్మి సరే అన్నట్టు తలాడించింది. అంతే ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా తను ఆదిలక్ష్మిని అ ల్లుకుపోయినంత పనిచేశాడు. కాస్త వంగి నడుము చుట్టూ చేతులు బిగించి పొట్టను గుండెలకు హత్తుకుంటూ పైకి ఎత్తాడు. చక్కిలిగింతలు పెట్టినట్టయి కిలకిలా నవ్వింది ఆదిలక్ష్మి. అంతలోనే సర్రున కిందికి జారిపోయింది. కాదు తనే జారవిడిచాడు. ఆమె గుండెలు తన మొహాన్ని, గొంతును, ఛాతీని తాకుతూ తన గుండెల్లో చిక్కుకు పోయాయి. ''పట్టు పరికిణీ కదూ జారిపోతోంది'' అంటూ మళ్లీ పైకి ఎత్తడం, జారవిడవడం అ లా ఎన్నిసార్లు చేశాడో. ఆ స్పర్శ తనను ఉన్మత్తుణ్ని చేసింది. ఆ దొంగాటని ఆదిలక్ష్మి కూడా ఎంజాయ్ చేస్తున్నట్టనిపించింది. అందుకే అడ్డు చెప్పలేదు. దాంతో తను మరింత రెచ్చిపోయి ఆమె మొహం మీద ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. <br /><br />''వద్దు బావా ఎవరైనా చూస్తారు. ప్లీజ్ బావా...'' పైకి ప్రతిఘటిస్తున్నట్టు ప్రవర్తిస్తూనే తనకు సహకరించింది. <br />అంతే...<br />అనూహ్యంగా తాము ఆ చల్లని ప్రకృతి ఒడిలో ఒక్కటైపోడం జరిగింది. <br /><br />ఆదిలక్ష్మికి తన మీద కోపం వస్తుందేమో అనుకున్నాడు కానీ ఆమె చూపులో ఆరాధనే తప్ప మరే భావమూ కనిపించలేదు. <br /><br />''లక్ష్మీ మనం పెళ్లి చేసుకుందాం. నాకు నువ్వు కావాలి.'' అన్నాడు తను. <br /><br />''నాకు కూడా నువ్వే కావాలి బావా. నువ్వు లేకుండా నేను బతకలేను.'' అంది తను. <br /><br />ఆవిధంగా తామిరువురూ ఆవేశంతో ఏవేవో ప్రతిజ్ఞలు చేసుకుంటుండగా ఎక్కడినుంచో హఠాత్తుగా ఊడిపడ్డాడు నాన్న. <br /><br />ఆయనలో ఎప్పుడూ అంత కోపం చూడలేదు. ఆదిలక్ష్మి ముందే తన చెంప చెళ్లు మనిపించాడు. ఆమెను గొరగొరా ఈడ్చుకుపోయి ''ఆడపిల్లను కని వదిలేయడం కాదు. కాస్త అదుపులో పెట్టుకోండంటూ చాలా అసభ్యంగా ఆదిలక్ష్మి తల్లిదండ్రుల మీద విరుచుకుపడ్డాడు. <br /><br />ఆరోజు నుంచే తమ రెండు కుటుంబాల మధ్య సంబంధాలు పూర్తిగా తెగిపోయాయి. బంధుత్వం కంటే గొప్పదనుకున్న తమ అనుబంధం పుటుక్కున తెగిపోయి దాని స్థానంలో శత్రుత్వం చోటు చేసుకుంది. కనిపించని కులం ఎంత బలమైనదో తనకి అప్పుడే అర్థమయింది. మాటలు కాదు కదా తమ మధ్య చూపులు కూడా కరువయ్యాయి. <br /><br />నాన్న దృష్టిలో తమది గొప్ప కులం. ఆదిలక్ష్మివాళ్లది తక్కువ కులం. ఇన్నాళ్లుగా ''అన్నయ్యా... వదినా... బావా...'' అని కలుపుకున్న వరుసలన్నీ బూటకమని తేలింది. కేవలం ఆత్మవంచనకు, పరవంచనకు ఉద్దేశించినవవి. ఒకే దేవుళ్లని పూజించి, ఒకే పండుగలు చేసుకునే తమ మధ్య ఈ కులం అడ్డుగోడలేమిటో! స్నేహానికి అడ్డుచెప్పని కులం పెళ్లికి ఎందుకు అడ్డుచెబుతుందో! కులవృత్తులను కాలదన్ని ఎవరికి తోచిన వృత్తిని వారు చేసుకుంటున్న ఈ రోజుల్లో ఇంకా కులాన్ని ఎందుకు పాటిస్తున్నారో తనకి ఏమాత్రం అర్థం అయ్యేది కాదు.<br /><br />ఎవరు ఎన్ని రకాలుగా అడ్డు పడ్డా పెళ్లంటూ చేసుకుంటే ఆదిలక్ష్మినే చేసుకుంటానని మనసులోనే గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాడు తను. ఆవిషయం చెప్పి ఆదిలక్ష్మికి భరోసా కల్పించేందుకు అవకాశం చిక్కేది కాదు. <br /><br />ఒకరోజు తన మనసులోని ఉద్దేశాలను కాగితం మీద పెట్టి పాలవాడి ద్వారా లక్ష్మికి చేరవేశాడు తను. ఆ వెంటనే ఆదిలక్ష్మి నుంచి ఉత్తేజభరితమైన సమాధానం వచ్చింది. అంతే అక్కడనుంచీ తమ మధ్య కొన్నాళ్లు లేఖాయణం సంతోషదాయకంగా సాగింది. <br /><br />దురదృష్ట వశాత్తు ఓ రోజు ఆదిలక్ష్మి రాసిన ఉత్తరం నాన్న చేతిలో పడింది. <br /><br />అంతే మళ్లీ పెద్ద రభస. నాన్న వాళ్లని చాలా ఘోరంగా అవమానించాడు. పాలుతాగే ప్రాయంనుంచీ ఆదిలక్ష్మిని తమ చేతుల్లో ఆడిస్తూ ఎంతో ఆత్మీయతను పంచిన తన తల్లిదండ్రులు ఆ అమ్మాయి మీద అట్లా విరుచుకుపడుతుంటే... అన్యాయంగా అభాండాలు వేస్తుంటే తను ఎంతో విలవిలలాడిపోయాడు.<br /><br />ఇన్నేళ్ల స్నేహం, ఆత్మీయత అంతా ఉత్తదేనా? కనిపించని కులం ముందు అవన్నీ దిగదుడుపేనా?<br /><br />మొట్టమొదటిసారి తను నాన్నను తిరగబడ్డాడు. చేయి ఎత్తితే విదిలించి కొట్టాడు. మాటకు మాట జవాబు చెప్పాడు. ఆదిలక్ష్మి లేకుండా తను బతకలేనని అమ్మను ఎన్నో విధాలా ప్రాధేయపడ్డాడు. ఎవరి మనసూ కరగలేదు. తమ గొడవలు అట్లా సాగుతుండగా ఆదిలక్ష్మివాళ్లు ఇల్లు ఖాళీ చేసి, ఊరొదిలి వెళ్లేందుకు ఉద్యుక్తులయ్యారు. <br /><br />ఆరోజు సామాను సర్దుకుని వాళ్లు స్టేషనుకు వెళ్తున్నారని తెలియగానే తను కూడా ఎవరి కంటా పడకుండా స్టేషనుకు చేరుకున్నాడు. తనను స్టేషన్లో చూసిన ఆదిలక్ష్మి ఎంత పొంగిపోయిందో. వాళ్లు ఎక్కిన ట్రైన్లోనే తనూ ఎక్కేశాడు. <br /><br />రెండు మూడు స్టేషన్లు దాటిన తరువాత సైగ చేయగానే ఆదిలక్ష్మి గప్చుప్గా తల్లిదండ్రుల కన్నుగప్పి తనవెంట వచ్చేసింది. అంత చిన్న వయసులో తమ ఇద్దరికీ అంత తెగువెలా వచ్చిందోతిప్పటికీ ఆశ్చర్యంగా వుంటుంది. కట్టుబట్టలతో స్వేచ్ఛా ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టిన తమకు స్నేహితులే అండగా నిలిచారు. ఆ తరువాత తమ ప్రేమను పెద్దలు గుర్తించారు. తాము ఏ అఘాయిత్యానికైనా పాల్పడతామేమోనని భయపడి తమ రెండు కుటుంబాలూ కులం అడ్డుగోడల్ని అధిగమించేందుకు సిద్ధమయ్యాయ్యాయి. <br /><br />తీయని గత స్మృతులనుంచి బయటపడి పెళ్లి కూతురు ఆదిలక్ష్మికి పెళ్లి శుభలేఖ చూపిద్దామని కుర్చీలోంచి లేచేడు విష్ణుమూర్తి.<br /><br />--- --- ---<br />ఆవేళ ...<br />బంధుమిత్రులతో ప్రణీత్ ఇల్లు కళకళలాడుతోంది. రంగురంగుల కాగితాలు, తోరణాలు, విద్యుద్దీపాల వెలుగులతో కొత్త అందాలను సంతరించుకుంది. <br /><br />హాల్లో పొందికగా అమర్చిన భారీ కుర్చీల్లో పెళ్లికొడుకు విష్ణుమూర్తి, పెళ్లికూతురు ఆదిలక్ష్మి ఆసీనులై వున్నారు. వాళ్ల మొహాల్లో సిగ్గుతో కూడిన వింత సోయగం తొణికిసలాడుతోంది. బంధు మిత్రులు, పిల్లలూ పెద్దలూ అందరి కళ్లూ వారిమీదే కేంద్రీకృతమయ్యాయి. <br /><br />ప్రణీత్ రెండు భారీ పూలదండలు తెచ్చి చెరొకటి అందించాడు. వధూవరులు దండలు మార్చుకుం టుండగా హాలంతా చప్పట్లతో దద్దరిల్లిపోయింది. <br /><br />ప్రణీత్ గొంతు సవరించుకుని ఉద్వేగంగా మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాడు. <br /><br />''అరవైఏళ్లు దాటితే షష్టిపూర్తి జరుపుకుంటారు. అది సర్వ సాధారణం. అయితే ఇది అట్లాంటి షష్టి పూర్తి ఉత్సవం కాదు. వయసు పరంగా మా తాతయ్యకీ, నానమ్మకీ ఎప్పుడో షష్టి పూర్తులు అయిపోయాయి. తాతయ్య వయసు ఇప్పుడు ఎనభై దాటింది. నానమ్మ వయసు డెబ్బై ఆరేళ్లు. అయినా ఇది మరోరకంగా షష్టిపూర్తి ఉత్సవమే. ఎందుకంటే వీళ్ల వివాహం జరిగి నేటికి సరిగ్గా అరవై ఏళ్లు!''<br /><br />ప్రణీత్ ప్రసంగానికి హోరున వెల్లువెత్తిన చప్పట్లు కొన్ని క్షణాలపాటు అంతరాయం కలిగించాయి. <br />పళ్లు లేని బోసి దవడల్ని కొరుక్టుంటూ పెళ్లి కొడుకు పెళ్లి కూతుర్ని సైలెంట్గా మోచేత్తో పొడిచాడు. పెళ్లి కూతురు తనేం తక్కువ తిన్లేదన్నట్టు బోసినోరును మరింత ముడిచి పెళ్లికొడుకు తొడమీద గిల్లింది. <br /><br />ఆ అపురూప దృశ్యం చూసినవారికి గిలిగింతలు పెట్టింది.<br /><br />ప్రణీత్ తన మాటల్ని కొనసాగించాడు ''పెళ్లంటే నూరేళ్ల పంట అంటారు. కానీ ఇప్పుడు జరుగుతున్న అనేక ప్రేమ వివాహాల్లో గానీ, పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహాల్లో గానీ ఆ పవిత్ర భావనే కనిపించడంలేదు. వ్యాపార సంస్కృతి, ధనవ్యామోహం, అహం వల్ల అనేక పెళ్లిళ్లు మూడు నాళ్ల ముచ్చటగానే మిగిలిపోతున్నాయి. వరకట్న మరణాలు, విడాకులు పెరిగిపోతున్నాయి. <br />కానీ...<br />అరవై ఏళ్ల క్రిందట నిష్కల్మషమైన మనసుతో ఒక్కటైన మా తాతయ్యా నానమ్మలు పవిత్రమైన భారత వివాహ వ్యవస్థకు అసలు సిసలు ప్రతీకలుగా నిలిచారు. కులాలను, కట్టుబాట్లను, పెద్దలు సృష్టించిన అడ్డంకుల్ని కాలదన్ని పెళ్లి చేసుకున్న ఈ ఆది దంపతుల ఇన్నేళ్ల కాపురంలో ఒక్క చిన్న అపశృతి కూడా లేదనడంలో అతిశయోక్తి ఏమీ లేదు. <br />మనసున మనసై బ్రతుకున బ్రతుకై ... రెండు శరీరాలూ ఒకే ఆత్మగా కలసి సాగుతున్న వీరినుంచి మనమంతా నేర్చుకోవలసింది ఎంతో వుంది. అందుకే నేను ఈ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించేందుకు పూనుకున్నాను. ఇందుకు బలవంతంగానైనా అంగీకరించిన తాతయ్యకీ, నానమ్మకీ శిరసు వంచి పాదాభివందనం చేస్తున్నాను.'' అంటూ ప్రణీత్ వధూవరుల పాదాలను కళ్లకద్దుకున్నాడు. <br /><br />కథ అక్కడితో ముగియలేదు. <br /><br />ఆ రాత్రి విందు ముగిసి ఎక్కడివాళ్లు అక్కడికి వెళ్లిపోయాక ... సినిమాలోలా అ లంకరించిన శోభనం గదిలోకి ఆ వృద్ధ దంపతులను తోసి తలుపులు మూశారు. <br /><br />పందిరిమంచం, మల్లెపూల దండలు, అగరొత్తుల పరిమళం ఏదో కలల ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టినట్టుంది. ఇద్దరికీ తమ తొలి కలయిక గుర్తుకొచ్చింది. కటిక నేల మీద, మట్టి వాసన మధ్య ప్రకృతి ఒడిలో జరిగినప్పటికీ ఆ అనుభూతికి ఈ కృత్రిమ అ లంకారాలు సాటి రావు అనిపించింది. వరుడు పెళ్లి కూతురువంక కొంటెగా చూశాడు. ఏంటా చూపు అన్నట్టు మూతిముడుపుతోనే కసిరింది వధువు. <br /><br />సీలింగ్ ఫాన్కి వేలాడుతున్న బంగినపల్లి మామిడిపండును హఠాత్తుగా గమనించి ఆశ్చర్యపోతూ చూడు చూడు అన్నట్టు కనుబొమలెగరేశాడు పెళ్లికొడుకు. <br /><br />'ఆరి భడవాకానా' అని ఆ పనిచేసిన మనవణ్ని మనసులోనే తిట్టుకుంటూ సిగ్గుల మొగ్గయింది పెళ్లికూతురు. <br /><br />''అప్పుడంటే నాజుగ్గా ఏడుమల్లెలెత్తుండే దానివి కాబట్టి ఎత్తుకున్నాను. కానీ ఇప్పుడు పిప్పళ్ల బస్తాలా తయారయ్యావు. నిన్ను ఎత్తడం నా వల్ల కాదే బాబూ... నా నడుం విరిగిపోతుంది!'' అంటూ బెంబేలు పడిపోయాడు పెళ్లికొడుకు. <br /><br />ఆ మాటలకి పెళ్లి కూతురు ఉక్రోషపడిపోతూ పెళ్లి కొడుకు ముగ్గుబుట్ట తలమీద ఒక మొట్టికాయ మొట్టింది. ఆ తరువాత వీర నారిలా పైటను నడుముకు చుట్టింది. తనే వెళ్లి తన చేతికర్ర సాయంతో ఆ మామిడి పండుని టప్మని కొట్టి కిందకు పడగొట్టింది.<br /><br />పాన్పు మీద పడ్డ ఆ బంగిని పల్లి మామిడిపండు వంక లొట్టలేస్తూ చూసేడు పెళ్లి కొడుకు. <br /><br />--- --- ---<br />(18 జనవరి 1991 నాటి స్వాతి సపరివార పత్రికలో ప్రచురించబడిన సరసమైన కథ యిది. స్వాతి సంపాదకులకు ఈ సందర్భంగా మరోసారి కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7855161659091226427-745794734195904833?l=uyyaala.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రభాకర్ మందారhttp://www.blogger.com/profile/07814470870876337499noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7855161659091226427.post-14338265219812635612009-10-22T06:18:00.003+05:302011-12-10T13:36:28.712+05:30లాహిరి లాహిరి లారీలో ... (కథ) ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SuT6lqG_aLI/AAAAAAAAAJE/mMfuWYMBY-4/s1600-h/Lahiri+Lahiri+Lory+Lo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_m-9_BZv8iDY/SuT6lqG_aLI/AAAAAAAAAJE/mMfuWYMBY-4/s320/Lahiri+Lahiri+Lory+Lo.jpg" /></a></div><br />తారు రోడ్డు మీద అరవై కిలోమీటర్ల వేగంతో దూసుకుపోతోంది లారీ. స్టీరింగ్ ముందు కూచుని వున్న శ్రీకాంత్ చూపులు నిశ్చలంగా వున్నా అతని మనసు మాత్రం ప్రశాంతంగా లేదు. <br /><br />చెల్లెలి పెళ్లి చూపులంటూ డ్రైవర్ ఆరోజు పన్లోకి రాలేదు. కాలుకు దెబ్బతగిలి బాధపడ్తున్న క్లీనర్ని తనే వద్దని పంపించేశాడు. సమయానికి ఇంకో వ్యక్తి దొరక్కపోవడంతో తానే ఒంటరిగా బయల్దేరవలసి వచ్చింది.<br /><br />డ్రైవింగ్ తనకేం కొత్తకాదు. లారీ మంచి కండిషన్లో వుంది. ఈమధ్యే టైర్లు మార్చాడు. దార్లో ట్రబులిస్తుందన్న బెంగలేదు. ఎటొచ్చీ వాతావరణమే ఆందోళనకరంగా వుంది. <br /><br />లోడింగ్ చేసేప్పుడు ఆకాశం నిర్మలంగానే వుంది. అప్పటికింకా పడమటి సూర్యుడు గొరువెచ్చని కిరణాలను వెదజల్లుతూనే వున్నాడు. తీరా లారీ స్టార్ట్ చేసేక హఠాత్తుగా ఎక్కడినుంచో కారుమబ్బులు కమ్ముకొచ్చాయి. <br /><br />వరంగల్ నుంచి నాగపూర్కి వెళ్లాలి. అందులోనూ టైం బౌండ్ డెలివరీ అది. సమయానికి సరుకును చేరవేయకపోతే బిల్లులో కోత పడుతుంది. <br /><br />భూమ్మీద దాడి చేసేందుకు సిద్ధమవుతున్న మేఘసమూహాలు వుండి వుండీ కత్తులు ఝళిపిస్తూ యుద్ధభేరీలు మ్రోగిస్తున్నాయి. అంతలో దూరంగా ఎక్కడో ఫెటీల్మని పిడుగుపడ్డ చప్పుడయింది. శ్రీకాంత్ ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడ్డాడు. సరిగ్గా అప్పుడే చినుకులు కూడా మొదలయ్యాయి. ప్రంట్ గ్లాస్ మీద పడుతున్న చినుకులు ముత్యాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి. <br /><br />వేగం తగ్గించి వైపర్స్ ఆన్ చేశాడు. చూస్తుండగానే వర్షం ఉధృతమైపోయింది. దేవుడి మీద భారం వేయడం తప్ప ఇప్పుడు తను చేయగలిగిందేంలేదు. మనసును కుదుటపరచుకునేందుకు టేప్రికార్డర్ బటన్ నొక్కాడు. <br /><br />''లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో ... ఓహో.. జగమే ఊగెనుగా... తూగెనుగా ...'' స్పీకర్ లోంచి పాట మంద్రస్థాయిలో వినిపించసాగింది. కుండపోత వర్షం వల్ల నిజంగానే లారీని కాకుండా పడవను నడుపుతున్నట్టుగా వుంది. వైపర్లు ఎంత వేగంగా కదులుతున్నా అద్దాలను క్లియర్ చేయలేకపోతున్నాయి. <br /><br />హుజురాబాద్ సమీపిస్తుండగా ఓ యువతి రెండు చేతులూ గాల్లో ఊపుతూ హఠాత్తుగా రోడ్డు మీదకు వచ్చింది.<br /><br />శ్రీకాంత్ చప్పున యాక్సిలేటర్ మీంచి కాలు తీసి బ్రేక్ని గట్టిగా అదిమాడు. సర్రుమంటూ రెండడుగుల దూరం జారుకుంటూ వెళ్లి ఆగిపోయింది లారీ. మరికాస్తయితే ఆమెను ఢీకొట్టి వుండేదే!<br /><br />అసలే అసహనంతో వున్న శ్రీకాంత్కి ఆ సంఘటనతో మరింత చిర్రెత్తింది. కిటికీ అద్దం పక్కకు జరిప,ి తల బైటకు పెట్టి ''ఏం చావాలని వుందా?'' అనరిచాడు. <br /><br />''కొంచెం డోర్ తెరవరా ప్లీజ్'' అందామె నడిరోడ్డు మీద నుంచి అతని వైపు వస్తూ. <br /><br />అంతలో మరో లారీ హారన్ కొడుతూ ఆమె పక్కనుంచే దూసుకుపోయింది. ఆ శబ్దానికి భయపడి కెవ్వుమని అరిచింది.<br /><br />కుండపోతగా కరుస్తున్న వర్షంలో తడిసి ముద్దైపోతున్న ఆమెను చూసి జాలిపడి ''ఎక్కడికి వెళ్లాలి?'' అనడిగాడు.<br /><br />''కరీంనగర్'' అందామె.<br /><br />''ఊ అటునుంచి రా...'' అంటూ ఎడమ పక్క డోర్ తెరిచాడు. ఆమె గబగబా లారీ ముందు నుంచి వెళ్లి అటువైపు వచ్చింది. <br /><br />నీళ్లోడుతున్న చీర శరీరానికి పూర్తిగా అతుక్కుపోయి వుండటం వల్ల లారీ ఎక్కేందుకు ఇబ్బంది పడింది. గత్యంతరం లేక చీరని పైవరకు లాగి దోపుకుని కాలు లోనికి పెట్టింది. శ్రీకాంత్ చప్పున చూపులు పక్కకు తిప్పుకున్నాడు. ఆమె అదేం గమనించకుండా క్యాబిన్లో కూచుంటూ డోర్ మూసేసింది. <br /><br />''డోర్ సరిగా పడలేదు. గట్టిగా వేయి.'' అన్నాడు శ్రీకాంత్ లారీని ముందుకు పోనిస్తూ. ఆమె డోర్ని రెండు చేతులతో పట్టుకుని బలంగా తనవైపు లాక్కుంది.<br /><br />''అ లాక్కాదు'' అంటూ వంగి ఎడమ చేత్తో డోర్ని మళ్లీ తెరిచి బలంగా వేశాడు శ్రీకాంత్. యాదృచ్ఛికంగా ఆమె పొట్టకి తన మోచేయి తగలడంతో ఒక్కసారి అతని ఒళ్లు జలదరించినట్టయింది. తమాయించుకుని దృష్టిని రోడ్డు మీదకు మళ్లించి లారీ వేగం పెంచాడు. <br /><br />ఆమె అదేం పట్టించుకోకుండా ''అబ్బ ఏం వర్షం'' అంటూ చీర కుచ్చిళ్లని పిండుకోసాగింది. <br /><br />రోడ్డు క్లియర్గా వున్నప్ప